Jak gry rzemieślnicze mogą pozwalać graczom eksperymentować bez karania za błędy
Rzemiosło zachęca do zabawy, gdy gracze mogą wypróbować pomysł, poznać jego koszt i naprawić przynajmniej niektóre błędne decyzje. Projektanci mogą wspierać ten cykl dzięki widocznym przepisom, odwracalnemu budowaniu i systemom recyklingu, które jasno określają swoje ograniczenia. Celem nie jest uczynienie każdego zasobu darmowym, lecz sprawienie, by konsekwencje każdej decyzji były czytelne, oraz zapewnienie graczom przydatnych sposobów reagowania, gdy rezultat im nie odpowiada.
Pokaż koszt, zanim gracz podejmie decyzję
Gracz musi wiedzieć, jakie zasoby pochłonie wytworzenie przedmiotu, zanim naciśnie końcowy przycisk. Księga receptur w Minecraft to prosty przykład: wybranie receptury umieszcza jej składniki w siatce rzemiosła, a brakujące zapasy są podświetlane na czerwono. Dzięki temu gracz może sprawdzić wymagania przed rozpoczęciem wytwarzania, a jednocześnie nadal eksperymentować z siatką. Poradnik rzemiosła w Minecraft
W interfejsie rzemiosła warto pokazać całą recepturę, aktualnie posiadaną ilość oraz ilość, która pozostanie po wytworzeniu przedmiotu. Jeśli receptura wymaga rzadkiego składnika albo zamienia kilka części pośrednich w jeden gotowy przedmiot, pokaż ten koszt obok przycisku potwierdzenia. Nie zakładaj, że gracz zapamięta recepturę z osobnego menu albo domyśli się, czy podgląd ma jedynie charakter poglądowy.
Jasność oznacza również wyjaśnienie niepewności. Jeśli wynik może się różnić, przed zużyciem składników pokaż możliwy zakres lub rezultaty. Jeśli wynik jest stały, powiedz o tym. Gracze mogą zdecydować się na ryzyko, gdy je rozumieją; niespodziewana strata spowodowana ukrytymi zasadami to coś innego niż świadomy hazard.
Pozwól graczom odkrywać kombinacje bez strat przy każdej próbie
Rzemiosło oparte na odkrywaniu receptur może zmienić ich poznawanie w formę zabawy, ale interfejs powinien odróżniać układanie próbnej kombinacji od wydawania zasobów na jej wykonanie. Zakładka Odkrywanie w Guild Wars 2 pozwala łączyć składniki w poszukiwaniu receptur; pokazuje, ile możliwych receptur pozostaje, gdy składniki są dodawane lub usuwane. Poradnik rzemiosła w tej grze podaje, że proces wytwarzania nigdy się nie nie udaje, ale do ukończenia prawidłowego odkrycia gracz nadal potrzebuje odpowiedniej ilości materiałów i właściwego poziomu rzemiosła. Poradnik rzemiosła w Guild Wars 2
Z tego podziału wynika użyteczny wzorzec: pozwól graczom testować kombinacje w trybie podglądu, który nie zużywa zasobów, a następnie jasno pokaż koszt i rezultat, gdy zdecydują się na wytwarzanie. Jeśli gra zużywa zasoby przy testowaniu receptury, poinformuj o tym z góry i rozważ tani tryb ćwiczeń lub system podpowiedzi. Gracz powinien wiedzieć, czy pusta lub nieprawidłowa kombinacja dostarcza jedynie informacji, czy też wiąże się z kosztem materiałów.
Systemy odkrywania receptur zyskują na informacjach zwrotnych na każdym etapie. Wskazuj, czy składnik może należeć do receptury, ile możliwości pozostało i jaka przeszkoda uniemożliwia wytwarzanie — na przykład brak odpowiedniej ilości materiałów lub zbyt niski poziom umiejętności. Dzięki temu gracze mogą planować zamiast wielokrotnie zgadywać w nieprzejrzystym interfejsie.
Umożliwiaj cofanie budowy, gdy eksperyment polega na rozmieszczaniu elementów
W grach rzemieślniczych skupionych na budowaniu najczęstszym błędem może być umieszczenie elementu w niewłaściwym miejscu. Prosta funkcja cofania lub rozbiórki może ułatwić eksperymentowanie z układem. Projektanci muszą zdecydować, jaką część nakładów zwrócić: całość, określoną część czy tylko wybrane elementy nadające się do ponownego użycia. Każde rozwiązanie może się sprawdzić, jeśli zasada jest spójna i widoczna, zanim gracz rozpocznie dużą budowę.
Potraktuj rozbiórkę jako osobną czynność, a nie nieudokumentowany skutek uboczny niszczenia obiektu. Wyświetl wyraźny komunikat, pokaż przewidywany zwrot i objaśnij wyjątki, takie jak elementy, których nie można odzyskać, albo przedmioty, których stan już się zmienił. Tam, gdzie pełny zwrot zlikwidowałby istotne ograniczenia zasobów, przewidywalny częściowy zwrot może zachować koszt, a jednocześnie umożliwić przebudowę.
Zadbaj, by odzyskiwanie zasobów było bezpieczne w użyciu. Potwierdzenie może się przydać w przypadku cennych lub dużych konstrukcji, ale zwykła rozbiórka nie powinna wymagać przedzierania się przez labirynt ostrzeżeń. Jeśli w grę wchodzą przechowywane przedmioty lub maszyny, wyjaśnij, co stanie się z ich zawartością przed usunięciem. Gracz powinien móc zmienić układ bez ryzyka przypadkowej utraty niezwiązanych z tym przedmiotów z ekwipunku.
