Metlivi-blog

Een akkoordomkering bepalen wanneer een eerdere bastoon nog klinkt

Een eerdere bastoon kan de omkering van een later akkoord bepalen als die de laagste noot blijft en bij dat akkoord hoort. Dat de toon eerder is aangeslagen, sluit dit niet uit. Bepaal eerst de huidige harmonie en beslis vervolgens of de aangehouden toon een akkoordtoon, een pedaalpunt of een tijdelijke niet-akkoordtoon is. De omkering hangt af van de relatie tussen de bas en de grondtoon van het akkoord. Open Music Theory: omkering

Voor een pianist die een overlappende begeleiding analyseert, is de concrete taak om de harmonie op een bepaald moment te benoemen zonder de noten uit het oog te verliezen die uit eerdere tellen zijn aangehouden. De onderstaande methode gebruikt een tijdlijn en uitdrukkelijk illustratieve voorbeelden om de klinkende noten te onderscheiden van hun harmonische functies.

28 oktober 20267 minuten leestijdDoor Metlivi Editorial Team
Sectie 1

Wat bepaalt eigenlijk de omkering van een akkoord?

De bas is de laagste stem in de volledige textuur, ongeacht welke hand of welk instrument die speelt. Bij drieklanken betekent de grondtoon in de bas de grondligging, de terts de eerste omkering en de kwint de tweede omkering. Septiemakkoorden hebben ook een derde omkering, met de septiem van het akkoord in de bas. De grondtoon blijft bij al deze veranderingen hetzelfde. Open Music Theory: omkering

Stel bijvoorbeeld dat een lage C doorklinkt onder E–G–C die hoger wordt gespeeld. Als de harmonie C majeur is, staat het volledige akkoord in grondligging. Alleen E–G–C bekijken beschrijft slechts het bovenste deel. Evenzo levert een aangehouden lage E onder een C-majeurdrieklank de eerste omkering op, mits E de laagste toon blijft en als akkoordtoon functioneert. Dit zijn toepassingen van de omkeringsregel, geen fragmenten uit een bepaalde compositie.

Sectie 2

Hoe bepaal je welke eerdere noten nog meetellen?

Kies de exacte tel of onderverdeling die je wilt analyseren. Maak een korte tijdlijn met drie onderdelen: noten die op dat moment doorklinken, noten die dan nieuw inzetten en noten die daar eindigen. Neem alle relevante partijen mee. Zo voorkom je dat de meest recente inzet automatisch als bas wordt aangenomen.

Bij piano moet je losgelaten toetsen en klinkende noten afzonderlijk in de gaten houden. Yamaha legt uit dat het sustainpedaal de dempers optilt, zodat snaren blijven trillen nadat de toetsen zijn losgelaten. Een eerdere bastoon kan daardoor onder een nieuw gespeeld akkoord hoorbaar blijven, ook als de hand van de speler is verplaatst. Yamaha: hoe werkt een piano?

Noteer bij het werken vanuit bladmuziek de genoteerde notenduren, overbindingen en pedaalaanduidingen afzonderlijk. Luister bij een opname de overgang helemaal uit in plaats van alleen naar de nieuwe inzet te luisteren. Maak in je analyse onderscheid tussen een duidelijk aangehouden baslijn en een zwakke restklank. Als de opname dat onderscheid onzeker laat, vermeld die onzekerheid dan in plaats van een exact loslaatmoment te verzinnen.

Een nuttige vergelijking is om de passage twee keer af te spelen: eenmaal met de overlap en eenmaal met een duidelijke loslating. Dit luisterexperiment kan duidelijk maken wat de aangehouden toon bijdraagt. Gebruik de versie met duidelijke loslating als vergelijking; gebruik de daadwerkelijke passage om het uiteindelijke label te kiezen.

Sectie 3

Hoe bepaal je of de aangehouden bas bij het nieuwe akkoord hoort?

Bepaal de waarschijnlijke harmonie voordat je de omkering vaststelt. Noteer de akkoordtonen en vergelijk de aangehouden bas daarmee. Een niet-akkoordtoon is een noot buiten het onderliggende akkoord; de manier waarop die wordt benaderd en verlaten helpt de functie ervan vast te stellen. Het feit dat tonen tegelijk klinken, maakt ze niet allemaal tot akkoordtonen. Music Theory for the 21st-Century Classroom: inleiding tot niet-akkoordtonen

Gebruik deze beslissingstabel nadat je het huidige akkoord hebt vastgesteld. De tabel combineert de standaardregel voor omkeringen met het onderscheid tussen akkoordtonen en niet-akkoordtonen. Omkering; Inleiding tot niet-akkoordtonen

Status van de eerdere noot Volgende stap
De noot is geëindigd Zoek de huidige bas tussen de overgebleven stemmen.
De noot klinkt door, maar een andere stem klinkt lager Bekijk de lagere stem voordat je de omkering vaststelt.
De noot blijft de laagste en hoort bij het huidige akkoord Bepaal de akkoordtoon: grondtoon, terts, kwint of septiem.
De noot blijft de laagste, maar valt buiten het huidige akkoord Onderzoek of er sprake is van een pedaalpunt of ander gedrag van een niet-akkoordtoon.
De harmonische functie blijft onduidelijk Vergelijk de voorgaande en volgende harmonie en de stemvoering.

