Jak rozwiązać problem prześwitujących łapanych nitek w dzianinie żakardowej
Gdy łapane nitki prześwitują w dzianinie żakardowej, najpierw sprawdź, czy nieużywana nitka pozostaje za dzianiną, zamiast stawać się częścią przerabianego oczka. Następnie sprawdź naprężenie nitki i przesuwaj miejsca jej łapania tak, aby nie układały się w tej samej kolumnie oczek. Te poprawki dotyczą różnych problemów, dlatego przed zmianą techniki obejrzyj obie strony dzianiny.
Ten poradnik jest przeznaczony dla osób, które potrafią już przerabiać dwukolorowy wzór z diagramu, ale widzą niechciane kolorowe drobinki w miejscach łapania nitek. Tradycyjnie łapane nitki przytrzymują nieużywaną przędzę po lewej stronie dzianiny, a pojedyncze miejsca łapania mogą pozostać widoczne, zwłaszcza przy mocno kontrastujących kolorach. Celem jest ustalenie, czego wymaga Twoja dzianina, zanim przerobisz jej więcej. Instruktorka robienia na drutach Amy Snell wyjaśnia związek między łapanymi nitkami a widocznymi kolorowymi drobinkami w artykule The Answer to Everything that Bugs You About Colorwork.
Ustal, co prześwituje z prawej strony
Nitka przeprowadzona za dzianiną to nieużywana nitka prowadzona za oczkami do chwili, gdy znów będzie potrzebny jej kolor. Złapanie jej przytwierdza ją za przerabianym oczkiem; nie powinno tworzyć dodatkowego oczka w przenoszonym kolorze. Zdjęcia w artykule Stranding and Catching in the Back w Knotions pokazują tę różnicę.
Zatrzymaj się w miejscu, w którym występuje problem, i porównaj prawą stronę z lewą. Poniższa sekwencja diagnostyczna łączy wskazówki dotyczące konstrukcji opisane w przywołanych niżej samouczkach; służy do rozwiązywania problemu, a nie do wykonywania pomiarów.
| Co widzisz | Co najpierw sprawdzić | Następne działanie |
|---|---|---|
| Oba kolory tworzą tę samą przerobioną pętelkę | Czy przeciągnięto obie nitki przez oczko | Spruj to oczko i przerób je ponownie tylko kolorem wskazanym w diagramie |
| Mała kontrastowa drobinka odpowiada miejscu złapania po lewej stronie | Sposób złapania nitki i miejscowe naprężenie | Powoli przerób jedno oczko z łapaniem nitki i obejrzyj je |
| Drobinki układają się w pionową linię | Czy w kolejnych okrążeniach miejsca złapania wypadają w tej samej kolumnie | Przesuń ich położenie |
| Otaczająca dzianina marszczy się lub ściąga | Czy nitki prowadzone za dzianiną obejmują jej pełną szerokość | Rozsuń przerobione oczka przed złapaniem nitki lub zmianą koloru |
| Pojedyncze miejsca złapania są widoczne w równej dzianinie | Czy tradycyjne łapanie nitek pasuje do tego zestawu włóczek | Zanim zaczniesz dalej przerabiać, porównaj zablokowaną próbkę |
Obejrzyj dzianinę w stanie swobodnym, a następnie delikatnie rozciągnij ją do szerokości, jakiej będzie wymagał gotowy projekt. Nie oceniaj jej wyłącznie po nadmiernym rozciągnięciu: istotne jest to, czy miejsca złapania nadal rzucają się w oczy przy docelowej szerokości dzianiny.
Upewnij się, że złapana nitka pozostaje za oczkiem
Prawidłowe złapanie przytrzymuje nieużywaną nitkę, ale nie tworzy z niej nowego oczka. Jeśli przeciągniesz obie nitki przez stare oczko, powstała pętelka będzie zawierać oba kolory. Takie oczko trzeba przerobić ponownie; przesunięcie następnego miejsca złapania nie zmieni jego konstrukcji.
Aby złapać nitkę podczas przerabiania oczka prawego po prawej stronie robótki, gdy trzymasz nitkę roboczą w prawej ręce, a nieużywaną w lewej, wykonaj następujące kroki:
- Trzymaj obie nitki za dzianiną i wbij prawą drutową igłę w następne oczko od przodu, jak do przerobienia na prawo.
- Przełóż nieużywaną nitkę trzymaną w lewej ręce nad prawą igłą.
- Owiń prawą igłę nitką roboczą z prawej ręki, jak przy zwykłym oczku prawym.
- Zdejmij nieużywaną nitkę z tymczasowego owinięcia na igle.
- Przeciągnij przez oczko tylko nitkę roboczą i dokończ przerabianie.
