Jak znaleźć grę fabularną, gdy chcesz mniej czytać

Na stronie sklepu gra może być opisana jako przygodowa, logiczna lub narracyjna, ale to nie mówi, ile czytania Cię czeka. Zamiast tego zapytaj: gdzie pojawiają się informacje fabularne i czy da się za nimi nadążyć bez przerywania gry, by czytać długie akapity?

Różne gry wykorzystują różne połączenia kanałów narracji. Poniższe rozróżnienia pomagają wstępnie ocenić grę, ale nie oznaczają, że należy ona tylko do jednej kategorii. W jednej scenie dany tytuł może opowiadać historię głównie obrazem, a w następnej wprowadzić dialogi lub dokumenty do czytania.

Kanał narracji: Ilustrowane działania i kadry — Na co zwrócić uwagę: Obrazy, które zmieniają się, łączą lub pokazują wydarzenia bez objaśniającego tekstu — Co to może powiedzieć, a czego nie: Historię mogą opowiadać sekwencje wizualne. Nadal możesz musieć interpretować to, co widzisz, lub rozwiązywać trudne zagadki.

Kanał narracji: Wskazówki w otoczeniu — Na co zwrócić uwagę: Zmiany w otoczeniu, przedmioty, charakterystyczne miejsca lub szczegóły wizualne sugerujące, co się wydarzyło — Co to może powiedzieć, a czego nie: Możesz poznawać kontekst fabuły, obserwując świat. Wskazówki mogą być subtelne, a ich dostrzeżenie może wymagać skupienia.

Kanał narracji: Dialogi z głosem — Na co zwrócić uwagę: Postacie rozmawiające podczas rozgrywki lub w przerywnikach filmowych — Co to może powiedzieć, a czego nie: Część informacji fabularnych jest przekazywana głosem. Sprawdź, czy dostępna jest oryginalna ścieżka dźwiękowa lub język, który rozumiesz, oraz czy dialogom towarzyszy tekst.

Kanał narracji: Opcjonalne dzienniki, notatki lub wpisy w kodeksie — Na co zwrócić uwagę: Teksty do znalezienia w grze lub dostępne z menu, zwłaszcza jeśli opisano je jako opcjonalne — Co to może powiedzieć, a czego nie: Część informacji o świecie możesz przeczytać we własnym tempie. Sprawdź, czy wpisy rzeczywiście są opcjonalne, czy trzeba je przeczytać, by zrozumieć cele i zwroty akcji.

Kanał narracji: Napisy na ekranie — Na co zwrócić uwagę: Opcja napisów lub zrzuty ekranu z tekstem dialogów — Co to może powiedzieć, a czego nie: Dialogi mogą być również wyświetlane jako tekst. Napisy wymagają czytania podczas dialogu, ale niekoniecznie zastępują długie dokumenty ani inne teksty, które trzeba przeczytać.

Kanał narracji: Długi tekst wymagany do zrozumienia fabuły — Na co zwrócić uwagę: Dłuższe notatki, listy, rozgałęzione dialogi lub fragmenty opisujące świat, potrzebne do śledzenia wydarzeń — Co to może powiedzieć, a czego nie: W określonych momentach gra oczekuje od Ciebie dłuższego czytania. Strony sklepów mogą nie wyjaśniać, jak dużo tekstu się pojawia ani jak często.

Kanał narracji: Dialogi, do których można wrócić — Na co zwrócić uwagę: Historia dialogów, dziennik lub możliwość ponownego odtworzenia rozmów — Co to może powiedzieć, a czego nie: Możesz mieć możliwość ponownego sprawdzenia wypowiedzianych informacji. Upewnij się, że taka funkcja istnieje i sprawdź, czy obejmuje wszystkie dialogi, czy tylko ostatnie kwestie.

Wskazówki Xbox dotyczące etykiet funkcji ułatwień dostępu podkreślają istotną kwestię: sama etykieta „napisy” nie mówi, czy są one czytelne na tle obrazu. Oceniając ilość tekstu, traktuj etykiety jako wskazówki do sprawdzenia, a nie pełny opis wrażeń z gry.

Na stronie wydawcy gry Gorogoa opisano ręcznie rysowaną opowieść przedstawioną za pomocą ilustrowanych kadrów i mechanik logicznych. To czytelny przykład narracji wizualnej: kadry opowiadają historię. Nie oznacza to, że każdy gracz łatwo ją zinterpretuje, że zagadki są proste ani że w grze nie ma tekstu.

Na stronie gry Journey firma thatgamecompany opisuje eksplorację ruin i zapomnianej cywilizacji poprzez obraz, muzykę i rozgrywkę. To przykład wydawcy, który przedstawia atmosferę i eksplorację jako ważne elementy gry. Strona nie dowodzi, że gra nie wymaga czytania, jest łatwa ani zawiera określoną ilość tekstu podczas rozgrywki.

Te przykłady pomagają rozpoznać sygnały, których szukasz: ilustrowane sekwencje, wizualne zmiany w świecie albo wyraźny nacisk na muzykę i ruch. W przypadku każdej rozważanej gry sprawdź jej aktualną stronę produktu, informacje o ustawieniach i reprezentatywne materiały z rozgrywki. Podobnie brzmiące opisy mogą kryć bardzo różne proporcje czytania i działania.

