Her Ayrıntıyı Kopyalamaya Çalışmadan Bir Bina Nasıl Çizilir?
Bir binayı hızlı bir şekilde çizmek için önce onu neyin tanınabilir kıldığına karar verin: genel silüeti, büyük parçaları arasındaki ilişki ve bir veya iki ayırt edici özelliği. Bunları basit şekiller halinde kabataslak yerleştirin, konumlarını ve perspektiflerini kontrol edin, ardından yalnızca binayı netleştiren ayrıntıları ekleyin. Amaç, her pencerenin ve tuğlanın minyatür bir dökümünü çıkarmak değil, okunabilir bir çizim elde etmektir.
Çizimin neyi göstermesi gerektiğini seçerek başlayın
Çizime başlamadan önce bir bakış açısı ve bir odak noktası belirleyin. Dik bir çatıyı, çıkıntılı bir girişi, bir dizi kemeri veya bir binanın sokakla buluşma şeklini göstermek istiyor olabilirsiniz. Görünümü açıklayacak kadar çevreyi içeren, ancak kenarlardaki dikkat dağıtıcı unsurları dışarıda bırakan bir çerçeve seçin. Tek bir cephenin ve yanındaki ağacın yer aldığı bir çizim, tüm bir mahalleyi sayfaya sığdırmaya çalışan sıkışık bir denemeden çok daha fazlasını anlatabilir.
Binanın en büyük oranlarını karşılaştırmak için birkaç saniye ayırın. Boyundan çok daha mı geniş? Bir kule, uzun ve alçak bir tabanın üzerinde mi yükseliyor? Çatı çizgisi, sayfanızın üst ve alt kısmına göre nerede duruyor? Bu genel ilişkileri, küçük ayrıntılar çizimi geri dönülmez hissettirmeden önce düzeltmek daha kolaydır. Urban Sketchers'ın atölye yaklaşımı da benzer şekilde ana şekilleri kabataslak yerleştirmekle başlar, ardından yerleşim ve oranların süreç içinde ayarlanabilmesi için ayrıntıları katmanlar halinde oluşturur. Urban Sketchers, “Searching Shapes: Building up a Sketch from Basic Shapes”
Binayı birkaç büyük şekle indirgeyin
Binanın ana kütlelerini arayın: ana blok için bir dikdörtgen, alınlık için bir üçgen veya yamuk, bir kule için dar dikey bir blok ve kanatlar ya da girişler için daha küçük ekli şekiller. Bu ilk aşamayı tamamlanmış bir dış hat olarak değil, nesnelerin nereye geleceğini gösteren bir harita olarak ele alın. Çizimi manzarayla karşılaştırırken düzeltebileceğiniz hafif kurşun kalem izleri veya serbest kalem darbeleri kullanın.
Binanın etrafındaki boşlukları da kontrol edin. İki çatı çizgisi arasındaki gökyüzü parçası, bir kemerin altındaki açıklık veya bir kulenin yanındaki boşluk dilimini değerlendirmek, binanın karmaşık hatlarını değerlendirmekten daha kolay olabilir. Bir Seattle Urban Sketchers alıştırmasında gökyüzü, “gökyüzü olmayan alan” ve gölge şekilleriyle başlanmış; tek tek pencereler ve çatılar yerine kompozisyona odaklanmak için küçük taslaklar kullanılmıştır. Aynı fikri deneyin: bir çatının yanındaki gökyüzünün silüetini çizin, ardından çatıyı ona yaslayarak çizin. Urban Sketchers Seattle, “March 2017”
Faydalı bir kontrol yöntemi de sahneye kısaca gözlerinizi kısarak bakmaktır. Küçük ayrıntılar kaybolurken büyük açık ve koyu alanlar görünür kalır. Ön cephe ile yan cephenin ton değerlerinin farklı olup olmadığına ve derin bir kapı aralığının veya gölgenin girişi duvardan ayırmaya yardımcı olup olmadığına dikkat edin. Bu alanları, yüzeylerini çizgi çizgi açıklamak yerine basit şekiller olarak bırakabilirsiniz.
