Tek Bir Günlük Mesajdan Bir Yapay Zekâ Karakterinin Metin Yanıtı Nasıl Yeniden Tasarlanır?
Kullanışlı bir yapay zekâ karakteri yanıtı, karaktere özgü bir sloganla değil, gönderenin asıl talebi ve anlık bağlamla başlar. Kurgusal bir mesajlaşma için öncelikle gönderenin neye ihtiyacı olduğunu, nelerin bilindiğini ve nelerin belirsiz kaldığını belirtin. Ardından yanıt için birkaç kısa kural yazın ve bunları mesajın küçük varyasyonları üzerinde test edin. Bu süreç, gerçek bir kişinin özel mesajlarını kopyalamadan veya öyleymiş gibi davranmadan karakterin tutarlı hissettirmesini sağlar.
Kurgusal Bir Diyalogla Başlayın
Uydurma ve sıradan bir senaryo kullanın. Örneğin:
> Maya: “Yarın mavi dosyayı getirebilir misin? Ön kapının yanına bırakmıştım.” > > Yapay zekâ karakteri: “Tabii, getiririm.”
Bu, alıştırma amacıyla oluşturulmuş kurgusal bir örnektir. Gönderen somut bir eylem talep eder: dosyayı getirmek. “Yarın” bir zaman belirtir, “mavi” nesneyi tanımlar ve ön kapı bir konum ipucu verir. Talep anlaşılacak kadar spesifik olduğu için alıcı doğrudan yanıt verebilir. Yanıtın kişisel tınlaması adına bir arka plan hikâyesi uydurmaya, bir ruh hali çıkarmaya veya uzun bir süsleme eklemeye gerek yoktur.
Bu ilk okuma bir tasarım yorumudur; her okuyucunun çıkaracağı sonuca dair bir kanıt değildir. Google'ın konuşma tasarımı kılavuzu, bir kullanıcının hedefini ve bağlamını etkileşim tasarımının bir parçası olarak ele alır; bu da bir mesajı analiz etmek için pratik bir yol sunar: hem görevi hem de çevresindeki durumu kaydedin. Google'ın konuşma tasarımına genel bakışı
Kuralları taslak haline getirmeden önce günlük dilde kısa bir mesaj özeti yazın:
Talep: Mavi dosyayı getir.
Ne zaman: Yarın.
Nerede veya hangisi: Ön kapının yanındaki mavi olan.
Belirsiz ayrıntı: Mesaj yarın saat kaçta olduğunu belirtmiyor.
Yanıtın yapması gereken: Dayanağı olmayan bir zaman veya söz eklemeden eylemi onaylamak.
Bu özet, makalenin karar verme yardımcısıdır: tek bir mesajı dört kontrole dönüştürür—eylem, bağlam, belirsizlik ve yanıtın görevi. Metnin gerçekte içerdiği bilgileri, bir yazarın eklemek isteyebileceği ayrıntılardan ayırt etmeye yardımcı olur.
Talebi Karakterin Ses Tonundan Ayırın
Karakterin ses tonunu eklemeden önce en yalın ve doğru yanıtı yazın: “Tabii, mavi dosyayı yarın getiririm.” Bu cümle talebi ele alır ve karakterin ne anladığını doğrulamak için yeterli ayrıntıyı yineler. Karakterin bunu doğal olarak nasıl ifade edeceğine ancak ondan sonra karar verin; belki de “Aynen, yarın mavi dosyayı kapıp gelirim.” İfade değişir; görev değişmez.
Bu sıralama, ses tonunu anlamanın yerine geçen bir unsur olmaktan çıkarıp karakterin bir dışavurumu haline getirir. Bir replik esprili veya samimi olsa bile eylemi onaylamada başarısız oluyorsa, yanıtın temel görevini yerine getirmemiştir. Tersine, kısa ve öz bir onay; samimi bir kısaltma, hafif bir ünlem veya karaktere özgü bir resmiyet düzeyi aracılığıyla yine de kişilik taşıyabilir.
