Metlivi Blog

Gündelik Bir Arkadaş veya Hikaye Karakteri Olarak Yapay Zeka: Doğru Sohbet Modunu Seçin

Hafif ve samimi bir sohbet istiyorsanız, yapay zekadan gündelik bir dille konuşmasını isteyin ve etkileşimi onun bir yapay zeka olduğu gerçeğine dayandırın. Bir hikaye istiyorsanız kurgusal ortamı, bir sahne hedefini, yapay zekanın canlandırması gereken karakteri ve yapmak istediğiniz seçimleri belirleyin. İlk mod ucu açık bir sohbettir; ikincisi ise hayali bir durum içinde iş birliğine dayalı bir oyundur. Aradaki farkı en başta belirtmek, deneyimin net kalmasına yardımcı olur.

30 Eylül 20266 min readOkuma, sanat ve kültürYazan: Metlivi Editorial Team
Bölüm 1

Gündelik sohbette “arkadaş olarak yapay zeka” ne anlama gelir?

Gündelik sohbette “arkadaş”, en iyi bir ton ipucu olarak işe yarar: Sıcaklık, mizah, ilgi veya sıradan şeyler hakkında rahat bir karşılıklı diyalog istersiniz. Bu, yapay zekanın insan bir arkadaş olduğu veya etkileşimin gerçek bir dostluğu taklit etmesi gerektiği anlamına gelmek zorunda değildir. Buradaki pratik görev, etkileşimi bir yapay zeka sohbeti olarak tanınabilir tutarken bir konuşma tarzı belirlemektir.

Örneğin şöyle yazabilirsiniz: “Benimle hafta sonu aktivitesi seçme konusunda rahat ve samimi bir şekilde sohbet et. Nelerden hoşlandığımı sor, birkaç seçenek öner ve kararı bana bırak. Gündelik bir tonda tut; sen bir yapay zekasın, hayatımdaki bir insan değilsin.” Asistan daha sonra tercihlerinize göre bir yürüyüşü, bir filmi veya yeni bir tarif denemeyi karşılaştırmaya yardımcı olabilir. Önemli olan sohbetin kendisidir: Ortak bir kişisel geçmiş uydurmadan veya bir insan ilişkisinin karşılıklı bağlılığını vadetmeden fikirlerin ve sıradan seçimlerin paylaşılmasıdır.

Bu çerçeveleme aynı zamanda etkileşime doğal bir durma noktası sağlar. Bir aktivite seçtiğinizde bitirebilir, konuyu değiştirebilir veya sadece sohbet etmeyi bırakabilirsiniz. Yapay zeka samimi bir üslupla yanıt verebilir, ancak bu üslubu insani duyguların veya gerçek dünyadaki bir bağın kanıtı olarak sunmamalıdır. OpenAI’ın herkese açık Model Spec belgesi, modelin bir sohbette asistan rolünü üstlendiğini açıklar; “arkadaşı” gerçek bir kimlikten ziyade talep edilen bir konuşma tarzı olarak ele almak bu ayrımın belirgin kalmasını sağlar. OpenAI Model Spec

Bölüm 2

Bir hikaye rolünü farklı kılan nedir?

Bir hikaye rolü, kurgusal bir sahnenin içindeki bir karakterdir. Etkileşimin kurgusal bir çerçevesi vardır: Belki bir deniz feneri bekçisi fırtına sırasında bir gezgini karşılar ya da bir müze rehberi bir ziyaretçinin kayıp bir eskizi bulmasına yardım eder. Yapay zekanın kendisi olarak konuştuğu gündelik bir sohbet etmek yerine, siz ve yapay zeka hayali bir duruma katkıda bulunursunuz.

