Jak rozegrać rundę RPG w trybie asynchronicznym, nie pomijając spóźnionych graczy

W grze na żywo gracz może poczekać kilka minut na swoją turę w kolejności inicjatywy. W grze asynchronicznej ta sama sekwencja może rozciągnąć się na kilka dni: gracze czekają na innych graczy, potem na MG, a następnie na kolejnego gracza w kolejności. Poradnik RPG.net dotyczący gier prowadzonych przez wpisy opisuje to wąskie gardło i porównuje takie podejścia, jak tury drużynowe, jednoczesne deklaracje, ogólne rozkazy i terminy publikowania. Zaleca też uzgodnienie procedury inicjatywy przed rozpoczęciem gry, ponieważ zmiana zasad inicjatywy może wpłynąć na oczekiwania graczy i wybory dotyczące postaci. „Words on a Screen #6: Lights, Camera, Action”

Procedura rundy powinna odpowiadać na trzy praktyczne pytania: co uznaje się za kompletną deklarację, kiedy MG ją rozstrzyga i co się dzieje, jeśli ktoś nie zdąży w wyznaczonym oknie. Jeśli gracze muszą się domyślać, najszybsi autorzy wpisów mogą domyślnie przejąć kontrolę nad sceną, a pozostali mogą odkryć, że ich postaci straciły już okazję do działania. Poniższa procedura z wyprzedzeniem jasno określa te kwestie.

Zacznij od zasad systemu, w który gracie. Jeśli wymaga on indywidualnej inicjatywy i kolejnych tur, zachowaj tę kolejność, chyba że grupa zgodzi się na zmianę. Możesz ograniczyć czekanie, prosząc wszystkich o przesłanie krótkiego planu działania przed rozpoczęciem rundy, a następnie rozstrzygając działania w kolejności inicjatywy po otrzymaniu deklaracji. Gracz nie musi czekać na wpis poprzedzającej go postaci, żeby określić swój zamiar, ale MG nadal uwzględnia konsekwencje, które zmieniają to, co może wydarzyć się dalej.

W systemie, który dopuszcza działania drużynowe lub jednoczesne, wyznacz wspólne okno na deklaracje: każdy gracz publikuje zamiar przed terminem, a MG rozstrzyga działania razem lub w ogłoszonej kolejności. Procedura drużynowa — najpierw działają gracze, potem przeciwnicy — może skrócić czas oczekiwania, ale może zmienić rolę indywidualnych premii do inicjatywy. To zasada domowa, a nie uniwersalna reguła, więc wyjaśnij kompromis i uzyskaj zgodę przed pierwszą rundą.

Gra narracyjna może już pozwalać grupie przenosić uwagę bez traktowania inicjatywy jak kolejki. Na przykład oficjalna strona Ironsworn opisuje grę jako przystosowaną do rozgrywki prowadzonej przez MG, kooperacyjnej i solo; w trybie kooperacyjnym przyjaciele wspólnie stawiają czoła wyzwaniom bez MG. Sam ten opis nie określa procedury gry prowadzonej przez wpisy; sprawdź zasady gry, by poznać faktyczne reguły ruchów i inicjatywy, a następnie ustal, jak grupa będzie obsługiwać okna na publikowanie. Ironsworn autorstwa Shawna Tomkina

Wybierz termin odpowiedni do tempa uzgodnionego przez grupę. Może to być codzienna kontrola, określona liczba godzin od wpisu MG albo konkretna godzina w kalendarzu. Nie ma jednego najlepszego odstępu: grupa rozproszona po strefach czasowych lub mająca nieregularne harmonogramy może potrzebować dłuższego okna niż grupa sprawdzająca wpisy kilka razy dziennie. Podaj strefę czasową i dokładne zasady terminu, na przykład: „do czwartku, do 20:00 UTC”.

Na początku rundy opisz stan sceny, termin i informacje potrzebne graczom do działania. Na przykład: „Mechaniczna czapla blokuje most, a lina promowa się strzępi. Opublikuj jedno działanie i wymagany rzut do czwartku, do 20:00 UTC. Możesz podać działanie zapasowe na wypadek, gdyby lina zdążyła pęknąć”. Użyteczna deklaracja mówi, co postać próbuje zrobić, a w razie potrzeby także, co chce osiągnąć. Poradnik D&D Beyond dotyczący gier prowadzonych przez wpisy zauważa, że pisemne działania zyskują na jasnym, opisowym języku, i pokazuje graczy zadających pytania poza grą, gdy chcą sprawdzić, czy dane działanie jest dopuszczalne. „Play-by-Post: Playing Dungeons & Dragons in PbP Forums and Discord”

Ustal prostą zasadę terminu: przed jego upływem gracz może zmienić działanie; po terminie MG rozstrzyga zadeklarowane działania i posuwa fabułę naprzód. Jeśli gracz opublikuje wpis po rozstrzygnięciu, potraktuj go jako działanie przy najbliższej okazji do podjęcia decyzji, chyba że zasady lub ogłoszona procedura grupy pozwalają ponownie otworzyć bieżącą rundę. Dzięki temu spóźniona deklaracja nie zmieni wstecznie wyniku działania innego gracza ani już opisanego wydarzenia.

Zrób ograniczony wyjątek, gdy działanie gracza zależy od faktu, którego MG jeszcze nie ujawnił. Gracz mógł opublikować wpis na czas, ale potrzebuje wyjaśnienia — na przykład, czy most znajduje się w zasięgu postaci. Odpowiedz na pytanie i daj temu graczowi krótką, zgodną z zasadami okazję do dokończenia deklaracji. Prośby o niezbędne informacje nie traktuj jako pominiętej tury.

