Jak zbudować akord zawieszony z alterowaną kwintą

Podstawowy akord durowy składa się z prymy, tercji wielkiej i kwinty czystej: 1–3–5. W akordzie zawieszonym tercja zostaje zastąpiona. W sus2 zastępuje ją sekunda wielka, co daje 1–2–5. W sus4 jest to kwarta czysta, co daje 1–4–5. Fender ilustruje te konstrukcje przykładami Csus2, C–D–G, oraz Csus4, C–F–G. Zaskakująco łatwy sposób na ożywienie podstawowych akordów

Na potrzeby tego zadania zapisz zwykły akord zawieszony, zanim zmienisz jego kwintę. Dzięki temu rozdzielisz dwie decyzje: która nuta zastępuje tercję i co dzieje się z kwintą. Jeśli zaczniesz od C–F–G, F będzie zawieszoną kwartą, a G nutą, którą zmienisz.

Akord oznaczony po prostu jako sus zwykle oznacza sus4. Warto tutaj jawnie zapisać cyfrę, ponieważ do symbolu dodajesz już kolejną instrukcję. Proste akordy „sus”

W tym przypadku alterowana kwinta oznacza obniżoną kwintę, ♭5, albo podwyższoną kwintę, ♯5. Obniżenie kwinty czystej o pół tonu daje kwintę zmniejszoną; podwyższenie jej o pół tonu daje kwintę zwiększoną. Wynika to z definicji interwałów podanych w podręczniku teorii muzyki Roberta Hutchinsona. Interwały zwiększone i zmniejszone

Gdy prymą jest C, zwykłą kwintą jest G. Jej obniżona postać to G♭, a podwyższona — G♯. Przy zapisie alteracji zachowaj literową nazwę kwinty: chodzi o pokazanie, co stało się z G. W tej podstawowej konstrukcji alterowana kwinta zastępuje zwykłą kwintę.

Połączenie dwóch rodzajów zawieszenia z dwiema alteracjami kwinty daje cztery formuły wyjściowe. Własny zestaw akordów Fretly wyraźnie dokumentuje wszystkie cztery, wraz z symbolami i strukturami półtonowymi. Nazwy akordów, symbole i formuły

Akord	Formuła	Dźwięki z prymą C	Półtony nad prymą
Csus2(♭5)	1–2–♭5	C–D–G♭	0–2–6
Csus2(♯5)	1–2–♯5	C–D–G♯	0–2–8
Csus4(♭5)	1–4–♭5	C–F–G♭	0–5–6
Csus4(♯5)	1–4–♯5	C–F–G♯	0–5–8

Stosuj tę kolejność, gdy napotkasz nieznany dźwięk podstawowy lub symbol akordu. Poniższe przykłady stosują omówione wyżej zasady interwałów; są to konstrukcje krok po kroku, a nie fragmenty konkretnej kompozycji.

1. Wybierz prymę. W tym przykładzie użyj D.
2. Znajdź jej zwykłą kwintę. Kwintą czystą od D jest A.
3. Wybierz zawieszenie. Sekundą od D jest E, a kwartą — G.
4. Zalteruj kwintę. Obniż A do A♭ dla ♭5 albo podwyższ do A♯ dla ♯5.
5. Zestaw i oznacz dźwięki. D–G–A♭ to Dsus4(♭5); D–E–A♯ to Dsus2(♯5).

Zauważ, że zawieszenie pozostaje bez zmian, gdy porusza się kwinta. Aby zmienić Dsus4 w Dsus4(♭5), zachowaj D i G, a A obniż. Zmiana G alterowałaby kwartę i prowadziła do innej konstrukcji.

W przypadku prymy z bemolem lub krzyżykiem postępuj tak samo, zamiast mechanicznie dodawać znak do symbolu. Wychodząc od B♭, kwintą czystą jest F, a kwartą — E♭. Zatem B♭sus4(♯5) to B♭–E♭–F♯. Instrukcja ♯5 podwyższa kwintę względem jej zwykłego położenia nad prymą.

Zanim zagrasz, odczytaj dźwięki jako interwały: pryma, sekunda lub kwarta, alterowana kwinta. Ta krótka kontrola wychwytuje błędy, które mogą ukryć się w znajomym układzie na klawiaturze lub gryfie.

Na klawiaturze użyj C jako prymy i zagraj po kolei cztery zestawy dźwięków z tabeli. Zacznij w środkowym rejestrze, grając dźwięki w kolejności rosnącej. Bezpośrednio przed alterowaną wersją zagraj zwykły Csus2 lub Csus4, aby usłyszeć efekt zmiany samej kwinty.

Aby porównanie było miarodajne, skorzystaj z tego autorskiego ćwiczenia. Każdy akord przytrzymaj przez cztery równe uderzenia i utrzymuj stałą głośność:

• C–D–G → C–D–G♭ → C–D–G → C–D–G♯.
• C–F–G → C–F–G♭ → C–F–G → C–F–G♯.

