Yapraklar ve Dallar Arasındaki Arka Plan Boşluklarıyla Yoğun Yaprak Örtüsü Nasıl Boyanır

Yaprak örtüsünün içindeki bir açıklık, negatif şekildir: boyadığınız biçimlerin çevresindeki ya da aralarındaki alan. Ressam William Hagerman, bunu koyu bir ağaç silüetinin çevresindeki boş alanları boyayarak gösterir; böylece geriye kalan koyu şekiller ağacın dallarını tarif eder. Gösterimi daha sonra iç kısımlardaki açıklıklara geçer. William Hagerman, “Negative Shape Painting”

Boşluğun rengini karıştırmadan önce, arkasında ne olduğunu belirleyin. Yukarıdaki bir açıklıktan gökyüzü, daha aşağıdaki bir açıklıktan uzaktaki yapraklar ya da zemin görünebilir. Referansınızda zaten kurulmuş arka planı izleyin. Başka bir ağacın görünmesi gereken yere açık mavi bir iz koyarsanız farklı bir sahne tarif etmiş olursunuz.

Ayrıca gerçek bir açıklığı, yaprakların daha açık renkli bir bölümünden ayırt edin. Bu bölümün sınırını izleyin: Tanınabilir bir arka plan rengini mi gösteriyor, yoksa yaprak kümesinin parçası olarak mı kalıyor? Referans belirsiz olduğunda, daha büyük açıklıklar yapıyı ortaya koyana kadar küçük ayrıntıyı çözmeden bırakın.

Bu çalışma için dış silüeti anlaşılır, birkaç dalı görünür ve belirgin boşlukları olan bir referans seçin. Görebildiğiniz her noktaya değil, açıklayabildiğiniz boşluklara odaklanarak başlayın.

Uygun bir akrilik boyama yüzeyi, orta boy yassı bir fırça, daha küçük sivri uçlu bir fırça ve arka planla yapraklar için ayrı karıştırma alanları hazırlayın. Koyu bir yaprak rengi, orta tonlu bir yeşil, daha açık bir yaprak rengi ve temel arka plan rengini karıştırın. Düzeltme yaparken karışımları tekrarlayabilmeniz için ilk paleti yeterince sade tutun.

Ağaç tacının genel genişliğini ve yüksekliğini, gövdenin konumunu ve ana dalların yönlerini taslak olarak çizin. Ağaç tacını birbirine bağlı koyu bir şekil olarak boyayın. Doku eklemeden önce oranlarına ve dış konturuna dikkat edin. Virtual Art Academy’nin ağaç gösterimi de bu genel sıralamayı izler: Önce koyu yaprak kütlesini oluşturur, sonra gökyüzü boşluklarını ekler. “How To Paint Trees: 3 Brushwork Tips For Creating Convincing Tree Foliage”

Ardından, üst üste binen kümeleri belirtmek için koyu kütlenin seçili bölümlerine orta tonlu yeşil uygulayın. Aralarında birbirine bağlı koyu geçişler bırakın. Daha açık karışımı eşit biçimde dağıtmak yerine hangi kümelerin ışık alacağına karar verirken referansınızı kullanın.

Bu aşamada resmi hedeflediğiniz izleme mesafesinden değerlendirin. Ağaç tacının tanınabilir bir şekli ve anlaşılır bir ışık yönü olmalı. Bunlardan biri belirsizse boşluk ya da yaprak vurguları eklemeden önce büyük kütleleri düzeltin.

Yaprak kümeleri arasındaki ana ayrımları arayın. Doug Swinton, gökyüzü boşluklarını büyüme kümelerinin arasına ve dalların yakınına yerleştirmeyi, böylece bu açıklıkları ağacın yapısıyla ilişkilendirmeyi öneriyor. Bu öneriyi, sabit bir deseni tekrarlamak için değil, referansınızı incelemeye yönelten bir ipucu olarak kullanın. Doug Swinton, “Painting Secret #44 - Sky Holes in Trees”

Gözlemlediğiniz en büyük açıklıkla başlayın. Yüksekliğini ve genişliğini yakındaki gövde ya da dalla karşılaştırın, ardından bu işaret noktalarına göre yerleştirin. Sonraki önemli boşluğu ekleyin ve ikisi arasındaki mesafeyi karşılaştırın. Bu ilişkileri adım adım kurmak, birbiriyle ilgisiz noktaların dağınık görünmesini önler.

Yaprak örtüsünde düzensiz şekiller açmak için arka plan karışımını kullanın. Bu şekillerin sınırlarının yönünü ve uzunluğunu çevredeki kümelere göre değiştirin. Bir açıklık dalın yanında dar olabilir; bir diğeri, üzerine sarkan yaprak kümesinin altında genişleyebilir.

