Twee pianopartijen op één gedeeld ritmisch raster uitlijnen
Om twee pianopartijen uit te lijnen, geef je ze dezelfde maat- en telreferentie, kies je onderverdelingen die beide ritmes weergeven en plaats je het begin en de duur van elke noot ten opzichte van die referentie. Controleer vervolgens de momenten waarop de partijen moeten samenvallen, waaronder de eerste tel van de volgende maat.
Deze gids is bedoeld voor pianisten of arrangeurs die twee uitgeschreven piano- of MIDI-partijen combineren, zoals een melodie en begeleiding. Je maakt een ritmekaart voor één maat, zet die om in notatie of een piano roll en gebruikt hem om timingfouten op te sporen. De uitgewerkte voorbeelden dienen ter illustratie; je kunt de noten en ritmes vervangen door die van jezelf.
1. Bepaal hetzelfde muzikale startpunt
Bepaal voordat je afzonderlijke noten verplaatst de maatsoort, de teleenheid en de exacte passage die beide partijen beschrijven. Gebruik voor het eerste voorbeeld één volledige maat in 4/4, tel de kwartnoten als 1–2–3–4 en plaats beide partijen op basis van diezelfde telling.
Markeer de eerste volledige eerste tel expliciet. Een partij die met een rust begint, begint die maat nog steeds op die eerste tel; de eerste klinkende noot komt later. Ook een opmaat valt vóór de eerste volledige maat. Als je de eerste klinkende noten van beide partijen naar tel 1 verplaatst, verdwijnen die bedoelde verschillen.
Schrijf boven je werkruimte een korte referentie: “4/4; kwartnoot als teleenheid; maat 1 begint hier.” Kies je voor MIDI, stel dan één projecttempo in voor het afspelen en bewaar een kopie van de oorspronkelijke clips voordat je ze bewerkt. Begin met één maat waarvan je het ritme begrijpt, in plaats van meteen een hele passage te corrigeren.
Controleer clipgrenzen los van de nootposities. In Ableton Live bepalen de begin- en eindinstellingen van een clip het afspeelgebied, terwijl de maatsoortinstelling van de clip alleen de weergave beïnvloedt en niet het afspelen. Alleen die weergegeven maatsoort wijzigen verplaatst de noten niet. Zie de officiële documentatie over de Clipweergave.
2. Kies een raster dat beide partijen weergeeft
Kies het grofste raster waarop je elke bedoelde nootstart en -release in de passage kunt weergeven. Zo blijft de kaart leesbaar en behoud je tegelijk het ritmische detail dat je moet controleren. Vergelijk beide partijen voordat je een keuze maakt: een begeleiding in kwartnoten is geen reden om een kwarternootraster te gebruiken als de melodie achtsten op de tegenmaat bevat.
Gebruik voor een passage met rechte ritmes deze keuzehulp:
| Ritmisch detail in een van beide partijen | Werkrooster | Posities binnen één kwartnoottel |
|---|---|---|
| Alleen kwartnoten | Kwartnoten | Begin van de tel |
| Rechte achtsten | Achtsten | Begin van de tel, halverwege |
| Rechte zestienden | Zestienden | Begin van de tel, kwart, helft, driekwart |
| Achtsten-triolen | Drie gelijke verdelingen per tel | Begin van de tel, een derde, twee derde |
| Rechte achtsten tegenover achtsten-triolen | Zes gelijke verdelingen per tel voor analyse | Achtsten om de drie cellen; triolen om de twee |
De laatste rij volgt uit een eenvoudige berekening: zes is het kleinste getal dat deelbaar is door zowel twee als drie. Beide ritmes krijgen zo exacte posities zonder dat hun onderlinge afstand verandert. Dit is een analysescherm; je hoeft de muziek niet om te schrijven naar zes afzonderlijke noten per tel.
Houd rechte achtsten en triolen uit elkaar. In de handleiding van MuseScore wordt een achtsten-triool omschreven als een kwartnoot verdeeld in drie gelijke eenheden. Dat is een andere verdeling dan die van twee rechte achtsten. De documentatie over tupletten legt uit hoe zulke groepen worden weergegeven en ingevoerd.