Na ogólne pytania, takie jak „Czy jest dużo fabuły?”, trudno odpowiedzieć jednoznacznie. Szukaj konkretnych informacji w aktualnym opisie sklepowym, na stronie dewelopera lub wydawcy, na zrzutach ekranu, w zwiastunach, recenzjach opisujących konkretne sceny, a także w wersji demonstracyjnej, jeśli jest dostępna. Na stronie wyszukaj hasła takie jak „napisy”, „głos”, „dziennik”, „kodeks”, „dialog” i „tekst”. Następnie zapytaj:

Czy ważne rozmowy są udźwiękowione, wyświetlane jako tekst czy przekazywane w obu formach?

Czy mogę włączyć napisy, zmienić ich rozmiar lub tło oraz wybrać język, który rozumiem?

Czy zrzuty ekranu lub materiały z rozgrywki pokazują długie fragmenty tekstu, czy głównie krótkie podpowiedzi i kwestie dialogowe?

Czy dzienniki, znajdowane notatki i wpisy o świecie są opcjonalne, czy wyjaśniają ważne elementy fabuły lub cele?

Czy mogę ponownie otworzyć dialogi albo przejrzeć pominięte informacje fabularne? Czy dziennik obejmuje rozmowy, notatki, czy oba rodzaje treści?

Czy gra przekazuje cele za pomocą widocznych działań i wskazówek z otoczenia, czy muszę uważnie czytać instrukcje?

Czy opis w sklepie wspomina o wersji demonstracyjnej lub próbnym dostępie i czy pokazuje ona rodzaj scen fabularnych obecnych w pełnej wersji gry?

Jeśli odpowiedź ma znaczenie dla Twojego wyboru i nie możesz jej znaleźć, uznaj ją za niewiadomą. Hasło promocyjne, takie jak „filmowa narracja”, nie określa zakresu udźwiękowienia, działania napisów ani ilości tekstu wymaganego do przejścia gry. Zrzut ekranu może pokazać, że tekst istnieje, ale nie musi ujawniać, jak często się pojawia ani czy można go pominąć.

Krótka wersja próbna nie pozwala ocenić całej gry, ale może pokazać, jakie sposoby opowiadania historii prawdopodobnie napotkasz. Jeśli dostępna jest wersja demonstracyjna, przeprowadź poniższy powtarzalny test zamiast próbować szybko ją ukończyć:

Włącz stoper, gdy zacznie się rozgrywka. Początek może obejmować menu lub scenę filmową; zanotuj je osobno, oddzielając od aktywnej gry.

Zapisuj kanały przekazywania informacji fabularnych. Zrób szybkie zestawienie dialogów z głosem, napisów, dokumentów lub wpisów w dzienniku do czytania oraz historii opowiadanej głównie obrazem lub otoczeniem. Wystarczy przybliżona liczba; szukasz wzorca, a nie wyniku.

Zwróć uwagę, kiedy czytanie jest konieczne. Czy gra zatrzymuje się, by pokazać stronę tekstu? Czy możesz kontynuować bez czytania? Jeśli ją pominiesz, czy nadal rozumiesz, dokąd iść i co właśnie się wydarzyło?

Sprawdź menu ustawień. Poszukaj opcji napisów, zmiany rozmiaru tekstu, wyboru języka oraz dziennika dialogów lub fabuły. Jeśli są dostępne, wypróbuj je; sama nazwa ustawienia nie pokazuje, jak czytelne okazuje się ono podczas gry.

Osobno zanotuj wymagania niezwiązane z czytaniem. Zapisz, ile wysiłku wymagały zagadki, wyczucie czasu, nawigacja lub obserwacja. Dzięki temu „mniej czytania” nie będzie mylone z „łatwa gra”.

Jeśli nie ma wersji demonstracyjnej, poszukaj nieedytowanego fragmentu rozgrywki, który obejmuje zarówno wczesną scenę fabularną, jak i zwykłą grę. Zwiastun może pomóc rozpoznać styl wizualny lub aktorstwo głosowe, ale zwykle jest zbyt krótki i starannie wyselekcjonowany, by pokazać, jak często czytanie przerywa rozgrywkę. Jeśli to możliwe, sprawdź również aktualne ustawienia gry lub szczegóły produktu dotyczące danej platformy; opcje mogą się różnić w zależności od wersji i obsługiwanego języka.

Po sprawdzeniu opisz swoje preferencje w praktyczny sposób. Na przykład: „Nie przeszkadzają mi dialogi z głosem i napisy, ale chcę, żeby dzienniki były opcjonalne” albo „Wolę historię opowiadaną obrazem i otoczeniem; nie mam nic przeciwko zagadkom wymagającym uważnej obserwacji”. Takie stwierdzenia mówią więcej niż ogólne wyszukiwanie „gry wymagającej mało czytania”.

Jeśli porównujesz dwa tytuły, zadaj te same pytania o każdy z nich. Jeden może zawierać więcej scen dialogowych, ale wyświetlać każdą kwestię jako napisy; inny może pokazywać mniej słów, lecz sprawiać, że ważne wskazówki łatwo przeoczyć. Wybór zależy od tego, na jakim rodzaju skupienia lubisz spędzać czas, jak szybko pojawia się tekst i czy możesz wrócić do pominiętych informacji.

Warto na koniec rozdzielić trzy pytania: Ile muszę czytać? W jaki sposób opowiadana jest historia? Co jeszcze muszę zrobić, by zrozumieć fabułę lub robić postępy? Strony sklepów i krótkie filmy pomagają odpowiedzieć na dwa pierwsze pytania, a wersja demonstracyjna najlepiej pozwala krótko sprawdzić wszystkie trzy kwestie. Jeśli dostępne informacje są skąpe, pamiętaj o niepewności i wybieraj na podstawie tego, z jakimi kanałami narracji chcesz spędzać czas.