Perspektifi birkaç kılavuz çizgiyle belirleyin
Binanın köşesini görüyorsanız, görünen iki tarafın nasıl geriye doğru uzaklaştığına dikkat edin. Basit bir iki kaçış noktalı görünümde ufuk çizgisi göz hizasını temsil eder; geriye doğru uzaklaşan yatay kenarlar bu ufuktaki kaçış noktalarına doğru hizalanır. Bu noktalar sayfanın oldukça dışında kalabilir, bu nedenle onları çizmeniz veya binayı katı bir geometrik yapıya zorlamanız gerekmez. Bunun yerine, zihninizde birkaç çatı, denizlik veya korniş çizgisini hafifçe uzatın ve yönlerini karşılaştırın. The Virtual Instructor, “Two Point Perspective”
Hızlı bir eskiz için kılavuz olarak iki veya üç uzun kenar seçin. Soldaki çatı kenarı köşeye doğru hafifçe aşağı eğimliyse, yakındaki kat çizgileri de genel olarak uyumlu bir yönde geriye çekilmelidir. Normal bir göz hizası görünümünde dikey kenarları çoğunlukla dik tutun, ancak bakış açınız keskin bir şekilde yukarı veya aşağı bakıyorsa eğilmelerine izin verin. The Virtual Instructor, binanın bir köşesi izleyiciye dönük olduğunda iki kaçış noktalı perspektifin genellikle faydalı olduğunu; daha düz, önden bir görünümü tek kaçış noktalı perspektifle ele almanın daha basit olabileceğini belirtmektedir. The Virtual Instructor, “Two Point Perspective”
Perspektif kılavuzlarının çizimi ele geçirmesine izin vermeyin. Asıl pratik soru, ana düzlemlerin tutarlı bir şekilde okunup okunmadığıdır: ön, yan, çatı ve zemin. Bir çatı kenarı komşu kenarlarından belirgin şekilde farklı görünüyorsa, pencereleri eklemeden önce bu genel açıyı düzeltin. Hizalanmış birkaç kılavuz, tam bir teknik çizim gerektirmeden formun tutarlı kalmasını sağlayabilir.
Yalnızca bilgi taşıyan ayrıntıları ekleyin
Büyük şekiller yerine iyi oturduğunda, ayrıntıları işlevlerine göre seçin. Binayı tanımlayan veya yapısını açıklayan özellikleri dahil edin: ayırt edici bir saat, bir dizi sütun, derin bir giriş, bir baca veya güçlü bir pencere ritmi. Her bir camı eşit şekilde çizmek yerine, tekrarlanan pencereleri bir şerit veya birkaç işaret halinde gruplayın. Bir dizi kemer, tekrarlanan eğrilerle belirtilebilir; bir dizi küçük açıklık, birkaç koyu dikdörtgen ve boşluk ipuçlarıyla hissettirilebilir.
Faydalı bir test, o işaretin izleyicinin anladığı şeyi değiştirip değiştirmediğini sormaktır. Bir çizgiyi kaldırmak binanın kimliğini, yapısını veya derinlik hissini etkilemeyecekse, muhtemelen çizilmemesi daha iyidir. Bu bir çizim kararıdır; hangi mimari üslubun ayrıntıyı hak ettiğine dair bir kural değildir. Metropolitan Müzesi'nin mimari çizimler üzerine yaptığı değerlendirmede soyutlama ile resimsel ayrıntı arasındaki dengeden bahsedilir: bir çizim çok resimsel hale gelirse işlevsel değerini kaybedebilir, aşırı soyutlama ise geriye çok az bilgi bırakabilir. Açık hava çizimi için de aynı ilke, konuyu aktarmak için yeterli bilgiyi korurken, bu amaca hizmet etmeyen ayrıntılardan kaçınmayı önerir. The Metropolitan Museum of Art, “How to Read (and Display) Architectural Drawings”
Çizimi aşamalar halinde oluşturun
Ayrıntılara zaman harcamadan önce düzeltmeler yapabilmek için genelden özele doğru çalışın.