3. Breng nootstarts, aanhoudingen en rusten afzonderlijk in kaart
Maak eerst een ritmekaart zonder rekening te houden met de toonhoogtes. Gebruik één rij per partij en één kolom per onderverdeling. In de volgende illustratieve maat in 4/4 staat elke cel voor een achtste noot. X betekent dat een nieuwe noot of een nieuw akkoord begint, — betekent dat de vorige noot aanhoudt en R betekent een rust gedurende die cel.
| Partij / telling | 1 | & | 2 | & | 3 | & | 4 | & |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Partij A | X | — | X | X | X | — | R | X |
| Partij B | X | — | — | — | X | — | — | — |
Partij A bestaat uit een kwartnoot, twee achtsten, een kwartnoot, een achtsterust en een achtste noot. Partij B bestaat uit twee halve noten. Beide beslaan acht cellen van een achtste noot en bereiken dus tegelijk de volgende maat.
Lees de tabel verticaal om de gezamenlijke inzetten te vinden: beide partijen beginnen noten op tel 1 en 3. Op tel 2 begint Partij A een nieuwe noot terwijl Partij B de eerste noot blijft aanhouden. Op de laatste “&” begint Partij A een noot terwijl Partij B de tweede halve noot blijft aanhouden. Die verschillen horen bij de arrangementen.
Voeg nu de toonhoogtes weer toe. Geef Partij A bijvoorbeeld de reeks C5, D5, E5, G5 en na de rust F5. Geef Partij B C3 en G3. Hierbij staat C4 voor de centrale C. De toonhoogtes zijn slechts aanduidingen; de ritmekaart blijft hetzelfde als je de noten transponeert of vervangt.
Behandel elke horizontale reeks aanhoudingsstreepjes als onderdeel van de duur van de voorafgaande noot. Maak niet bij elke cel een nieuwe inzet. Een rustcel moet daarentegen stil blijven in die partij; verleng de vorige noot er niet doorheen.
4. Voer de partijen in zonder hun onafhankelijke ritmes te verliezen
Voer in een notatieprogramma elke partij in met het volledige ritme, inclusief de rusten die de positie bepalen. Staan de partijen op aparte balken, werk dan in beide balken dezelfde maat af voordat je verdergaat. Vergelijk de telposities en maateinden met je kaart.
Wanneer twee onafhankelijke partijen op één balk staan, gebruik je waar nodig aparte stemmen. MuseScore ondersteunt stemmen met onafhankelijke ritmes op dezelfde balk en biedt stemselectieknoppen in de werkbalk voor noteninvoer. De documentatie over werken met meerdere stemmen beschrijft hoe je ze invoert.
Voer Partij A voor het voorbeeld in de ene stem in en Partij B in een andere als je ze op één balk plaatst. Controleer de aangehouden halve noten ten opzichte van de veranderende melodie. Als je alles omzet in een reeks akkoorden met dezelfde nootduur, gaat dat onderscheid verloren.
Houd de twee partijen in een MIDI-editor herkenbaar als afzonderlijke clips of tracks terwijl je ze controleert. In Ableton Live 12 kun je bij het selecteren van meerdere MIDI-clips de noten samen bekijken; met Focus Mode kun je één clip bewerken terwijl de andere zichtbaar blijven. Zo heb je een praktisch referentiepunt wanneer je afzonderlijke noten verplaatst. Zie MIDI bewerken.
Plaats voor de uitgewerkte maat de inzetten van Partij A op kwartnootafstanden 0, 1, 1,5, 2 en 3,5 vanaf het begin van de maat. De duren zijn respectievelijk 1, 0,5, 0,5, 1 en 0,5 kwartnoottel. Partij B begint op afstanden 0 en 2, waarbij elke noot 2 tellen duurt. Zo zet je de tabel rechtstreeks om in bewerkbare posities en lengtes.
5. Corrigeer verschuivingen voordat je afzonderlijke noten kwantiseert
Bepaal eerst of de hele partij is verschoven of dat slechts enkele noten aandacht nodig hebben. Vergelijk een bedoelde gezamenlijke inzet aan het begin met een andere aan het einde van de passage. Als de verschuiving zich herhaalt, controleer dan eerst de algehele plaatsing van de partij voordat je afzonderlijke noten aanpast.
Als elke noot van Partij B bijvoorbeeld een achtste te laat begint, verplaats dan de hele partij met die afstand naar voren en behoud de onderlinge afstanden. Controleer daarna de nootstarts opnieuw. Als je afzonderlijke noten kwantiseert voordat je de algemene verschuiving corrigeert, wordt het lastiger om de bedoelde verhouding te herstellen.
