Jak dostosować grubość farby, gdy odbitki transferowe z żelowej płyty są blade lub rozmazane

Ustal, na którym etapie znikają szczegóły. Zaraz po zdjęciu strony z czasopisma obejrzyj obraz pozostały na płycie. Następnie porównaj go z gotową odbitką. Zapisz osobno te obserwacje; określenie obu rezultatów jako „blad ych” zaciera informację o tym, który etap wymaga poprawy.

W transferze z czasopisma zadrukowana strona wybiórczo usuwa farbę. Artysta Drew Steinbrecher wyjaśnia, że ciemniejsze zadrukowane obszary odpychają farbę, a jaśniejsze ją przyjmują, pozostawiając obraz na płycie. Zbyt duża ilość farby może zaburzyć ten podział. W jego samouczku transferu z czasopisma nadmiar farby pokazano jako widoczne smugi.

Co obserwujesz	Co sprawdzić w pierwszej kolejności	Następny kontrolowany test
Smugi farby przed położeniem obrazu	Ilość i rozprowadzenie pierwszej warstwy	Użyj mniej farby i rozprowadź ją równomiernie
Rozmazany obraz już na płycie	Grubość pierwszej warstwy	Porównaj ją z cieńszą, gładką warstwą
Blady obraz już na płycie	Pokrycie, czas i obraz źródłowy	Sprawdź, czy są ubytki, zanim zmienisz ilość farby
Wyraźny obraz na płycie, ale niepełna odbitka na papierze	Warstwa odbijająca i moment odrywania	Nie zmieniaj pierwszej warstwy
Obraz zmienia się podczas nakładania warstwy odbijającej	Wysychanie między etapami	Powtórz próbę, gdy obraz całkowicie wyschnie

Potraktuj tę tabelę jako kolejność sprawdzania. Sam blady gotowy wydruk nie dowodzi, że pierwsza warstwa była zbyt cienka.

Dąż do uzyskania równej powłoki bez wypukłych śladów wałka. Steinbrecher zaleca zmniejszenie ilości farby, aż warstwa będzie gładka. W przypadku własnych materiałów do transferu Gelli Arts opisuje pierwszą czarną warstwę jako cienką, równomiernie rozprowadzoną i całkowicie pokrywającą płytę, ale nieprzezroczystą. To przydatne punkty odniesienia przy ocenie wyglądu, choć instrukcje dotyczące materiałów do transferu odnoszą się konkretnie do tych materiałów. Zobacz instrukcje transferu Gelli Arts z użyciem materiałów do druku.

W tym tekście „grubość farby” oznacza ilość rozprowadzoną na płycie. Podczas testowania tej ilości używaj tej samej formuły farby. Jednoczesna zmiana jej konsystencji wprowadza kolejną zmienną i utrudnia interpretację porównania.

Przed położeniem strony z czasopisma obejrzyj całą powierzchnię roboczą. Zwróć uwagę na trzy kwestie: ciągłość pokrycia, gładkość oraz podobny stopień pokrycia w środku i przy krawędziach. Niewielka ilość farby rozprowadzona nierównomiernie to inny punkt wyjścia niż taka sama ilość rozprowadzona równomiernie.

Nie traktuj ilości wielkości ziarnka grochu jako uniwersalnej miary. Gelli Arts zaleca taką ilość na początek w swoim procesie transferu, ale przydatniejsze będzie zapisywanie własnej ilości wraz z powierzchnią płyty i rodzajem użytej farby. Dzięki temu uzyskasz powtarzalny punkt odniesienia do kolejnej próby.

Jeśli obraz na płycie jest rozmazany, a na pierwotnej warstwie widać smugi, podczas kolejnej próby zacznij od mniejszej ilości farby. Rozprowadź ją na tej samej powierzchni i obejrzyj powłokę, zanim przyłożysz obraz. Podstawą tej korekty jest opisana w wskazówkach Steinbrechera dotyczących problemów z farbą zależność między nadmiarem farby a słabym tworzeniem obrazu.

Wprowadź zmianę w następujący sposób, by można ją było zinterpretować:

1. Zapisz, co sprawiło, że poprzednia warstwa wyglądała na zbyt grubą: smugi, nierówne plamy czy jedno i drugie.
2. Przygotuj kolejną próbę z tą samą farbą, na tej samej powierzchni płyty i z podobnym obrazem źródłowym.
3. Zmniejsz ilość farby na początek i rozprowadź ją, aż uzyskasz gładką powłokę.
4. Utrzymaj stały czas kontaktu obrazu z płytą i stały nacisk.
5. Przed przejściem do odbijania porównaj obraz na płycie.

Wybierz jeden drobny szczegół do oceny, na przykład wąską białą przerwę między ciemnymi kształtami. Sprawdź, czy ta przerwa jest wyraźniejsza przy cieńszej warstwie. Dzięki temu uzyskasz konkretny punkt odniesienia, zamiast polegać na ogólnym wrażeniu, że odbitka jest ciemniejsza lub jaśniejsza.

Najpierw ustal, czy „blady” oznacza jasny, ale kompletny obraz, obraz rozpadający się na plamy czy brak konkretnych szczegółów. Zapisz to rozróżnienie. Takie obserwacje wymagają różnych testów, nawet jeśli gotowe arkusze na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie.

Jeśli pokrycie jest niepełne, porównaj puste miejsca z ubytkami zauważonymi podczas rozprowadzania farby wałkiem. Jeśli pokrycie było niepełne, wypróbuj nieco większą ilość farby, zachowując gładką powierzchnię. To propozycja diagnostyczna: poprawa przemawiałaby za tym, że niewystarczające pokrycie było jednym z czynników, ale sam wygląd tego nie dowodzi.

