Jak przesunąć kolumnę ladderback jacquard, gdy zmienia się blok koloru

Kolumna ladderback powstaje z dodatkowego oczka, które podtrzymuje prowadzoną nitkę po lewej stronie widocznej dzianiny. Znajduje się między zwykłymi oczkami wzoru. Utworzenie kolumny tymczasowo zwiększa liczbę oczek na drucie; jej zamknięcie usuwa to dodatkowe oczko. Przewodnik Knitrino dotyczący ladderback jacquard wyjaśnia tę zależność między liczbą oczek.

Zapisuj dwie liczby: liczbę widocznych oczek schematu i liczbę aktywnych oczek kolumny ladderback. Na przykład w przykładowym okrążeniu z 40 oczkami schematu i trzema aktywnymi kolumnami na drucie znajduje się 43 oczka. Zastąpienie jednej kolumny inną przywraca tę samą sumę 43 oczek po zakończeniu obu czynności.

Opisuj położenie jako „między oczkami schematu 6 i 7”, a nie „przy siódmym oczku na drucie”. To drugie określenie staje się niejednoznaczne, gdy dodajesz i odejmujesz oczka kolumny. W tej metodzie przesuwania oczka schematu zachowują pierwotną kolejność.

Zanim cokolwiek zamkniesz, przeanalizuj kilka kolejnych okrążeń schematu. Przesunięcie granicy koloru o jedno pole nie oznacza automatycznie, że trzeba przesunąć kolumnę. Liczy się długość odcinków prowadzonej nitki po przesunięciu granicy.

W swoim artykule technicznym dla The Knitting Guild Association Frank H. Jernigan zaleca wybranie dopuszczalnej długości odcinka nitki odpowiedniej do próbki i własnych preferencji, a następnie zaznaczenie kolumn ladderback między kolumnami schematu, by podzielić dłuższe odcinki. Przykład z pięcioma oczkami to wybór dla konkretnego projektu, a nie uniwersalny wymiar. Ladderback Jacquard, autorstwa Franka H. Jernigana.

Zaplanuj pracę w ten sposób:

1. Znajdź najbliższy nieprzerwany odcinek jednego koloru.
2. Zaznacz położenie istniejącej kolumny w obrębie tego odcinka.
3. Porównaj długości odcinków po obu jej stronach z odstępami wybranymi dla projektu.
4. Pozostaw kolumnę na miejscu, jeśli te odcinki nadal mają odpowiednią długość.
5. Zaznacz nowe położenie, jeśli stara kolumna nie dzieli już odcinka w użyteczny sposób.

Nowa kolumna nie musi znajdować się dokładnie pośrodku każdego okrążenia. Wybierz położenie przydatne przez kilka kolejnych okrążeń, by schodkowa granica koloru nie prowadziła do niepotrzebnego rozpoczynania i kończenia kolumn.

Zaznacz na roboczym schemacie trzy szczegóły: ostatnie okrążenie, w którym przerabiasz starą kolumnę, okrążenie jej zamknięcia oraz okrążenie utworzenia nowej kolumny. W konwencji schematów Jernigana kolumnę zamyka się w okrążeniu następującym po oznaczonym odcinku jej przerabiania; zadbaj, by twoje adnotacje były równie jasne. Instrukcje dotyczące schematów TKGA.

Starą kolumnę można zamknąć, a nową rozpocząć w tym samym okrążeniu, jeśli oba położenia są odpowiednie. Wykonuj każdą czynność, gdy dotrzesz do jej miejsca, przerabiając w wybranym kierunku. Zanim zaczniesz, sprawdź, czy zamykające zmniejszenie liczby oczek nie obejmie zwykłego oczka, które miało posłużyć do utworzenia nowej kolumny.

Jeśli obie czynności wymagają tego samego oczka, zmień miejsce utworzenia nowej kolumny albo wybierz inne okrążenie przejściowe. Najpierw zapisz kolejność czynności. Takie krótkie planowanie jest szczególnie przydatne, gdy nowa kolumna ma się znaleźć zaledwie jedno oczko schematu od starej.

Przerób oczko starej kolumny. Przerób je razem z następnym zwykłym oczkiem wzoru, używając koloru wymaganego dla tego zwykłego oczka. W ten sposób usuniesz dodatkowe oczko kolumny, zachowując jedno widoczne oczko w sekwencji schematu. Ysolda opisuje tę metodę wykończenia, a Hélène Magnússon pokazuje, jak kolumna znajduje się pod sąsiednim oczkiem w swoim samouczku: Ladder back Jacquard.

Traktuj powstałe oczko jako zwykłe oczko schematu, które właśnie przerobiono. Nie przesuwaj się na schemacie o dodatkowe pole z powodu kolumny. Jeśli używasz znacznika, zdejmij go, a następnie obejrzyj prawą stronę robótki, zanim przerobisz znacznie więcej oczek.

W tej metodzie stara kolumna kończy się w tym miejscu. Nową tworzysz osobno, w nowo zaznaczonej luce; nie przeciągaj istniejącej siatki na bok, by ją tam przenieść.

Wybierz sposób utworzenia kolumny odpowiedni do struktury dzianiny pod nowym położeniem. Ysolda opisuje zarówno dodawanie oczka metodą pętli wstecznej, jak i dodawanie oczka z dolnego rzędu. Wersja z dolnego rzędu zakotwicza podstawę kolumny w dzianinie, podczas gdy pętla wsteczna tworzy osobną pętlę z prowadzonej nitki. Instrukcje Ysoldy dotyczące tworzenia kolumny.

