Jak połączyć trzy gwiaździste skręty we wspólnym wierzchołku teselacji

Zacznij od wstępnie zagiętej siatki trójkątnej o co najmniej 32 podziałach. Powinieneś już swobodnie wykonywać skręt sześciokątny oraz skrzyżowania plis pod kątem 120 i 60 stopni — to techniki, które Gjerde wskazuje dla tego wzoru. Wymagania wstępne dla Star Twist z książki Origami Tessellations

Na potrzeby tego ćwiczenia za punkt końcowy przyjmij ukończenie jednego wspólnego węzła. Nie planuj całego arkusza powtórzeń, zanim nie przećwiczysz tego połączenia.

Projektantka Madonna Yoder opisuje dwa podejścia do składania teselacji: wstępne wykonanie wszystkich zgięć wzoru przed jego zapadnięciem albo stopniowe budowanie skrętów na siatce tła. Wskazuje też, że małe odstępy stanowią osobne źródło trudności. Ćwiczenie na małym skupisku pozwala skupić się na rozmieszczeniu i prowadzeniu warstw, zanim dodasz kolejne powtórzenia. „Poziomy trudności teselacji origami”

W całym skupisku konsekwentnie stosuj podstawowy powtarzalny wzór Star Twist. Gjerde opublikował również projekt Star Twist v2.1, który na towarzyszącej mu stronie opisuje jako progresję geometryczną zapadającą się za jednym razem. Nie należy bez zastanowienia zastępować nim sekwencji łączenia z podstawowego wzoru. „Schemat zgięć teselacji Star Twist v2.1”

Dokument Star Twist z 2005 roku zawiera szczególnie przydatne ostrzeżenie dotyczące oznaczeń: na schemacie zgięć pokazano spód papieru, linie ciągłe oznaczają doliny, a linie kropkowane — góry. Przeczytaj legendę, zanim zaczniesz interpretować węzeł. Dokument „Star Twist” Gjerdego, przedrukowany w serwisie Scribd

Porównując papier ze schematem, zachowaj tę samą stronę oglądu. Jeśli odwrócisz arkusz, zatrzymaj się i ustaw go ponownie, zanim uznasz, że oznaczenie zgięcia jest błędne. Krótka notatka obok schematu roboczego — „widok od spodu; linia ciągła = dolina” — może zapobiec powracającym pomyłkom.

Złóż centralny skręt sześciokątny. Wzdłuż jednej z promieniście odchodzących plis przesuń się na zewnątrz o dwie plisy i wykonaj skrzyżowanie pod kątem 120 stopni, kierując jego zewnętrzne plisy od centralnego sześciokąta. Powtórz to na sąsiedniej plisie promienistej. W miejscu, gdzie spotykają się odchodzące plisy, wykonaj skrzyżowanie pod kątem 60 stopni. Kontynuuj wokół wszystkich sześciu boków, aby ukończyć gwiazdę. Konstrukcja Star Twist z książki Origami Tessellations

Zanim rozbudujesz wzór, wybierz jeden wyraźnie uformowany wierzchołek jako punkt odniesienia. Oznacz istniejącą gwiazdę jako A, a wybrany węzeł jako J. Te oznaczenia pomagają śledzić układ: pozwalają skupić się na jednym połączeniu, gdy otaczający wzór staje się bardziej złożony.

W punkcie J potraktuj istniejące skrzyżowanie wierzchołka pod kątem 60 stopni jako jedną trzecią skrętu sześciokątnego. Złóż dwa dodatkowe elementy Star Twist tak, aby ich wierzchołki uczestniczyły w tym samym węźle skrętu sześciokątnego. Taka zależność teselacyjna jest wyraźnie podana w instrukcjach Gjerdego. Skorzystaj ze schematu zgięć, aby ustalić położenie ich środków i łączących zgięć. Metoda wspólnego węzła z książki Origami Tessellations

Aby ułatwić sobie pracę, oznacz sąsiednie elementy jako B i C na osobnym szkicu. Zanim wykonasz zgięcia, prześledź na nim drogę każdego elementu do punktu J. Najpierw wykonaj połączenie elementu B, a potem C, sprawdzając pomiędzy nimi schemat. To sugerowany sposób uporządkowania pracy, a nie dodatkowa sekwencja składania określona przez projektanta.

Wykonuj kolejno poniższe kontrole. Pozwalają odróżnić problemy z odczytaniem schematu od problemów z rozmieszczeniem, bez dodawania zgięć na chybił trafił.

Kontrola	Co porównać	Następne działanie
Wersja wzoru	Wzór odniesienia i jego tytuł	Wróć do instrukcji podstawowego powtarzalnego Star Twist.
Strona oglądu	Papier i wskazany punkt widzenia na schemacie	Ustaw arkusz ponownie, zanim zinterpretujesz góry i doliny.
Odstępy w pierwszej gwieździe	Konstrukcję obejmującą dwie plisy wokół A	Sprawdź pierwotny element, zanim go rozbudujesz.
Wspólne położenie	Wierzchołki przypisane do A, B i C	Prześledź na schemacie zgięć wszystkie trzy wierzchołki do tego samego punktu J.
Złożoność pracy	Ilość otaczającego papieru, który składasz	Wstrzymaj rozbudowę i najpierw dokończ pojedynczy węzeł.

Jeśli śledzenie elementów staje się główną przeszkodą, narysuj ich położenie zamiast próbować je zapamiętać. Yoder wyraźnie zaleca korzystanie z rysunków, aby zmniejszyć obciążenie związane ze śledzeniem złożonych układów, oraz ćwiczenie części wzoru w izolacji podczas rozwijania umiejętności składania teselacji. „Poziomy trudności teselacji origami”

Porównaj obie strony z wzorem odniesienia, a następnie zanotuj, której strony użyłeś do sprawdzenia oznaczeń zgięć oraz gdzie punkt J znajduje się względem A, B i C. Taka krótka notatka ułatwi wykonanie kolejnego powtórzenia.

Zakończ, gdy potrafisz wskazać wszystkie trzy gwiazdy i wyjaśnić na podstawie schematu zgięć, jak łączą się w punkcie J. Masz teraz przydatny powtarzalny fragment do przeanalizowania: ukończony lokalny węzeł, którego rozmieszczenie i zasady składania znasz, zanim rozbudujesz arkusz.

• Eric Gjerde – Origami Tesselation — przedruk książki Origami Tessellations, zawierający instrukcje Star Twist
• Star Twist — oryginalny dokument Erica Gjerdego, przedrukowany w serwisie Scribd
• „Schemat zgięć teselacji Star Twist v2.1” — Eric Gjerde
• „Poziomy trudności teselacji origami” — Madonna Yoder