Metlivi Blog

Ayrı Yapraklardan Kumaş Eklemli Yan Kâğıtlar Hacimli Bir Menteşe Oluşturmadan Nasıl Yapılır

Ayrı yapraklardan kumaş eklemli yan kâğıtlar yapmak için, kapak içi yaprağıyla serbest yaprağı ince tek bir kumaş şeridiyle birleştirin; kumaşın ikisinin arasında bükülebilmesi için kâğıt kenarlarını birbirinden ayrı tutun. Hafif kumaş seçerek, yapıştırıcıyı yalnızca birleştirme alanlarıyla sınırlayarak ve kat yerinde fazladan katman oluşturmaktan kaçınarak kalınlığı kontrol edin.

Bu eğitim, küçük cilt kapaklı bir defter veya benzer bir proje için açıkta kumaş eklemli yan kâğıtlar yapan hobi amaçlı bir ciltçiye yöneliktir. Yan kâğıt takımının yapımını ve yerleştirilmesini ele alır; son malzemeleri kesmeden önce bunun forma bloğuna nasıl tutturulacağını belirleyin.

29 Ekim 20268 dakikalık okumaYazan: Metlivi Editorial Team
Bölüm 1

Ayrı yapraklarla hangi yapı kullanılır?

Açıkta kumaş eklemi, birbirinden ayrı iki kâğıt yaprağını birleştirir: iç kapak tahtasına yapıştırılan kapak içi yaprağı ve serbest kalan yan yaprak. Kumaş ikisinin arasında görünür. Etherington ve Roberts, yan kâğıtlarla ilgili sözlük maddelerinde bu ayrı yapraklı yapıyı açıkça tanımlar.

Burada, birkaç katlanmış yaprağın çevresinde gizli bir eklem oluşturmak yerine bu düzeni kullanın. Amaç, yalnızca kumaştan oluşan ve bükülebilen açık bir bölge ile bunun iki yanında kâğıt-kumaş bindirmeleri oluşturmaktır. Aşağıdaki yerleşim ve örnek ölçüler, sözlükte belirtilen ölçüler değil, bu yapının atölye uygulamasına uyarlanmış hâlidir.

İki kararı birbirinden ayrı tutun: iki yan kâğıt yaprağının nasıl birleştirileceği ve tamamlanmış yan kâğıdın kitaba nasıl tutturulacağı. Düzgün bir kumaş bağlantısı, forma bloğuna yetersiz tutturulmuş olmasını gidermez.

Bölüm 2

Menteşeyi ince tutmak için hangi malzemeler gerekir?

Her yan kâğıt için birbirinden ayrı iki kâğıt yaprağı, hafif kumaş, uygun ciltleme yapıştırıcısı, fırça, cetvel, gönye, kesme araçları, katlama kemiği, temiz atık kâğıt, yapışmayı önleyici malzeme ve düz baskı tahtaları hazırlayın.

Kâğıdı, lif yönü baştan ayağa, sırtla paralel olacak şekilde seçin. Sözlükte, lif yönünün ciltleme payı boyunca uzanmasının kapağa yerleştirme sırasında buruşmaya yol açabileceği açıklanır. Desenli kâğıdı kullanmadan önce, ayırdığınız bir parçada kullanmayı düşündüğünüz yapıştırıcıyla deneyin. Etherington ve Roberts’ın yan kâğıt kâğıdı ve lif yönü hakkındaki yazısına bakın.

Kumaş seçerken yalnızca rengine bakmak yerine ince ve sık dokunmuş malzemeleri karşılaştırın. Darryn Schneider, kendi Gizli Kumaş Eklemli Yan Kâğıt eğitiminde, ev yapımı jaconette veya bir yüzü plastik kaplı olmayan hafif cilt bezleri de dâhil olmak üzere, her iki yüzüne de yapıştırıcı tutan kumaş kullanılmasını öneriyor. Onun yapısı gizlidir; ancak bu malzeme gerekliliği, yapıştırılmış bindirmeler için kumaş seçerken işe yarar.

Kuru bir kumaş örneğini katlayın ve kalınlığını düşündüğünüz arkalıklı cilt beziyle karşılaştırın. Arkalıksız kumaş, yapıda bir katmanı ortadan kaldırabilir; yine de yapıştırıcıyla deneme yapmak gerekir: yapıştırıcının görünür biçimde kumaşa işlemediğini, liflerin gevşemediğini ve bağın pürüzsüz olduğunu kontrol edin.

Otomatik olarak ikinci bir kumaş şeridi eklemeyin. Paul Adam, Practical Bookbinding adlı eserinde çift kumaş eklemlerin yan kâğıtları fazla kalınlaştırdığı konusunda özellikle uyarıyor. Onun tarihî yapısı bu takımdan farklı olsa da bu uyarı, takviye eklemeden önce katman sayısını kontrol etmenin önemini destekliyor.

Bölüm 3

Kumaş ve kâğıt bindirmeleri ne kadar geniş olmalı?