Jeśli gracz nie opublikuje wpisu przed upływem terminu, zastosuj uzgodnione przez grupę działanie zapasowe. Możliwe rozwiązania to pozostawienie postaci na miejscu, wykonanie prostego działania obronnego, jeśli pozwalają na to zasady, albo pominięcie jej w rozstrzyganiu tej rundy. Nie wybieraj w imieniu gracza działania o istotnych konsekwencjach, chyba że gracz wyraźnie podał stałą instrukcję. Brak wpisu to kwestia harmonogramu; procedura nie powinna wymyślać zamiarów postaci.

Działania warunkowe to krótkie plany na wypadek prawdopodobnej zmiany okoliczności. Pomagają MG rozstrzygnąć rundę bez czekania, aż każdy gracz zareaguje na każdy inny wpis. Niech będą wąskie i łatwe do rozstrzygnięcia: „Jeśli brama nadal będzie otwarta, gdy przyjdzie moja kolej, przebiegam przez nią; w przeciwnym razie pomagam Marze ją podeprzeć”. MG powinien uwzględnić podany warunek, zastosować zasady gry i poprosić o nowy wybór, gdy wydarzenia uniemożliwiają realizację planu.

Załóżmy na przykład, że Niko pisze: „Pociągam za linę dzwonu, żeby odwrócić uwagę gryfa; jeśli zdążył już zwrócić się w stronę wieży, chowam się za kamiennym korytem”. Lysa pisze, że przebiega przez dziedziniec, a Oren nie zdąża przed terminem. Jeśli system korzysta z indywidualnej inicjatywy, MG rozstrzyga działania Nika i Lysy w wymaganej kolejności, uwzględniając zmieniające się okoliczności sceny. Postać Orena korzysta w tej rundzie z ogłoszonego przez grupę działania zapasowego. Gdy Oren wróci, MG opisuje mu bieżącą sytuację i daje nową okazję do działania.

Nie proś graczy o rozbudowane scenariusze rozgałęzione. Gracz nie może przewidzieć każdego możliwego wyniku, a długie plany warunkowe utrudniają rozstrzyganie. Zwykle wystarczy jedno działanie zapasowe; jeśli sytuacja zmieni się tak, że konieczna będzie naprawdę nowa decyzja, zatrzymaj się w tym punkcie i daj graczowi, którego dotyczy zmiana, możliwość odpowiedzi.

Po rozstrzygnięciu rundy opublikuj krótki zapis, który oddziela ustalone fakty od nierozstrzygniętych wyborów. Zanotuj, które działania rozstrzygnięto, co zmieniło się w scenie, jakie zasoby lub stany uległy zmianie oraz jaki jest następny termin. W grze z rozbudowanymi zasadami śledź stan mechaniczny na wspólnych kartach postaci lub w uzgodnionym zapisie, a także w opisie fabuły. W lżejszej grze narracyjnej może wystarczyć kilka zdań.

Na przykład: „Dźwięk dzwonu przyciąga gryfa na dziedziniec. Lysa dociera do łuku, ale jeszcze przez niego nie przechodzi. Lina jest teraz luźna; przez most można przeprawić się jeszcze jeden raz. Oren pozostał na miejscu w tej rundzie. Opublikuj następne działanie do soboty, do 20:00 UTC”. Taki skrót daje graczowi, który wraca po przerwie, wiarygodny punkt, od którego może wznowić grę, bez konieczności odtwarzania wyniku z długiego łańcucha wpisów.

Przed rozpoczęciem gry uzgodnij standardowe okno na odpowiedź, metodę rozstrzygania, działanie zapasowe przy braku wpisu i sposób sygnalizowania, że ktoś potrzebuje więcej czasu. Zdecydujcie też, czy MG będzie wysyłać przypomnienia, czy gracz może wskazać proste działanie domyślne oraz jak grupa postąpi z wpisem, który pojawi się, gdy MG rozstrzyga rundę. Zapiszcie procedurę w miejscu dostępnym dla wszystkich.

Traktuj procedurę jako coś, co można dostosować. Jeśli grupa regularnie dochodzi do terminu z nierozstrzygniętymi deklaracjami, wydłuż okno albo uprość wymagane zgłoszenia. Jeśli historia często zatrzymuje się, gdy wszyscy czekają, rozważ zbieranie działań i rozstrzyganie ich partiami — o ile pasuje to do systemu i graczy. Gry prowadzone przez wpisy zwykle toczą się asynchronicznie, a gracze uczestniczą w nich według różnych harmonogramów; opublikowany artykuł pomocy StartPlaying opisuje ten format i jego elastyczne tempo. Dokładny harmonogram pozostaje decyzją grupy. „What is Play by Post?”

Uczciwa runda nie wymaga, by wszyscy gracze publikowali wpisy w tym samym tempie. Wymaga, by każdy wiedział, kiedy ma działać, jak MG wykorzysta jego deklarację i gdzie uwzględni spóźniony wpis. Zachowaj zasady tam, gdzie czas wpływa na wyniki, zbieraj działania w przewidywalnym oknie i ułatwiaj powrót do bieżącej sceny. Dzięki temu fabuła może posuwać się naprzód, a tempo publikowania wpisów przez gracza nie staje się ukrytą mechaniką tury.