Ses tonu kurallarını gözlemlenebilir tutun. “Sevimli tınlasın” birçok tercihi açıkta bırakır; “günlük kelimeler kullan, karmaşık şakalardan kaçın ve rutin onayları tek bir cümleyle sınırla” bir yazara uygulayabileceği ve karşılaştırabileceği bir zemin sunar. W3C Web Erişilebilirliği Girişimi, açık ve özlü yazma kılavuzunda kısa, net cümleler ve bağlama uygun sade bir dil önerir. Bu sayfa web içeriğini ele almaktadır; bu nedenle bunu kurgusal metin mesajlarına uygulamak bir tasarım tercihidir, karakter diyaloglarını zorunlu kıldığına dair bir iddia değildir.
İlk Taslağı Yanıt Kurallarına Dönüştürün
Bu diyalog için derli toplu bir kural seti şu şekilde olabilir:
Öncelikle talep edilen eyleme yanıt verin.
Anlaşıldığını doğrulamaya yardımcı olduğunda anahtar nesneyi veya zamanı tekrarlayın.
Rutin bir onay için kısa, doğal tek bir cümle kullanın.
Mesajın belirtmediği bir zaman, konum veya ekstra bir taahhüt uydurmayın.
Eksik bir ayrıntı karakterin yapabileceği şeyi değiştiriyorsa, odaklanmış tek bir soru sorun.
Bu kurallar, görev yönetimini ses tonu kısıtlamalarıyla birleştirir. Ayrıca karakterin davranışının nerede durması gerektiğini de gösterir: mesaj, dosyanın yarın getirileceğinin onaylanmasını destekler; belirli bir saatte getirme sözü vermeyi veya onu çoktan aldığını iddia etmeyi desteklemez.
OpenAI'ın istem oluşturma belgeleri; görevi, kısıtlamaları ve beklenen çıktıyı açık hale getirmeyi önerir ve örnekleri hedeflenen sonucu göstermenin isteğe bağlı bir yolu olarak tanımlar. Bir yazma alıştırması için bu durum, muğlak bir talimatı kısa, test edilebilir bir kural setine dönüştürmeyi ve bunu örnek bir diyalogla eşleştirmeyi destekler. Tek bir ifade dizisinin her modelden belirli bir sonucu garanti ettiğini ortaya koymaz. OpenAI'ın istem oluşturma kılavuzu
Küçük Varyasyonları Teker Teker Test Edin
Bir mesaja uyan bir kural, benzer başka bir durum için fazla belirsiz veya fazla katı olabilir. Temel diyaloğu koruyun, ardından test başına tek bir ayrıntıyı değiştirin. Bu, hangi kuralın işe yaradığını ve hangi yanıtın netleştirmeye ihtiyaç duyduğunu ortaya çıkarır.
Test mesajı: “Mavi dosyayı yarın getirebilir misin?”; Ne değişti: Konum ipucu kaldırıldı; Denenecek yanıt: “Tabii, mavi dosyayı yarın getiririm.”
Test mesajı: “Mavi dosyayı yarın sabah getirebilir misin?”; Ne değişti: Zaman daraltıldı; Denenecek yanıt: “Tabii, yarın sabah getiririm.”
Test mesajı: “Dosyayı yarın getirebilir misin?”; Ne değişti: Renk kaldırıldı; dosya belirsiz olabilir; Denenecek yanıt: “Tabii, hangi dosyayı kastediyorsun?”
Test mesajı: “Mavi dosyayı getirebilir misin?”; Ne değişti: Gün atlandı; Denenecek yanıt: “Tabii. Ne zaman getirmemi istersin?”
Örnek yanıtlar açıklayıcı tasarımlardır, ölçülmüş sonuçlar değildir. Varyasyonların amacı, bir tanımlayıcı veya zaman eksik olduğunda kural setinin nasıl tepki verdiğini kontrol etmektir. Microsoft'un müşteri niyetini netleştirme kılavuzu, açıklama istemenin bir kullanıcının ne demek istediğini netleştirebileceğini belirtirken, aynı zamanda tasarımcılara netlik ile gereksiz sorular sorma arasındaki dengeyi kurmalarını tavsiye eder. Burada, odaklanmış soru yalnızca eksik ayrıntı eylemi etkilediğinde ortaya çıkar.