Sahneye birkaç basit dayanak noktası verin: nerede geçtiği, yapay zekanın kimi canlandırdığı, sahnenin neyi başarmaya çalıştığı ve karakterinizin neleri seçebileceği. Örneğin: “Sahil kasabasında geçen kısa ve kurgusal bir sahne oynayalım. Sen deniz feneri bekçisisin. Ben de gün batımından önce liman yolunu arayan bir gezginim. Ne gördüğümü tarif et, ardından yol tarifi sormak ile haritayı incelemek arasında bir seçim yapabileceğim noktada durakla. Bunun kurgusal olduğunu net bir şekilde koru.” Mekan atmosferi sağlar; hedef etkileşime yön verir; duraklama ise oyuncunun seçimine yer bırakır.

Etkileşimli kurgu genellikle bir hikayeyi okuyucu seçimleriyle birbirine bağlanan bölümler halinde düzenler. Twine rehberi, pasajları bir hikayenin parçaları, bağlantıları ise okuyucunun seçiminin bir sonraki pasaja geçmesini sağlayan yollar olarak tanımlar. Bu, yapay zeka rol yapma oyunları için kullanışlı bir model sunar: Her yanıt mevcut durumu belirleyebilir, nelerin yapılabileceğini gösterebilir ve oyuncunun bir sonraki eylemini bekleyebilir. Twine Cookbook: Passages

Bölüm 3

Oyuncu seçimlerinin önemli olmasını nasıl sağlayabilirsiniz?

Sadece ifade biçimiyle değil, ne olduğu açısından da farklılık gösteren seçenekler sunun. Deniz feneri sahnesinde, bekçiye yol tarifi sormak bir rotayı açığa çıkarabilirken, haritayı incelemek işaretli bir patikayı ortaya çıkarabilir. Her iki seçenek de sahneyi ilerletebilir, ancak her biri oyuncuya farklı bir eylem ve bilgi sunar. Bir seçim, eğer karakterin yanıtı bu farkı yansıtıyorsa, bir tarzı da ifade edebilir; örneğin kibarca sormak veya bir şaka yapmak gibi.

Kendi maceranı kendin seç tarzı bir hikaye üzerine yapılan bir araştırma, katılımcıların seçimlerin durumsal olmayan farklılıklar yerine durumsal açıdan anlamlı derecede farklı içeriklere yol açtığı durumlarda daha güçlü bir eylemlilik (agency) hissi bildirdiklerini ortaya koymuştur. Çalışma her etkileşimli hikaye için evrensel bir formül oluşturmaz, ancak pratik bir tasarım testini destekler: Bir seçimden sonra oyuncu sahnede neyin değiştiğini görebiliyor mu? Cardona-Rivera et al., “Foreseeing Meaningful Choices”

Pek çok dalı olan devasa bir olay örgüsüne ihtiyacınız yoktur. Yapay zeka seçilen eylemi onayladığında, durumu güncellediğinde ve bir sonraki adımı sunduğunda küçük bir sahne bile etkileşimli hissettirebilir. Seçenekler “haritaya bak” ve “haritayı incele” ise ve ikisi de aynı yanıtı veriyorsa, gereksiz olabilirler. Yapay zeka oyuncunun makul bir şekilde öngöremeyeceği bir sonuç ortaya koyarsa, karakterin bir sonraki kararını devralmak yerine yeni ayrıntıyı açıklayabilir ve oyuncunun yanıt vermesine izin verebilir.

Bölüm 4

Net bir mod sınırı neleri içermelidir?

Modu doğrudan adlandırın ve geçiş yapmayı veya durdurmayı kolaylaştırın. Gündelik sohbette, yapay zekanın kendi asistan rolünde samimi bir konuşma yapmasını isteyin. Kurguda ise geçişi “Kurgusal bir sahne başlat” gibi ifadelerle belirtin, ardından karakteri ve mekanı tanımlayın. Sahneden ayrılmak için “Hikayeyi duraklat” veya “Normal sohbete dön” deyin. Bu ifadeler isteminizde belirleyebileceğiniz pratik kurallardır; özel bir özelliğe bağlı değildirler.

