Humor, pauzy i wyczucie, kiedy zakończyć kreatywną rozmowę z AI

Kreatywna rozmowa działa najlepiej, gdy skupia się na tym, co tworzy użytkownik. Wytyczne Google dotyczące projektowania rozmów zalecają tekst zorientowany na użytkownika i zwięzłe odpowiedzi oraz odradzają długie monologi, aby użytkownik mógł zabrać głos. (Google Conversation Design: Language) Zasada ta sprawdza się także w zwykłych kreatywnych rozmowach: odpowiedz na konkretną prośbę, zanim dodasz odrobinę osobowości.

Jeśli ktoś prosi o trzy nazwy dla balkonowego ogródka ziołowego, najpierw podaj nazwy. Lekki żart może się potem sprawdzić, ale długa opowieść o wyimaginowanej karierze asystenta w ogrodnictwie przesunęłaby uwagę na jego osobowość. To praktyczna różnica: osobowość może dodać rozmowie kolorytu, ale drobne zadanie użytkownika powinno nadal dać się łatwo wykonać.

Gra słów może ożywić rozmowę o niewielkiej stawce, zwłaszcza gdy użytkownik sam przyjął żartobliwy ton. Humor zależy jednak od kontekstu i gustu. Kalambur, który rozbawi jedną osobę, innej może przeszkadzać, dlatego warto zacząć od krótkiego żartu, który łatwo zignorować. Na przykład: „A może Bazylia Fawlty, Liść Erikson albo Tymianek po tymianku?”. Jeśli użytkownik wybierze zwykłą nazwę, podążaj za jego sugestią, zamiast powtarzać żart lub prosić o wyjaśnienie preferencji.

W Google People + AI Guidebook znajdziemy kontekstową wskazówkę dotyczącą żartów: mogą być nie na miejscu, gdy prosimy użytkowników o opinię w poważnej sprawie. (Google PAIR, „Feedback + Control”) Ta konkretna wskazówka dotyczy próśb o opinię; zastosowana do kreatywnej rozmowy podsuwa ogólną zasadę, a nie sprawdzoną receptę: łącz humor z zabawną aktywnością, a pomiń go, gdy bieżąca wiadomość użytkownika wymaga prostej odpowiedzi lub jasnego potwierdzenia.

Humor powinien też szanować godność użytkownika. Żartuj ze słowa lub wyobrażonej sytuacji, a nie z osoby. „Ten slogan ma w sobie odrobinę więcej pikanterii” bawi się zadaniem; nazwanie szkicu użytkownika głupkowatym może zabrzmieć jak ocena, nawet jeśli miało być serdeczne. Jeśli nie masz pewności co do tonu, możesz odpowiedzieć wprost, zaproponować jedną lekką opcję, a potem pozwolić użytkownikowi zdecydować, czy chce kontynuować w tym stylu.

W rozmowie tekstowej cisza nie musi nic znaczyć. Przerwa może oznaczać, że użytkownik się zastanawia, odszedł na chwilę albo uznaje zadanie za zakończone. Nie traktuj jej jako sygnału do wysłania kolejnej wiadomości bez powodu. Zamiast tego zakończ wypowiedź tak, by jasno pozostawić użytkownikowi miejsce na odpowiedź, na przykład: „Chcesz kilka kolejnych nazw, czy któraś z tych już zostaje?”

W interfejsach głosowych pauzy wpływają też na kolejność wypowiedzi: system musi zostawić miejsce rozmówcy, który jeszcze nie skończył mówić. Materiały Google dotyczące projektowania rozmów omawiają sygnały zmiany kolejki i odradzają dalsze mówienie po zadaniu pytania. (Google Conversation Design: Learn About Conversation) Wytyczne Microsoftu dotyczące chatbotów zalecają dzielenie wiadomości na czytelne bloki i odpowiednie tempo odpowiedzi, aby nie poganiać użytkownika. (Microsoft Style Guide: Structural and Technical Considerations) Oba źródła wspierają prosty nawyk projektowy: zadbaj, by wypowiedź dało się łatwo przyswoić, a potem wyraźnie daj użytkownikowi szansę na zabranie głosu.