Odzyskuj materiały przez recykling, którego wyniki są zrozumiałe dla graczy
Odzyskiwanie nie musi oznaczać cofnięcia dokładnie tego samego procesu wytwarzania. Maszyna do recyklingu w Stardew Valley zamienia niektóre śmieci wędkarskie w surowce. Na przykład Stardew Valley Wiki podaje, że ze śmieci można uzyskać od jednego do trzech kamieni, węgla lub rud żelaza, z prawdopodobieństwem odpowiednio 49%, 30% i 21%, a przetwarzanie trwa godzinę. To dobry przykład zamiany niechcianych przedmiotów w coś użytecznego przy jednoczesnym zachowaniu losowości wyniku. Strona przedmiotu „Śmieci” w Stardew Valley
Przejrzysta mechanika recyklingu informuje graczy, co można włożyć do maszyny, jakie rodzaje przedmiotów mogą wyjść, czy ich ilość może się różnić i jak długo trwa przetwarzanie. Jeśli gracz poddaje recyklingowi przedmiot wytworzony przez pomyłkę, interfejs nie powinien sugerować pełnego zwrotu, chyba że system rzeczywiście go zapewnia. Tabela prawdopodobieństwa, stała zasada zamiany lub jasno określony zakres dostarczają graczowi wystarczająco dużo informacji, by zdecydować, czy użyć maszyny.
Pętla recyklingu powinna mieć również cel wykraczający poza wyzerowanie każdego kosztu. Może zamieniać nadmiarowe, uszkodzone, przestarzałe lub niechciane przedmioty w szeroko przydatne materiały. Projektanci mogą dostosować kurs wymiany tak, by odzyskiwanie łagodziło skutki pomyłki, ale nie pozbawiało konsekwencji każdej decyzji. To zalecenie projektowe; przykłady pokazują różne mechaniki, a nie uniwersalną formułę.
Umożliwiaj cofanie decyzji, ale jasno określ, czego nie da się odzyskać
Poświata (Shimmer) w Terraria zapewnia mechanikę bardziej bezpośrednio przypominającą cofanie: większość wytworzonych przedmiotów można rozłożyć z powrotem na materiały do rzemiosła. System ma też wyjątki. Niektóre receptury zwracają określony zestaw składników, a nie dokładnie te alternatywne składniki, których użyto; niektórych przedmiotów nie da się rozłożyć, a część zwracanych składników może być losowa. Na przykład Oficjalna Terraria Wiki podaje, że przedmioty wytworzone przy użyciu umieszczonej butelki, stołu alchemicznego lub flaszy alchemicznej zwracają losowy podzbiór składników, a szansa zniknięcia każdego składnika wynosi jedną trzecią. Poradnik poświaty w Terraria
Te warunki pokazują, dlaczego nie należy nazywać przycisku odzyskiwania po prostu „cofnij”, jeśli zwrot jest częściowy lub zależny od określonych warunków. Nadaj mechanice nazwę odpowiadającą jej działaniu, na przykład rozbiórka, recykling lub rozkład, i pokaż przewidywany zwrot w chwili użycia. Jeśli odzyskane składniki mogą różnić się od pierwotnych, poinformuj o tym gracza przed podjęciem działania.
Wyjątki mogą być potrzebne, by zachować tempo postępów lub zapobiec nadużyciom, ale ukryte wyjątki wywołują niepotrzebną frustrację. Gra może je wyjaśniać w podpowiedzi przedmiotu, przy nieaktywnej akcji wraz z krótkim objaśnieniem albo w podglądzie wyniku. Najważniejsze, by gracze mogli sprawdzić zasadę, zanim poświęcą przedmiot.
Praktyczna lista kontrolna dla wybaczającej pętli rzemiosła
Zanim udostępnisz system rzemiosła lub budowania, prześledź typową sekwencję działań gracza: sprawdzenie receptury, zebranie składników, wypróbowanie wariantu, wytworzenie przedmiotu, umieszczenie go lub użycie i stwierdzenie, że to był zły wybór. Na każdym etapie zastanów się, co gracz widzi i co może jeszcze odzyskać.
Przydatna lista kontrolna projektu obejmuje:
Pokaż wymagane materiały, ich ilości i wszelkie niepewne wyniki przed ich zużyciem.
Oddziel podgląd receptury lub układanie składników od działania, które zużywa zasoby.
Wyjaśnij, dlaczego wytwarzanie jest niedostępne, uwzględniając brakujące materiały, stanowiska lub wymagany poziom.
Tam, gdzie pozwala na to ekonomia gry, zapewnij przewidywalny sposób przenoszenia, rozbierania, recyklingu lub rozkładania przedmiotów.
Określ, czy odzyskanie jest pełne, częściowe, losowe, opóźnione czy niemożliwe w przypadku konkretnych przedmiotów.
Pokaż wynik przed potwierdzeniem i stosuj spójne zasady odzyskiwania w przypadku podobnych obiektów.
Gra rzemieślnicza nie musi usuwać wszystkich kosztów, by eksperymentowanie było bezpieczne. Może zachować ograniczoność zasobów, a zarazem pozwolić graczom zobaczyć cenę, wypróbować pomysł bez przypadkowego zobowiązania się do jego realizacji i ponownie wykorzystać materiały dzięki jasno opisanej metodzie. Gdy gracze rozumieją, ile kosztuje pomyłka i co mogą zrobić dalej, rzemiosło staje się przestrzenią do eksperymentowania zamiast miejscem, w którym trzeba chronić każdy zasób przed nieprzejrzystym systemem.