Bu aşamalı yöntem, Urban Sketchers tarafından açıklanan temel şekil ve katmanlama yaklaşımını yansıtır: önce ana yapıyı oluşturun, ardından sonraki aşamalarda yerleşimi iyileştirin ve ayrıntıları ekleyin. Bu aynı zamanda size bir durma noktası da sağlar. Silüet, ana oranlar, perspektif ve seçilen özellik netse, birçok küçük unsur atlanmış olsa bile çizim amacına ulaşmış demektir. Urban Sketchers, “Searching Shapes: Building up a Sketch from Basic Shapes”
Uygulamalı bir örnek: bir köşe kafenin çizimi
Caddenin karşısından bakıldığında köşesi size en yakın noktada olan, eğimli çatılı ve birkaç pencereli iki katlı bir kafe hayal edin. Yakındaki köşe için uzun, dikey bir çizgiyle başlayın. İki cepheyi oluşturmak için her iki tarafa geniş bir blok çizin ve çatıyı iki basit eğimli şekil olarak ekleyin. Zemin katın yüksekliğini üst katla karşılaştırın ve çatı tepe noktasının çerçevenizin neresinde durduğuna dikkat edin.
Ardından, geriye çekilen çatı ve denizlik çizgilerini kontrol edin: her cephede genel olarak tutarlı yönleri göstermelidirler. Girişi köşeye yakın koyu renkli bir açıklık olarak yerleştirin, ardından birkaç gruplanmış dikdörtgenle pencere ritmini hissettirin. Kafeyi tanınabilir kılan özellik çizgili bir tenteyse, tentenin dış şeklini ve birkaç çizgiyi çizin; biri çok önemli olmadığı sürece tek tek camları ve küçük tabelaları atlayın. Binayı zemine oturtmak için tentenin altında bir gölge ve kısa bir zemin çizgisiyle tamamlayın.
Örnekteki şekiller ve ayrıntılar konuyu açıklama amaçlıdır, gerçek bir kafenin ölçülü bir kaydı değildir. Buradaki amaç, bir izleyicinin her özelliğe ihtiyaç duymadan bir silüet, köşe, giriş ve tekrarlanan pencere düzeninden bir binayı nasıl tanıyabileceğini göstermektir.
Daha fazlasını eklemeden önce çizimdeki sorunları giderin
Bina çok sıradan hissettiriyor. Dış hatlarını veya girişini ayırt edici kılan bir özellik ekleyin. Bu özellik sizin açınızdan görünmüyorsa, göremediğiniz şeyleri uydurmak yerine çerçeveyi biraz kaydırmayı düşünün.
Bina basık/düz görünüyor. Ön ve yan cephelerin ayrı düzlemler olarak okunmasını sağlayın. İnce bir ton farkı, bir köşe çizgisi veya tutarlı bir şekilde geriye çekilen kenarlar yeterli olabilir. Perspektif çizgileri gözlemlediklerinizi desteklemelidir; her kenarın sayfadaki görünür bir noktada birleşmesini gerektirmez. The Virtual Instructor, “Two Point Perspective”
Pencereler çok baskın. Bunları sıralar veya kümeler halinde birleştirin ve etraflarındaki daha büyük cephe şeklini yeniden öne çıkarın. İzleyicinin fark edeceği ilk şey binanın yapısı olmalıdır.
Oranlar hatalı hissettiriyor. En büyük mesafeleri tekrar karşılaştırın: genişliğe karşı toplam yükseklik, duvara karşı çatı ve zemin kata karşı kapı. Daha küçük işaretleri düzeltmeden önce ana sınırlardan birini ayarlayın. Katmanlı yapı tam da bu yüzden faydalıdır; çünkü ilk aşamalardaki yerleşimler halen revize edilebilir. Urban Sketchers, “Searching Shapes: Building up a Sketch from Basic Shapes”
Sayfa çok kalabalık hissettiriyor. Çerçeveyi basitleştirin. Komşu bir yapıyı dışarıda bırakın, kaldırımın bir kısmını kırpın veya bir ağacın cephenin bir kısmını örtmesine izin verin. Net bir kısmi görünümü okumak, her şeyi dahil etmeye çalışan sıkışık bir denemeden genellikle daha kolaydır.
Özlü bir bina çizimi bir dizi seçimden ibarettir: bir bakış açısı seçin, büyük şekilleri belirleyin, perspektifi kontrol edin ve yalnızca yapının veya karakterinin tanınmasını kolaylaştıran işaretleri ekleyin. Kararsız kaldığınızda, bir sonraki pencereyi çizmeden önce duraklayın ve silüet ile düzlemlerin hikayeyi zaten anlatıp anlatmadığını kontrol edin.