Şerit genişliğini üç ölçünün toplamına göre hesaplayın: serbest yaprağa yapıştırılan bindirme, kâğıt kenarları arasındaki açıkta kalan kumaş ve kapak içi yaprağa yapıştırılan bindirme. Açıkta kalan genişlik, takım açık ve düz dururken ölçülür; kapak tahtasıyla sırt parçası arasındaki boşlukla aynı ölçü değildir.

Örnek bir deneme için her kâğıt yaprağında 5 mm bindirme ve ortada açıkta kalan 3 mm kumaş kullanın. Gerekli kumaş genişliği böylece 5 + 3 + 5 = 13 mm olur. Bunlar örnek için başlangıç ölçüleridir; evrensel bir standart değildir. Farklı kâğıt kalınlıkları, kumaşlar ve cilt yapıları deneme gerektirir.

Kâğıt yapraklarını baş, ayak ve ön kenarda biraz büyük kesin. Katlayıp yerleştirdikten sonra kenarları düzeltmeye yetecek pay bırakın. İki yaprağı önce son sayfa genişliğinde keserseniz, açıkta kalan kumaş payı bitmiş takımın beklediğinizden daha geniş olmasına yol açabilir.

Tam boy yan kâğıtları hazırlamadan önce gerçek kâğıt, kumaş ve yapıştırıcıyla kısa bir örnek yapın. Katlayın, kurumasını bekleyin ve amaçlanan kitapla kapak tahtasına göre kontrol edin. Karşılaştırmanın anlamlı kalması için her seferinde tek bir ölçüyü veya malzemeyi değiştirin.

Bölüm 4

Ayrı yapraklar düzgünce nasıl birleştirilir?

Aşağıdaki yöntemde kumaş, iki yaprağın arka yüzüne yerleştirilir. Yan kâğıt dekoratif yüzleri görünecek şekilde açıldığında yalnızca iç kenarlar arasındaki kumaş köprüsü görünür.

  1. Yönü işaretleyin. Her yaprağın arka yüzüne hafifçe kapak içi yaprağı veya serbest yaprak, baş ve sırt kenarı bilgilerini yazın. Desenin yönünü kontrol edin.
  2. Eklemi yerleştirin. Yaprakları dekoratif yüzleri aşağı bakacak şekilde, sırt kenarları paralel ve deneme boşluğu kadar ayrı duracak biçimde yerleştirin. Baş kenarlarını bir gönye veya düz kenar boyunca hizalayın.
  3. Bindirmeleri işaretleyin. Arka yüzlerinde kumaşın her yaprağın üzerine ne kadar uzanacağını işaretleyin. Bu çizgileri kâğıt kenarlarına paralel tutun.
  4. İlk tarafı yapıştırın. Yapıştırma koruyucusu olarak atık kâğıt kullanıp yalnızca ilk yapıştırma şeridini açıkta bırakın. İnce ve eşit bir yapıştırıcı tabakası sürün ve kumaşın bir kenarını işaretli çizgiye yerleştirin.
  5. İkinci tarafı yapıştırın. İki uçtaki boşluğu yeniden kontrol edin, ardından kumaşın kalan kenarını ikinci yaprağa tutturun. Yerleştirirken kumaşı germeyin.
  6. Temiz kâğıt üzerinden bastırın. Yapıştırılmış alanlar boyunca çalışırken kalkmış kenar veya dışarı taşmış yapıştırıcı olup olmadığını kontrol edin. Açıkta kalan orta bölgeye kazara yapıştırıcı bulaşmamasına dikkat edin.
  7. Düz biçimde kurutun. Çalışmayı uygun yapışmayı önleyici malzemeyle ve düz tahtalarla koruyun. Yapıştırıcının takıma yapışabilecek hiçbir yüzeye ulaşmadığını kontrol edin.

Parçayı kenara koymadan önce ters çevirip görünen eklemi inceleyin. Genişliği baştan ayağa tutarlı olmalıdır. Eğri duran bir yaprağı, dış kenarları kesip düzelmiş gibi göstermek yerine yapıştırıcı hâlâ izin verirken yeniden konumlandırın.

İkinci yan kâğıdı ayna görüntüsü olacak şekilde hazırlayın. İlk yerleşimin aynısını tekrarlayabileceğinizi varsaymak yerine desen yönünü yeniden kontrol edin.

Bölüm 5

Menteşe nasıl katlanır ve yerleştirilir?

Değerlendirmeden önce takımın kurumasını bekleyin. Zaehnsdorf’un özgün talimatları, kuruduktan sonra yapılmış yan kâğıtların tutturulmadan önce kurumasının önemini vurgular; aksi hâlde kalan nem açılan yaprakları kırıştırabilir. Yan Kâğıtların Yerleştirilmesi bölümüne bakın.

Dekoratif yüzleri birbirine getirin ve açıkta kalan kumaş köprüsünün içinde hafifçe bir kat izi oluşturun. Simetrik bir deneme için ortasına yakın bir yerden başlayın. Kat yeri kumaşta olmalı; kâğıt kenarlarından birini menteşeye dönüştürmeye zorlamamalıdır.