Houd in je werkaantekeningen twee regels aan: klinkende tonen en voorgestelde harmonie. Een overzicht van klinkende tonen kan bijvoorbeeld een aangehouden C bevatten met D–F–A erboven. Door “D mineur boven C?” als hypothese te noteren, blijft de bas zichtbaar en kun je nog bepalen of C een akkoordseptiem is of een zelfstandig pedaal.

Sectie 4

Wanneer analyseer je de eerdere bas als pedaalpunt?

Een pedaalpunt is een toon die wordt aangehouden terwijl de harmonie verandert. De toon begint als akkoordtoon en wordt een niet-akkoordtoon. Dit komt vaak voor in de bas. Het leerboek van Puget Sound legt specifiek uit dat je bij een pedaalbas de omkering niet hoeft te vermelden, omdat het pedaal die verhult. Music Theory for the 21st-Century Classroom: pedaalpunt

Neem deze verzonnen passage: houd C2 aan terwijl je daarboven drieklanken van C majeur, D mineur, G majeur en C majeur speelt. C2 is de C twee octaven onder de centrale C. De aangehouden C hoort bij de begin- en slotakkoorden, maar valt buiten de tussenliggende drieklanken van D mineur en G majeur. Dat patroon ondersteunt de interpretatie van veranderende akkoorden boven een C-pedaal.

De middelste tonen D–F–A boven C kunnen ook worden genoteerd als Dm7/C, als alle vier de tonen samen één septiemakkoord vormen. Dit alternatief laat zien waarom een lijst met tonen alleen niet elke analyse kan beslissen. Vraag je af of de bas zich gedurende de passage zelfstandig gedraagt of deelneemt aan de opeenvolging van afzonderlijke akkoorden. Kies je voor een pedaalinterpretatie, benoem dan de bovenliggende akkoorden en markeer de aangehouden C afzonderlijk; forceer niet bij elke gebeurtenis een omkering.

Sectie 5

Kan de eerdere bas in plaats daarvan een vertraging zijn?

Een aangehouden noot kan een korte dissonantie veroorzaken en vervolgens naar de nieuwe harmonie bewegen. Volgens de definitie in het leerboek heeft een vertraging een voorbereiding, een vertraging en een oplossing: de noot wordt aangehouden, wordt een geaccentueerde niet-akkoordtoon en lost stapsgewijs naar beneden op. Een overbinding kan de voortzetting aangeven, maar een overbinding alleen bewijst niet dat er sprake is van een vertraging. Music Theory for the 21st-Century Classroom: vertraging

Begin voor een illustratieve basvertraging met C3 onder E3–G3–C4. Houd C3 aan terwijl de bovenstemmen veranderen in D3–G3–B3 en laat de bas vervolgens dalen naar B2 terwijl die bovenstemmen blijven klinken. De aangehouden C valt buiten de voorgestelde G-majeurharmonie; de dalende oplossing naar B ondersteunt de interpretatie als basvertraging.

Maak bij die interpretatie onderscheid tussen de vertraagde gebeurtenis en de oplossing. Zodra B2 klinkt, is het de terts van G majeur en staat het opgeloste akkoord in eerste omkering. Eén label over beide momenten zou de basbeweging verhullen die de overlap verklaart. Het leerboek behandelt basvertragingen afzonderlijk en beschrijft hoe je de intervallen ervan ten opzichte van een bovenstem nummert. Vertraging

Sectie 6

Hoe noteer je de uiteindelijke analyse?

Kies een notatie die de conclusie weergeeft waartoe je werkelijk bent gekomen. Akkoordsymbolen met een schuine streep geven de bastoon aan: C/E plaatst E onder C majeur. Romeinse-cijferanalyse kan omkeringscijfers toevoegen; die geven de intervallen boven de bas weer. Omgekeerde septiemakkoorden gebruiken cijfers zoals 6/5, 4/3 en 4/2. Open Music Theory: omkering; Music Theory for the 21st-Century Classroom: cijfers voor akkoordomkeringen in becijferde bas

Bij een pedaalpassage verduidelijkt een aantekening zoals “D mineur boven aangehouden C-pedaal” de relatie rechtstreeks. Markeer bij een vertraging de aangehouden noot en de oplossing en benoem vervolgens de omkering van het opgeloste akkoord. Als je alleen de bovenstemmen analyseert, geef die afbakening dan expliciet aan, zodat de lezer hun laagste noot niet aanziet voor de bas van de volledige textuur.

Sectie 7

Wat is de snelste betrouwbare controlevolgorde?

  1. Kies het exacte moment dat je wilt benoemen.
  2. Noteer de doorklinkende noten naast de nieuwe inzetten.
  3. Zoek de laagste relevante stem in de volledige textuur.
  4. Bepaal het huidige akkoord en noteer de tonen ervan.
  5. Toets de eerdere bas aan die akkoordtonen.
  6. Als de bas buiten het akkoord valt, ga dan na of die blijft doorklinken terwijl de harmonie verandert of stapsgewijs oplost.
  7. Noteer de omkering, pedaalaanduiding of vertragingsanalyse die bij de passage past.

De beslissende vraag is wat de eerdere noot nu doet. Houd die in je tonenoverzicht zolang ze doorklinkt, bepaal haar harmonische functie en wijs daarna het label toe. Zo kun je rekening houden met een aangehouden bas zonder elke overlap voor een nieuwe omkering aan te zien.

Sectie 8

Bronnen

Gerelateerde artikelen

Blijf dit onderwerp verkennen