Jak zmienić cele życiowe po 35. roku życia, nie czując, że jest już za późno

Lata spędzone w danej branży nie są ani nakazem, by w niej pozostać, ani czymś, co musisz wymazać, by dokonać zmiany. Wybierz trzy sytuacje, z którymi sobie poradziłeś. W każdej opisz problem, swoje działanie i rezultat, który ktoś inny mógłby zweryfikować. Konkretny opis zorganizowania skomplikowanego przekazania obowiązków mówi więcej niż ogólne stwierdzenie, że jesteś osobą dobrze zorganizowaną.

Brytyjska National Careers Service zaleca wskazanie umiejętności zdobytych w pracy, podczas nauki i w życiu codziennym, a następnie porównanie ich z wymaganiami pracy, którą chcesz wykonywać. Rozdziel dwie kwestie: czas, który już upłynął i którego nie da się odzyskać, oraz umiejętności, które nadal możesz wykorzystać. Pierwsza nie musi wyznaczać twojego kolejnego celu; drugie mogą pomóc ci go osiągnąć.

Załóżmy, że myślisz o zmianie kariery, ale problem, który potrafisz konkretnie opisać, to częste podróże służbowe. Rozważ zmianę obecnych ustaleń, przejście na pokrewne stanowisko i rozpoczęcie pracy w nowej branży. Zastanów się, co każda z tych opcji zmieni w zwykłym tygodniu pracy. National Careers Service zalicza zarówno modyfikację obecnej roli, jak i zmianę kariery do możliwych kolejnych kroków.

Cele życiowe mogą też dotyczyć sfery poza pracą zarobkową. Jeśli chcesz poświęcać więcej czasu twórczości, ukończenie jednego małego projektu w miesiącu może zaspokoić tę potrzebę, bez konieczności natychmiastowego przekształcania jej w zawód. Wyobraź sobie zwykłą środę w życiu, które rozważasz. Jakie powtarzające się zadania jesteś gotów wykonywać, a które atrakcyjne elementy istnieją głównie w opisie nowej tożsamości?

Dla każdego kierunku zanotuj czas potrzebny na naukę, osoby, których zgoda jest wymagana, zajęcia, na które zabrakłoby miejsca, oraz zobowiązania, z których trudno się wycofać. Jeśli kurs wymaga dwóch wieczorów w tygodniu, ustal, co już wtedy robisz. Pomocy drugiej osoby, która nie została jeszcze potwierdzona, nie można uznać za dostępną. Omów zmianę, zanim wpiszesz ją do pozornie wykonalnego harmonogramu.

Wyznacz jedną granicę dla początkowego etapu poszukiwań, na przykład zachowaj obecny układ pracy albo zrezygnuj z długiego zobowiązania związanego z kursem. To ograniczenie eksperymentu, a nie ocena twoich ambicji. Jeśli wymagania dotyczące przyjęcia lub zatrudnienia mają znaczenie, sprawdź aktualne informacje w danej instytucji, zamiast zakładać, że twój wiek przesądza o kwalifikowalności.

Wyobraź sobie, że masz doświadczenie w koordynowaniu projektów i chcesz sprawdzić, na czym polega praca przy wystawach. Możesz zapytać organizatora o typowe zadania, a następnie poszukać krótkiego zlecenia pomocniczego o uzgodnionym zakresie obowiązków. CareerOneStop opisuje rozmowę informacyjną jako sposób na poznanie czyjegoś doświadczenia zawodowego. Zapytaj o codzienne zadania, ograniczenia i przydatne dowody kwalifikacji; skup rozmowę na zdobywaniu wiedzy, a nie na prośbie o ofertę pracy.

Zanim podejmiesz się zadania, określ, czego chcesz się dowiedzieć: czy odpowiada ci wykonywanie rzeczywistej pracy, w czym pomagają dotychczasowe umiejętności i jakiej konkretnej umiejętności ci brakuje. Same zachęcające komentarze nie odpowiadają na te pytania. Ukończony przykład pracy, konkretna informacja zwrotna albo jasne wyjaśnienie, dlaczego dana możliwość jest niedostępna, mogą pomóc ci podjąć bardziej świadomą kolejną decyzję.

Wybierz termin podsumowania odpowiedni do zadania. Porównaj przebieg wydarzeń ze swoimi początkowymi założeniami. Jeśli praca ci odpowiada, ale harmonogram nie, ogranicz jej zakres. Jeśli podoba ci się tylko jeden element, zawęź cel. Jeśli brakuje niezbędnego warunku, możesz zakończyć poszukiwania i zachować zdobytą wiedzę.

Zmiana kierunku nie wymaga uznania dotychczasowego życia za pomyłkę. Zapisz jedno kolejne działanie, osobę, z którą musisz porozmawiać, oraz termin podjęcia decyzji. Te szczegóły dają ci praktyczną podstawę do kontynuowania, zmiany kierunku lub zakończenia działań, bez wyznaczania sobie terminu na podstawie kamieni milowych innych osób.