Katlanmış takımı planlanan konumunda forma bloğuna dayayın. Baş ve ayak hizasını kontrol edip serbest yaprağın son ön kenarını işaretleyin. Ardından yapıştırıcı kullanmadan kapak içine yerleştirin ve tahtayı amaçlanan açılma hareketi boyunca oynatın.

Kumaşın nerede büküldüğünü ve serbest yaprağın forma bloğundan ayrılıp ayrılmadığını gözlemleyin. Gerilme oluyorsa örneğin açıkta kalan genişliğini veya yerleşimini ayarlayın. Kapalı eklemde fazla kumaş büzülüyorsa payı azaltmayı deneyin. Son çifti yapmadan veya kesip düzeltmeden önce başarılı yerleşimi not edin.

Serbest yaprağı forma bloğuna, kapak içi yaprağını ise kapağın iç paneline göre kesin. Bunlar farklı yerlere yerleşir; bitmiş genişliklerinin aynı olması gerekmez.

Bölüm 6

Takım kitaba nasıl tutturulmalı?

Son eklemi yapmadan önce bu kararı verin. Şiraze payından yapıştırma, dar bir kenar payının forma bloğuna yapıştırılmasıdır. Dikiş, özellikle uygun bir dikiş katı veya şeridi sağlayacak biçimde tasarlanmış bir yapı gerektirir. Etherington ve Roberts, yan kâğıtlar maddelerinde şiraze payından yapıştırmanın en basit ama daha zayıf tutturma yöntemi olduğunu açıklar ve kumaşla formayı içeren alternatiflerden söz eder.

Yerleşik kapak ciltleme yöntemi şiraze payından yapıştırılan yan kâğıtlar kullanan küçük bir defter için bu takımı o yönteme uyarlayın; planlanan sırt astarını ve tahta bağlantısını koruyun. Daha büyük bir kitap ya da sık kullanılacak bir kitap için birleştirmeden önce kaynaklarda tanımlanmış dikişli yan kâğıt yapısı seçin. Tek başına duran, desteklenmemiş bir kâğıt kenarından doğaçlama biçimde dikiş geçirmeyin.

Kapak içi yaprağını yerleştirirken kâğıdı eklem boyunca germek yerine kumaşın denemeyle belirlenen hareketini koruyun. Cockerell, Bookbinding, and the Care of Books, Chapter XVII bölümünde kumaş eklemlerin yapıştırılmasını ve kapak kâğıdının kenarlarına yakın yerleştirilmesini anlatır. Talimatlarında kâğıt üzerinden bastırmayı ve fazla yapıştırıcıyı temizlemeyi de vurgular.

Bölüm 7

Yan kâğıtları yeniden yapmadan önce kalınlığın nedenini nasıl anlarsınız?

Kuru örnek üzerinde aşağıdaki sırayı izleyin. Tahta açılmaya direnince benzer hissedilebilen fazla malzeme ile yetersiz menteşe payını birbirinden ayırır.

Gözlem Önce neyi kontrol etmeli? Sonraki deneme
Her kâğıt bindirmesinin altında sert bir çıkıntı Kumaşın arkalığı, kumaş kalınlığı ve yapıştırıcı birikintileri Daha ince bir kumaş ve daha eşit bir yapıştırıcı tabakasını karşılaştırın
Katlandığında kâğıt kenarları birleşiyor veya üst üste biniyor Açıkta kalan kumaş genişliği Deneme boşluğunu biraz artırın
Kapalıyken kumaş gevşek bir çıkıntı hâlinde büzüşüyor Açıkta kalan genişliğin fazla olması veya kat yerinin yanlış konumu Payı azaltın veya kat yerini yeniden konumlandırın
Tahta açılırken serbest yaprak kalkıyor Eklem payı ve takımın yerleşimi Bindirme genişliğini değiştirmeden önce kuru yerleşimi tekrarlayın
Kumaş kâğıttan ayrılıyor Yapıştırıcı kaplaması ve malzemelerin uyumluluğu Yeni bir yapıştırılmış örnek hazırlayın; bindirmeyi yalnızca daraltmayın
Eklem ince görünüyor ama serbest yaprağın tamamı sert Kâğıt kalınlığı veya tüm yüzeyin lamine edilmesi Lamine edilmemiş bir kâğıt örneğini karşılaştırın

Bindirme yerindeki çıkıntı, gergin kumaş köprüsünden farklı bir düzeltme gerektirir. Tüm ölçüleri aynı anda daraltmak sorunun kaynağını gizleyebilir ve yapıştırılmış alanı gereğinden küçük bırakabilir. İlk örneği yenisinin yanında tutup ikisini de kuruyken karşılaştırın.

Bitmiş yan kâğıtların kâğıt kenarları düz, bindirmeleri sağlam olmalı; kumaş köprüsü büzüşmeden veya serbest yaprağı çekmeden katlanmalıdır. Bir örnek uygun olduğunda son çift için aynı malzemeleri ve ölçüleri kullanın. Bu küçük deneme, yan kâğıtlar kitabın parçası hâline gelmeden önce menteşe kalınlığını kontrol etmek için pratik bir temel sağlar.

Bölüm 8

Kaynaklar

İlgili okumalar

Bu konuyu keşfetmeye devam et