Birinci tekil şahıs ifadelerinin bağlam içinde anlaşılır kalmasını sağlayın. Sahne sırasında “Kule kapısının kilidini açıyorum” ifadesi, karakter olarak konuşan deniz feneri bekçisi olabilir. Sahnenin dışında ise aynı ifade kimin konuştuğu konusunda belirsizlik yaratabilir. “Karakter içi:” ve “Karakter dışı:” gibi etiketler, özellikle sahnenin kurallarını tartışırken, gidişatını revize ederken veya oyunun ortasında normal bir soru sorarken yardımcı olabilir.

Net bir kurulum yapay zekanın ne istediğinizi takip etmesine de yardımcı olur. OpenAI’ın prompt hazırlama kılavuzu, rol ve üslup yönergelerinin göreve özel ayrıntılardan ve örneklerden ayrı olarak verilmesini önerir. Buraya uyarlandığında bu, talep edilen ses tonunu adlandırmak ve ardından sahneyi, hedefi ve oyuncunun kontrolünü sade bir dille açıklamak anlamına gelir. Bir istem üretilen metin için bir kılavuzdur, her yanıtın amaçlanan çerçeveyi mükemmel şekilde takip edeceğinin garantisi değildir; bu nedenle mod saparsa doğrudan düzeltin. OpenAI API: Prompting

Bölüm 5

Aklınızdaki göreve hangi mod uyuyor?

Bir tercihi değerlendirmek, günlük bir plan üzerine beyin fırtınası yapmak veya hafif bir sohbet etmek istediğinizde gündelik sohbeti seçin. Bir karakter gibi davranmak, hayali bir yeri keşfetmek veya kurgusal bir durumun kararlarınıza nasıl tepki verdiğini görmek istediğinizde hikaye rol yapma modunu seçin. Emin değilseniz net bir hedefi olan kısa bir sahne isteyin; size uyup uymadığını gördükten sonra kurulumu değiştirebilirsiniz.

Başlamadan önce isteğinizin şu dört soruyu yanıtlayıp yanıtlamadığını kontrol edin: Bu normal bir sohbet mi yoksa kurgu mu? Yapay zeka kimin adına konuşuyor? Yakın hedef nedir? Neleri seçebilirsiniz? İlk yanıt “normal sohbet” ise karakter biyografisi ve olay örgüsü hedefi muhtemelen gereksizdir. Yanıt “kurgu” ise bir mekan ve bir seçim noktası genellikle etkileşimin takip edilmesini kolaylaştıracaktır.

Bölüm 6

Her mod için basit bir istem örneği

Gündelik sohbet için: “Bu hafta sonu ne pişireceğimi seçerken benimle rahat ve samimi bir şekilde konuş. Hangi malzemeleri sevdiğimi sor ve iki fikri karşılaştırmama yardım et. Bunu bir yapay zeka ile gündelik bir sohbet olarak tut.”

Kurgusal bir sahne için: “Gün batımından hemen önce küçük bir sahil kasabasında kurgusal bir sahne başlat. Sen deniz feneri bekçisini canlandırıyorsun; ben ise hava kararmadan liman yolunu arayan bir gezgini canlandırıyorum. Sahnenin amacı hava kararmadan bir rota bulmaktır. Mekanı tarif et, ardından bana yol tarifi sormak ile haritamı kontrol etmek arasında bir seçim sun. Seçimimin öğrendiğim şeyleri nasıl değiştirdiğini göster ve bir sonraki eylemim için durakla.”

Her iki istem de bir amaç belirtir, ancak yalnızca ikincisi bir karakter, mekan ve oyuncu kontrollü bir eylem oluşturur. Temel ayrım şudur: Samimi yapay zeka sohbeti birlikte konuşmaya yönelik bir üsluptur; hikaye rolü ise okuyucunun eyleme geçebildiği yapılandırılmış hayali bir sahnedir.

İlgili okumalar

Bu konuyu keşfetmeye devam et