Zodra de maatverwijzing klopt, werk je met een kleine selectie. Met de MIDI-tools van Live kun je nootstarts, nooteinden of beide kwantiseren en de mate van aanpassing regelen met de Amount-knop. Kies bewust de gewenste onderverdeling in plaats van op een eerdere instelling te vertrouwen. Deze bedieningselementen worden beschreven in MIDI bewerken.
Begin voor deze uitlijnoefening met het corrigeren van de inzetten en controleer daarna de lengtes afzonderlijk. Een melodienoot kan op de juiste onderverdeling beginnen, maar te vroeg eindigen; een basnoot kan de juiste duur hebben, maar te laat beginnen. Door die controles te scheiden, zie je makkelijker welke aanpassing nodig is.
Als je bron een uitgevoerde passage is, bepaal dan welke afwijkingen je echt wilt veranderen. Gebruik het raster om bedoelde tellen en onderverdelingen vast te stellen en vergelijk daarna het bewerkte resultaat met het origineel. Exacte plaatsing op het raster is handig om het referentievoorbeeld op te bouwen; je arrangement kan om bewuste timingverschillen vragen.
6. Lijn triolen uit met rechte noten via een gemeenschappelijke onderverdeling
Als de ene partij twee gelijke noten per tel speelt en de andere drie, gebruik je voor die tel een kaart met zes cellen. Deze illustratieve berekening laat precies zien waar hun inzetten vallen:
| Cel binnen de tel | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Twee rechte achtsten | X | — | — | X | — | — |
| Drie achtsten-triolen | X | — | X | — | X | — |
De rechte achtsten beginnen op 0 en 1/2 van de tel. De triolen beginnen op 0, 1/3 en 2/3. Beide partijen zetten tegelijk in aan het begin van de tel en, als het patroon zich herhaalt, aan het begin van de volgende tel. De tussenliggende inzetten vallen op verschillende posities.
Gebruik deze kaart om de verhouding te controleren en behoud daarna voor elke partij de passende notatie of onderverdeling in de editor. In MuseScore begin je bij het maken van een triool door de duur van de hele groep in te stellen en vervolgens het aantal verdelingen te kiezen. Voor drie achtsten-triolen binnen één kwartnoottel is de groepsduur een kwartnoot. Zie Tupletten.
Verplaats de tweede trioolnoot niet naar halverwege om die alleen maar met de andere partij te laten samenvallen. De kaart laat zien hoe beide ritmes samenpassen, terwijl elk ritme zijn gelijke afstanden behoudt.
7. Controleer het maateinde en spoor resterende problemen op
Speel de passage langzaam genoeg om de onderverdelingen te volgen. Luister eerst naar elke partij afzonderlijk en daarna naar beide samen. Volg de bedoelde gezamenlijke inzetten; verwacht niet dat elke melodienoot samenvalt met een inzet in de begeleiding. Richt je in het eerste voorbeeld op tellen 1 en 3 en luister daarna door de laatste tegenmaatse noot heen tot de volgende maat.
Volg deze stappen als het resultaat nog steeds verschoven klinkt:
- Controleer het gemeenschappelijke startpunt. Ga na of beide partijen dezelfde maat beschrijven en of een opmaat of openingsrust behouden is.
- Controleer een latere gezamenlijke inzet. Als het begin klopt maar een later punt niet, controleer dan de tussenliggende duren en rusten voordat je de hele partij verplaatst.
- Controleer de onderverdeling. Kijk opnieuw naar tellen waarin rechte noten, triolen of fijnere waarden voorkomen.
- Controleer nooteinden. Vergelijk elke release met de volgende gebeurtenis in die stem, inclusief bedoelde rusten.
- Controleer herhalingsgrenzen. Als het probleem alleen bij de volgende herhaling voorkomt, controleer dan het loopgebied en de lengte ervan. In Live zijn deze afzonderlijk te bekijken in de Clipweergave.
Rond af door tot en met de volgende eerste tel te spelen, niet alleen tot de laatste noot van de geselecteerde maat. Je voltooide kaart moet elke inzet, aangehouden nootduur en rust in beide partijen verklaren. Zodra die posities overeenkomen met het bedoelde ritme en de passage goed wordt herhaald, pas je hetzelfde proces toe op de volgende maat.