W przykładzie Csus4(♭5) dźwięki F i G♭ leżą bezpośrednio obok siebie. Najpierw posłuchaj tej pary. Następnie przenieś F o oktawę wyżej, nie zmieniając położenia C i G♭. Porównaj oba układy i wybierz odstępy odpowiednie dla twojego fragmentu. To eksperyment z rozłożeniem dźwięków akordu: zmieniasz położenie tych samych składników akordu.

Na gitarze zacznij od układu trzech dźwięków, które potrafisz rozpoznać pojedynczo. Znajdź kwintę i przesuń ją o jeden próg w dół lub w górę. Jeśli w chwycie zwykła kwinta jest podwojona na innej strunie, na potrzeby tego ćwiczenia zmień lub pomiń ten dodatkowy dźwięk. Sprawdź osobno pozostałe struny, aby upewnić się, że uzyskane dźwięki odpowiadają zamierzonej formule.

Nie oceniaj całej rodziny akordów na podstawie jednego trudnego chwytu. Zanim zdecydujesz, czy dana konstrukcja pasuje do twojej muzyki, spróbuj zagrać dźwięki jako arpeggio lub w innym rejestrze.

Praktycznym sposobem jest najpierw wybranie ruchu dźwięków. Określ, którą nutę chcesz usłyszeć zmienioną, a potem zbuduj akord umożliwiający ten ruch. Poniższe autorskie ćwiczenia wynikają z podanych formuł; przy każdym podano wszystkie wysokości dźwięków.

Ćwiczenie muzyczne	Zagraj te dźwięki	Na co zwrócić uwagę
Przywrócenie obniżonej kwinty	C–F–G♭ → C–F–G	G♭ wznosi się do G; C i F pozostają bez zmian
Przywrócenie podwyższonej kwinty	C–F–G♯ → C–F–G	G♯ opada do G; C i F pozostają bez zmian
Zmiana tylko zawieszenia	C–F–G♯ → C–E–G♯	F opada do E; podwyższona kwinta pozostaje bez zmian
Zmiana obu alterowanych dźwięków	C–F–G♭ → C–E–G	F opada do E, a G♭ wznosi się do G

Zagraj każdą parę powoli. W dwóch pierwszych porusza się kwinta, a zawieszenie pozostaje bez zmian. W trzeciej porusza się kwarta, a alterowana kwinta pozostaje bez zmian. Czwarty przykład łączy obie zmiany. Rozdzielanie tych ruchów podczas ćwiczeń ułatwia rozpoznanie, którego z nich potrzebujesz.

Następnie wypróbuj trzyczęściową frazę: Csus4(♯5) → Csus4 → C, używając dźwięków C–F–G♯ → C–F–G → C–E–G. Każdy etap zagraj przez dwa uderzenia, a potem powtórz frazę z różnymi długościami. Zdecyduj, czy więcej czasu ma zająć podwyższona kwinta, czy zawieszona kwarta.

Te ćwiczenia pokazują możliwe dalsze kierunki, ale nie narzucają jednego rozwiązania. Melodia dostarczy kolejnego przydatnego sprawdzianu: zagraj ją nad wybranym układem dźwięków i posłuchaj brzmienia ich połączenia, zanim zdecydujesz się na symbol akordu.

Używaj jednoznacznego symbolu, takiego jak Csus4(♭5) lub Dsus2(♯5). Fretly podaje te formy z nawiasami obok innych zapisów. W przypadku nieznanego układu dźwięków warto również podać zapisane nuty, aby zamierzony rezultat łatwiej było odtworzyć. Nazwy akordów, symbole i formuły

Jeśli uzyskany rezultat różni się od oczekiwanego, sprawdź trzy rzeczy:

• Sprawdź tercję. W tych podstawowych konstrukcjach zawieszonych usuń tercję, zanim wstawisz sekundę lub kwartę. Przykłady Fendera wyraźnie pokazują tę zamianę. Poradnik Fendera o akordach zawieszonych
• Sprawdź każdą kwintę. W tych ćwiczeniach zastąp zwykłą kwintę w każdym miejscu, w którym pojawia się w układzie dźwięków.
• Sprawdź, którą nutę zmieniłeś. Polecenie ♭5 lub ♯5 zmienia kwintę; wybrana sekunda lub kwarta powinna pozostać bez zmian.

Na koniec zbuduj akord bez diagramu: wybierz prymę, zapisz jej sekundę lub kwartę, znajdź kwintę czystą i przesuń ją o pół tonu. Zagraj trzy dźwięki, porównaj je z niealterowanym akordem zawieszonym i wypróbuj jedną kontynuację z tabeli ruchów. Masz już powtarzalną metodę budowania akordu i decydowania, jak go zastosować.

• Proste akordy „sus” — Music Theory for the 21st-Century Classroom
• Interwały zwiększone i zmniejszone — Music Theory for the 21st-Century Classroom
• Zaskakująco łatwy sposób na ożywienie podstawowych akordów — Fender
• Nazwy akordów, symbole i formuły — Fretly