Kontroluj czas. Gelli Arts zaleca położenie obrazu źródłowego na mokrej farbie, lekkie dociśnięcie i rozpoczęcie sprawdzania po około 10–15 sekundach. Steinbrecher podaje, że pozostawia stronę z czasopisma na co najmniej minutę. Przy tak różnych czasach uniwersalne odliczanie nie ma sensu; podczas porównania stosuj się do jednego opisanego sposobu i przed zdjęciem strony sprawdź jej róg. Zobacz sekwencję Gelli Arts oraz metodę Steinbrechera.

Przyjrzyj się też obrazowi źródłowemu. Obaj twórcy zalecają silny kontrast. Jeśli wybrany fragment składa się głównie z podobnych tonów pośrednich, do kolejnej próby diagnostycznej wybierz obraz z wyraźniejszymi ciemnymi i jasnymi obszarami. Nie zwiększaj wielokrotnie ilości farby tylko dlatego, że subtelne szczegóły obrazu źródłowego pozostają subtelne.

Gdy obraz na płycie jest wyraźny, zachowaj ustawienia pierwszej warstwy. Przed rozprowadzeniem kolejnego koloru poczekaj, aż obraz całkowicie wyschnie. Gelli Arts zaleca cienką, kontrastową warstwę odbijającą, przez którą spodnia warstwa obrazu pozostaje lekko widoczna, a następnie przyłożenie czystego papieru, gdy nowa farba jest mokra. W instrukcjach dotyczących materiałów do druku zaleca mocny, równomierny docisk i odczekanie około dziesięciu minut przed zdjęciem papieru.

Widoczność obrazu przez warstwę odbijającą potraktuj jako punkt kontrolny. Jeśli nowa warstwa całkowicie zasłania obraz, przy kolejnej próbie użyj mniej farby. Jeśli warstwa ma niepokryte miejsca, zanim zmienisz jej całkowitą ilość, sprawdź, czy można rozprowadzić ją równiej. Wprowadzaj te dwie zmiany osobno.

Jeśli po odklejeniu papieru wyraźny obraz pozostaje na płycie, w kolejnych próbach przyjrzyj się odbijaniu i odrywaniu papieru. Artystka Susan McCreevy opisuje użycie kolejnej cienkiej warstwy farby lub matowego medium żelowego do przeniesienia obrazu, który wysechł przed bezpośrednim odbiciem. Zaleca też pozostawienie papieru na kilka minut przed zdjęciem. Jej samouczek pracy z żelową płytą wskazuje, by sprawdzić ten etap, zanim odtworzy się pierwotny obraz.

Przeprowadź porównanie w trzech próbach według poniższej propozycji testu. Użyj porównywalnych, świeżych obrazów źródłowych; jeśli to możliwe, najlepiej wykorzystać identyczne obrazy na tym samym papierze. Jeśli obrazy się różnią, uwzględnij to ograniczenie przy ocenie wyników.

Próba	Zmiana w pierwszej warstwie	Co zapisać
A: Referencyjna	Twoja zwyczajowa ilość	Pokrycie, smugi i szczegóły obrazu na płycie
B: Mniejsza ilość	Mniejsza ilość farby na początek	Czy ubytki stają się wyraźniejsze lub pojawiają się przerwy w pokryciu
C: Większa ilość	Nieco większa ilość farby na początek	Czy pokrycie się poprawia, czy obraz staje się rozmazany

Zachowaj tę samą powierzchnię płyty, farbę, wałek, sposób docisku i procedurę odbijania. Oznacz każdy gotowy arkusz i zapisz wynik pośredni na płycie. Prosta notatka może brzmieć: „Gładkie pokrycie; wąska przerwa widoczna na płycie; niepełne odbicie przy jednej krawędzi”. To przykładowy format zapisu, a nie opis rzeczywistego wyniku testu.

Wybierz próbę z najwyraźniejszym kompletnym obrazem na płycie. Następnie pozostaw ilość farby w pierwszej warstwie bez zmian i przetestuj warstwę odbijającą. Dzięki temu oddzielisz tworzenie obrazu od jego przenoszenia i uzyskasz użyteczny przepis wyjściowy.

Jeśli zmiana ilości nie przyniesie żadnej użytecznej różnicy, przetestuj osobno inną stronę źródłową albo inną farbę. Steinbrecher opisuje wpływ obu tych czynników na swoje wyniki, ale jego preferencje dotyczące farby są obserwacją z własnej pracowni, a nie dowodem na to, że wszystkie alternatywy zawodzą.

Gdy znajdziesz działającą kombinację, zachowaj próbkę i notatki. Podczas kolejnej sesji porównaj wyniki z tym punktem odniesienia: równomierne pokrycie na początku, czytelne szczegóły na płycie, całkowite wyschnięcie między warstwami i równomierna warstwa odbijająca. Te punkty kontrolne pozwolą wprowadzić konkretną zmianę, z której można wyciągnąć wnioski.

• All Things Image Transfers with GELLI ARTS Gel Plates — Gelli Arts
• IT’S NEW!!!! IMAGE TRANSFER PACK — FLORA & FLIGHT: Image Transfer Instructions — Gelli Arts
• Samouczek: wskazówki dotyczące udanych transferów z czasopism na żelowej płycie — Drew Steinbrecher Art
• Jak używać żelowej płyty — Susan McCreevy