Çalışırken dalların bağlantılarını koruyun. İki arka plan izi yanlışlıkla bir dalın üzerinden birleşirse devam etmeden önce aradaki bölümü yeniden boyayın. Hagerman’ın gösterimi burada işe yarar: Çevredeki boşlukları boyamak, dalın tüm uzunluğu boyunca ayrı bir çizgi çekmeden onu tanımlayabilir. “Negative Shape Painting”

Küçük bir alıştırma çalışması için farklı boyutlarda üç açıklıkla başlayın. Bu sayı yalnızca alıştırmaya konmuş bir kısıtlamadır. Bir tane daha ancak gözlemlediğiniz bir ayrımı belirginleştiriyor ya da ağaç tacının yapısını iyileştiriyorsa ekleyin.

Önce bir boşluğu, ağaç tacının hemen dışındaki arka planla aynı yükseklikte karşılaştırın. Ardından boyalı izi bütünü içinde değerlendirin. Koyu yapraklarla çevrili küçük bir açıklık, geniş ve kesintisiz bir manzaradan farklı bir uygulama gerektirebilir.

James Gurney bu ayrımı bir fotoğrafla gösteriyor: Büyük bir açıklık kesintisiz gökyüzünü gösterirken, görünüşteki daha küçük açıklıkların içinde ince dallar ve yapraklar bulunuyor. Bu kesintili açıklıkları açık gökyüzünden biraz daha koyu boyamayı öneriyor. Bu, her boşluğa aynı koyu karışımı verme kuralından ziyade koşula bağlı bir ayarlamayı destekliyor. James Gurney, “Skyholes”

Resimde değişiklik yapmadan önce bu karşılaştırmayı yedek bir yüzeyde deneyin:

Açıklığın gösterdiği	Başlangıç tercihi	Değerlendirilecek nokta
Geniş, kesintisiz gökyüzü	Bitişikteki gökyüzü karışımı	Açıklık, görsel olarak ötesindeki gökyüzüyle birleşiyor mu?
İnce yaprakların kestiği küçük açıklık	Biraz daha koyu bir ton	Koyu bir yaprak lekesine dönüşmeden kısmi örtülme izlenimi veriyor mu?
Uzaktaki bitki örtüsü	Oluşturulmuş uzak bitki örtüsü karışımı	Ön plandaki ağaç tacından ayırt edilebiliyor mu?
Açıklık boyunca değişen arka plan	Bulunduğu yere karşılık gelen arka plan renkleri	Renk değişimi boşluk boyunca doğal biçimde sürüyor mu?

Swinton, gökyüzü boşlukları için daha koyu, mat ve soğuk karışımlar öneriyor. Bir iz fazla belirgin göründüğünde bunu yararlı bir deneme olarak değerlendirin ve sonucu referansınızla karşılaştırın. Hangi değişikliğin işe yaradığını görebilmek için her seferinde yalnızca bir özelliği ayarlayın. “Painting Secret #44 - Sky Holes in Trees”

Her açıklıkta doğrudan beyaza yönelmeyin. Önce boşluğun gerçekten beyaz bir arka planı gösterip göstermediğini ve bu parlaklığın kompozisyonun o noktasına uyup uymadığını sorgulayın.

Bir açıklığı yerleştirdikten sonra yaprak karışımına dönün ve sınırının üzerinden birkaç yaprak biçimi geçirin. Ardından arka plan karışımıyla seçili girintileri yeniden açın. Bu gidip gelme, hem açıklığı hem de çevresindeki ağaç tacını ayarlamanızı sağlar.

Gurney, “Skyholes” başlıklı yazısının altındaki yanıtında benzer bir yaklaşımdan söz ediyor: Genellikle önce ağacın genel kütlesini kuruyor, açıklıkları üzerine ekliyor ve bunları bütünleştirmek için gökyüzüyle yapraklar arasında gidip geliyor. Ayrıca önceden tamamlanmış bir gökyüzünün üzerine boyanan ağacın farklı bir başlangıç sırası gerektirdiğini belirtiyor. “Skyholes”

Bu çalışma için her büyük açıklığın sınırlarının bir bölümünü belirgin, bir bölümünü kesintili bırakın. Gözlemlediğiniz dal kenarını anlaşılır tutun ve seçili yaprak izlerinin arka planın üzerine binmesine izin verin. Bazı bölümleri uzaktan okunacak kadar sade bırakın.