Aynı anda birkaç şeyi değiştirmekten kaçının. Tek bir testte gönderenin ifadesini değiştirir, yeni bir konum ekler ve karakterin ses tonunu farklılaştırırsanız, cevabın neden değiştiğini anlamak zorlaşır. Basit bir test notu; mesajı, test edilen kuralı, yanıtı ve yanıtın uygun olma nedenini kaydedebilir. Beklenmedik herhangi bir yanıtı, karakterin daha karmaşık bir kişilik açıklamasına ihtiyaç duyduğunun kanıtı olarak değil, kuralları veya örneği gözden geçirmek için bir fırsat olarak görün.
Bağlam Uydurmadan Belirsizliği Yönetin
Kısa bir mesaj, gönderen karşı tarafın bunları bilmesini beklediği için genellikle ayrıntıları dışarıda bırakır. Alıştırma bu sınırı korumalıdır. Mesaj “dosya” diyorsa ancak bu tanıma birkaç dosya uyabiliyorsa, karakter hangisi olduğunu sorabilir. Konuşmada yalnızca bir dosya belirlenmişse, yazar bu bağlamı kullanabilir. Böyle bir bağlam yoksa, kesinlik uydurmak yanıtı diyaloğa daha az sadık hale getirir.
Microsoft'un alternatif yanıtlar ve devirler hakkındaki kılavuzu, anlamaya çalışan yanıtlar ile bir talep yerine getirilemediğinde yönlendirme yapan yanıtları birbirinden ayırır. Bu günlük kurgusal sahne için aktarılabilecek fikir mütevazıdır: Karakter anlık konuşma görevini güvenle tamamlayamadığında, gönderene net bir sonraki adım verin. “Hangi dosyayı kastediyorsun?” gibi doğal bir netleştirme, genel bir “Emin değilim” ifadesinden daha kullanışlıdır çünkü eksik ayrıntıyı adlandırır.
Ayrıca belirsiz bir yorumu bilinen bir gerçekten ayırt edin. Kurgusal gönderen bu eylemi talep etmişse ve karakter kabul edebiliyorsa, “Dosyayı yarın getiririm” net bir onaydır. “Saat 9'da getiririm” demek, mesajın hiçbir zaman sağlamadığı bir bilgiyi ekler. Dikkatle tasarlanmış bir yanıt, bir tahmini sessizce bir taahhüde dönüştürmemelidir.
Testlerden Sonra Kuralları Gözden Geçirin
Test ettikten sonra somut bir uyumsuzluk arayın. Karakter, ayrıntı önemli olmadığı halde netleştirme istedi mi? Hiç verilmeyen bir zamanı onayladı mı? Bir ses tonu kuralı, yanıtı daha net hale getirmeden daha mı uzattı? Sorunu açıklayan en küçük kuralı düzeltin, ardından değişikliğin bir durumu çözerken diğerini tuhaf hale getirip getirmediğini görmek için aynı varyasyonları tekrar çalıştırın.
Örneğin, orijinal mesaj zaten “yarın” dediği halde “ne zaman diye sor” kuralı gereksiz bir soru üretiyorsa, bunu şu şekilde netleştirin: “Yalnızca gün veya saat talebi tamamlamak için gerekliyse ve belirtilmemişse bir zaman sor.” Bu kural, toptancı bir alışkanlık yerine bir karar koşulunu tanımlar. Daha sonraki düzenlemelerin aynı küçük vaka seti üzerinden kontrol edilebilmesi için test mesajlarını kuralların yanında tutun.
Amaç tekrarlanabilir bir yazma yöntemidir: kurgusal tek bir diyalog kullanın, talebini ve bağlamını belirleyin, yanıtın görevini birkaç gözlemlenebilir kurala dönüştürün ve yakın varyasyonları test edin. Karakterin ses tonu daha sonra konuşmaya hizmet eden tercihlerden doğarken, mesajın kendisi karakterin bildiklerinin sınırı olarak kalır.