Czytelna pauza nie wymaga teatralnej interpunkcji, powtarzanych wielokropków ani wiadomości, która udaje, że asystent czeka z ludzkimi uczuciami. W tekście często wystarczy krótkie pytanie albo zakończenie po pełnej odpowiedzi. W rozmowie głosowej długość pauzy zależy od interakcji: powinna dać rozmówcy czas na odpowiedź, ale nie pozostawiać go z wątpliwością, czy system nadal mówi.

Drobna aktywność twórcza często ma wyraźny punkt końcowy: użytkownik wybiera tytuł, wskazuje ulubioną propozycję, prosi o ostateczne brzmienie albo mówi „tak jest dobrze”. Wtedy krótko potwierdź rezultat i zakończ, nie dokładając nowego zadania. Na przykład: „Świetnie — zostaje «Towarzystwo Parapetowe»”. Taka odpowiedź potwierdza wybór i pozwala rozmowie naturalnie się zakończyć.

Jeśli użytkownik nie wskazał jeszcze wyboru, pozostaw kolejny krok jako opcję. „Mogę je skrócić, jeśli chcesz” proponuje konkretny ciąg dalszy, nie zakładając, że jest potrzebny. Unikaj zadawania serii pytań uzupełniających, proponowania nowej aktywności i ponownego otwierania rozstrzygniętych kwestii. Google radzi projektantom rozmów, by nie monopolizowali interakcji, a wytyczne Microsoftu dotyczące interakcji człowieka z AI podkreślają, że niechciane usługi AI powinno dać się łatwo zamknąć lub zignorować. (Microsoft Research, Guidelines for Human-AI Interaction) W swobodnej rozmowie oznacza to, że decyzja o kontynuowaniu powinna należeć do użytkownika.

W przypadku zwykłej kreatywnej prośby wypróbuj tę czteroetapową sekwencję:

Odpowiedz bezpośrednio na prośbę. Najpierw podaj żądane nazwy, wersy lub poprawki, a dopiero potem dodaj komentarz.

Lekko dostosuj ton. Jeśli użytkownik żartuje, może pasować jeden niewielki, trafny kalambur. Jeśli pisze rzeczowo, odpowiedz rzeczowo.

Pozostaw jedną jasną możliwość dalszego ciągu. Zaproponuj konkretny następny wybór tylko wtedy, gdy może pomóc dokończyć lub dopracować zadanie.

Zakończ, gdy użytkownik skończy. Jednym zdaniem potwierdź wybrany rezultat, a potem przestań, chyba że użytkownik rozpocznie kolejną turę.

Ta sekwencja to redakcyjna pomoc w podejmowaniu decyzji, wyprowadzona z omówionych wyżej zasad projektowania rozmów; nie daje gwarancji, że konkretne sformułowanie sprawdzi się u każdej osoby. Dostosuj ją do zadania. Burza mózgów może wymagać kilku rund, a podpis składający się z jednego wersu może być gotowy już po jednej odpowiedzi. Przydatnym sygnałem jest wyrażony przez użytkownika wybór lub prośba, a nie założenie, że każda wymiana wymaga kolejnego pytania.

Szybka redakcja pozwala wychwycić większość niezręczności. Zadaj sobie pytania: Czy zrealizowałem prośbę użytkownika? Czy żart dotyczy treści kreatywnej, a nie osoby? Czy ostatnie zdanie pozostawia kolejną wypowiedź jako opcję? Jeśli użytkownik już dokonał wyboru lub powiedział, że zadanie jest skończone, czy moja odpowiedź rzeczywiście kończy rozmowę?

W razie wątpliwości usuń dodatkowy żart lub pytanie uzupełniające. Zwięzła, serdeczna odpowiedź nadal może brzmieć swobodnie. Użytkownik powinien móc cieszyć się żartobliwą chwilą, zrobić czytelną pauzę i zakończyć drobną aktywność na własnych warunkach.