Bu izleri çeşitlendirmek için fırçanızın köşesini, yanını ve düz yüzünü kullanın. Virtual Art Academy, yaprak boyama tekniğini geliştirirken fırçanın yönü ve basıncıyla denemeler yapmayı özellikle öneriyor. Belirgin bir açıklıkta kullanmadan önce izleri çalışmanızın yanında deneyin. “How To Paint Trees: 3 Brushwork Tips For Creating Convincing Tree Foliage”

Yeni bir arka plan fırça darbesi yeşil rengi alıp çamurlu hâle gelirse o noktada çalışmayı bırakın. Kurumasını bekleyin, amaçladığınız rengi temiz bir fırçayla yeniden karıştırın ve şekli tekrar boyayın. Üst üste fırça darbeleri eklemek, yerleştirmek istediğiniz karışımı değerlendirmeyi zorlaştırır.

Ana açıklıklar işlevini gördüğünde, çevrelerine sınırlı sayıda küçük yaprak izi ekleyin. Üst üste binmeyi açıklayan, dalın yönünü sürdüren ya da silüetin ayırt edici bir bölümünü gösteren izleri seçin.

Deliklerin arasındaki birbirine bağlı ağaç tacını kontrol etmeyi sürdürün. Yeni açıklıklar her yerde yalıtılmış yeşil parçalar bırakıyorsa bazılarını yaprak karışımıyla kapatın. Yaprak vurguları önemli açıklıkları dolduruyorsa daha fazla ayrıntı eklemeden önce temel şekillerini yeniden oluşturun.

Bu açıklayıcı alıştırmayı küçük bir panelde deneyin: Üç büyük yaprak kümesinden oluşan bir ağaç tacı boyayın, aralarına eşit olmayan üç açıklık yerleştirin ve kenarlara beş küçük kesinti ekleyin. Bu sayılar ağaçlar için formül değil, seçim yapma pratiğine yönelik kısıtlamalardır.

Her aşamadan sonra durup çalışmayı birkaç adım geriden inceleyin. Eklediğiniz her izin belirli bir kümeyi ya da dalı daha anlaşılır kılıp kılmadığını sorun. Yalnızca doku ekliyorsa daha sade hâlini bırakmayı düşünün.

Yaprak örtüsü inandırıcı görünmediğinde şu sırayı izleyin: Önce şekli, sonra yerleşimi, ardından rengi ve en son ayrıntıları kontrol edin. Açıklık doğru yerde olduktan sonra renk ayarını değerlendirmek daha kolaydır.

Belirti	Önce kontrol edin	Uygulanabilir düzeltme
Ağaç tacı katı bir blok gibi görünüyor	Gözlemlediğiniz ana açıklıklar eksik mi?	Yapısal açıdan işe yarayan bir boşluk ekleyip yeniden değerlendirin.
Ağaç tacı delik deşik görünüyor	Açıklıklar birbirine çok mu benziyor ya da eşit aralıklarla mı yerleştirilmiş?	Birkaçını kapatın ve kalanları referansa göre yeniden şekillendirin.
Parlak noktalar resme hâkim oluyor	Boşluklar çok mu büyük, açık renkli ya da keskin biçimde çevrelenmiş?	Bu özelliklerden her seferinde yalnızca birini değiştirin.
Dallar bağlantısız görünüyor	Bir açıklık gerekli bir bağlantıyı kesti mi?	Dalı yeniden oluşturun ve yanındaki boşlukları yeniden şekillendirin.
Boşluklar süsleme amaçlı noktaları andırıyor	Yakındaki yaprak kümeleriyle ilişkili mi?	Tek başına duran noktaları, bu kümeleri tarif eden açıklıklarla değiştirin.
Arka plan tutarsız görünüyor	Her boşluk arkasında bulunması gereken şeyi gösteriyor mu?	Her birini uygun yerel arka planla eşleştirin.

Ağaç tacı bütünlüklü bir biçim olarak okunduğunda, önemli dallar birbirine bağlandığında ve açıklıklar inandırıcı bir arka plan gösterdiğinde bitirin. Son düzeltmeleri bu ilişkilere göre yapın. İyi şekillendirilmiş birkaç boşluk yapıyı kurmaya yeter; böylece yaprak örtüsünün büyük bölümünü geniş ve ressamca bırakabilirsiniz.

• William Hagerman, “Negative Shape Painting”.
• Virtual Art Academy, “How To Paint Trees: 3 Brushwork Tips For Creating Convincing Tree Foliage”.
• Doug Swinton, “Painting Secret #44 - Sky Holes in Trees”.
• James Gurney, “Skyholes”.