Aby utworzyć zakotwiczoną kolumnę metodą Ysoldy:

1. Przerób oczka do zaznaczonej luki tuż przed następnym zwykłym oczkiem schematu.
2. Przełóż obie nitki na przód robótki, między końcówkami drutów.
3. Używając prowadzonego koloru, przerób prawostronnie pochylone lewe oczko dodane z oczka rząd niżej niż następne oczko.
4. Przełóż obie nitki na tył robótki.
5. Przerób następne zwykłe oczko kolorem wskazanym w schemacie.

Dodane oczko tworzy dodatkowe oczko kolumny; nie zastępuje następnego oczka schematu. Jeśli to pomoże odróżnić kolumnę od motywu, zaznacz ją.

Utworzenie kolumny metodą pętli wstecznej wymaga dodatkowego planowania, gdy nowa kolumna zaczyna się pod szerokim blokiem. Jernigan wyjaśnia, że rozpoczęcie jej na już długim odcinku nitki może sprawić, że dół siatki pozostanie otwarty. Jeśli schemat na to pozwala, zaleca utworzenie tej pętli na krótkim odcinku w poprzednim okrążeniu. Omówienie podstaw kolumn ladderback przez TKGA.

W kolejnych okrążeniach konsekwentnie stosuj wybraną metodę przerabiania kolumny. W wersji przerabianej na lewo przełóż obie nitki do przodu, przerób oczko kolumny na lewo kolorem, który w tym miejscu spoczywa, a następnie przełóż obie nitki na tył, zanim wrócisz do schematu. Instrukcje Knitrino dotyczące przerabiania kolumny opisują tę sekwencję.

W wersji przerabianej na prawo, pokazanej przez Magnússon, przełóż do przodu nitkę widocznej dzianiny, przerób oczko kolumny na prawo prowadzoną nitką, a następnie przełóż nitkę widocznej dzianiny na tył. Te ruchy nitek utrzymują kolumnę za dzianiną. Pokaz Magnússon przerabiania kolumny.

Wznawiając przerabianie, rozsuń zwykłe oczka na prawym drucie, zanim przeciągniesz nad nimi prowadzoną nitkę. Ysolda wyraźnie to zaleca podczas tworzenia kolumn, by nie zaciągać odcinków nitki między nimi. Wskazówki Ysoldy dotyczące rozłożenia prowadzonych nitek.

Rozważ przykładowy fragment schematu, ponumerowany zgodnie z kierunkiem przerabiania. Kolor B tworzy blok wewnątrz koloru A, a istniejąca kolumna A podtrzymuje prowadzoną nitkę A za tym blokiem. Liczby opisują przykład planowania, a nie sprawdzony wzór.

Etap schematu	Blok B	Położenie kolumny	Oczka B po obu stronach
Wcześniejsze okrążenia	Oczka 3–10	Między 6 i 7	4 i 4
Przesunięte okrążenia, stare położenie zachowane	Oczka 5–12	Między 6 i 7	2 i 6
Przesunięte okrążenia, nowe położenie	Oczka 5–12	Między 8 i 9	4 i 4

Załóżmy, że wybrane przez ciebie odstępy wymagają bardziej równomiernego podzielenia przesuniętego bloku. W zaplanowanym okrążeniu przejściowym przerób oczko schematu 6, zamknij starą kolumnę razem z oczkiem schematu 7, używając koloru B, a następnie przerób na prawo oczko schematu 8 kolorem B. Utwórz nową kolumnę A przed oczkiem schematu 9, po czym kontynuuj przerabianie schematu.

Widoczna sekwencja nadal zawiera te same oczka schematu. Usunięto jedno dodatkowe oczko kolumny i dodano inne. W następnym okrążeniu przerób nową kolumnę, gdy dotrzesz do luki między oczkami schematu 8 i 9.

Zatrzymaj się po wykonaniu przejścia i ponownie po przerobieniu nowej kolumny w następnym okrążeniu. Sprawdź trzy rzeczy:

• Liczba oczek schematu: Każde zwykłe oczko schematu zostało przerobione raz, w tym oczko połączone ze starą kolumną.
• Liczba kolumn: Jedno zamknięcie i jedno utworzenie pozostawiają tę samą liczbę aktywnych kolumn.
• Położenie: Nowa kolumna znajduje się w zaznaczonej luce, a prowadzone nitki mają dość luzu po rozłożeniu dzianiny.

Jeśli liczba oczek się nie zgadza, sprawdź zamykające zmniejszenie i utworzenie nowej kolumny, zanim przerobisz więcej okrążeń. Jeśli prawa strona robótki wygląda na zniekształconą, sprawdź ułożenie nitek i napięcie na odcinkach przy przejściu. Zapisz, które luki schematu sprawdzają się w próbce — ułatwi to planowanie kolejnych przesunięć.

Przesunięcie kolumny warto dostosować do zmieniającej się długości odcinków prowadzonych nitek: pozostaw kolumnę na miejscu, dopóki nadal służy blokowi, a następnie zamknij ją i utwórz nową w wybranej luce schematu. Wspólne sprawdzenie widocznych oczek, dodatkowych oczek i przebiegu nitek ułatwia wykonanie przejścia.

• Samouczek Ladderback Jacquard — Ysolda
• Samouczek: Ladder back Jacquard — Hélène Magnússon, Icelandic Knitter
• Ladderback Jacquard — Frank H. Jernigan, The Knitting Guild Association
• Ladderback Jacquard — Knitrino