Od razu sprawdź efekt: nowe oczko powinno zawierać kolor wskazany w diagramie, a nieużywana nitka powinna być złapana za nim. Ta sekwencja odpowiada ilustrowanym instrukcjom Teabreak Knitter dotyczącym łapania nitki skrajnie lewego koloru. Na tej stronie znajdują się osobne instrukcje łapania drugiej nitki oraz przerabiania oczek po lewej stronie robótki; zastosuj sekwencję odpowiednią do ułożenia nitek.
Zanim wrócisz do zwykłego tempa, powoli przerób kilka miejsc z łapaniem nitki. Sprawdź, czy tymczasowe owinięcie nie zostało na igle jako dodatkowa pętelka.
Zostaw nitce przeprowadzonej za dzianiną dość luzu, zanim cokolwiek zaciśniesz
Przerobione oczka mają tendencję do zbijania się na prawej igle. Nitka przeprowadzona za tak ściśniętą grupą może okazać się za krótka, gdy oczka się rozsuną. Ysolda w artykule Three ways to hold yarn for stranded colourwork wskazuje to jako przyczynę marszczenia i zaleca rozsuwanie przerobionych oczek przed zmianą koloru.
Zastosuj tę samą zasadę przy łapaniu nitki: rozsuń oczka, które ma ona objąć, złap ją i przerabiaj dalej, nie dociągając nieużywanej nitki do igły. Zostawiasz zapas na szerokość dzianiny, a nie dużą zwisającą pętlę.
Jeśli problem występuje głównie przy łączeniach drutów pończoszniczych lub na podziałach przy metodzie magic loop, sprawdź osobno te miejsca przejścia. Nitki przeprowadzone za dzianiną mogą przecinać narożnik między drutami i stawać się zbyt krótkie. Ysolda zaleca rozsunąć ostatnie oczka na poprzednim drucie przed przerabianiem na kolejnym w artykule Stranded Colourwork: Tips for Small Circumferences.
Nie ciągnij wielokrotnie za prowadzoną nitkę, by ukryć drobinkę. Najpierw sprawdź, czy otaczająca dzianina może leżeć płasko. Brooklyn Tweed wyjaśnia, że zbyt ciasne nitki prowadzone za dzianiną ściągają ją do środka, a nadmierny luz również może wpływać na oczka, w artykule Stranded Colorwork 101.
Przesuwaj miejsca złapania w kolejnych okrążeniach
Gdy miejsca złapania wypadają w tej samej kolumnie oczek w kolejnych okrążeniach, mogą powodować powtarzające się zaburzenie splotu, przez co przenoszony kolor staje się bardziej widoczny. Zarówno Teabreak Knitter, jak i zespół projektantów Berroco odradzają układanie miejsc złapania jedno nad drugim.
Zanim wybierzesz miejsce złapania, odczytaj sąsiednie rzędy diagramu. Zaznacz miejsca złapania na roboczej kopii diagramu, oddzielnie od kolorów oczek: złapanie zmienia sposób prowadzenia nieużywanej nitki, a nie kolor, którym przerabiasz oczko.
Dla odcinka siedmiu oczek tła Berroco podaje następujące praktyczne rozmieszczenie:
- W pierwszym rzędzie złap przenoszoną nitkę w czwartym oczku tła.
- W następnym rzędzie złap ją w trzecim i piątym oczku tła.
W drugim układzie miejsca złapania są przesunięte względem kolumny z poprzedniego rzędu. Berroco opisuje dodatkowe złapanie jako opcjonalne.
Wykorzystaj ten przykład, aby zrozumieć rozmieszczenie, a następnie dostosuj je do swojego diagramu i dzianiny. Przesuwanie miejsc złapania może przerwać widoczną pionową linię; nie gwarantuje jednak, że każde pojedyncze miejsce złapania zniknie.
Dobieraj odstępy między miejscami złapania do dzianiny, a nie według stałej liczby oczek
Nie ma uniwersalnej liczby oczek, które każda nitka prowadzona za dzianiną powinna obejmować, zanim zostanie złapana. Pięć oczek z cienkiej włóczki i pięć oczek z grubej włóczki pokrywają różne odległości. Knotions wyraźnie ostrzega, że reguły oparte na liczbie oczek pomijają próbkę ściegu.
Zwróć uwagę na rzeczywistą długość nitki prowadzonej za dzianiną, konstrukcję projektu i ewentualne wskazówki podane we wzorze. Dodawaj miejsca złapania tam, gdzie służą dzianinie, zamiast automatycznie łapać nitkę co kilka oczek przez całe okrążenie.
Prosty przykładowy rachunek pokazuje, dlaczego próbka ściegu ma znaczenie. Przy 28 oczkach na 10 centymetrów siedem oczek zajmuje około 2,5 centymetra. Przy 20 oczkach na 10 centymetrów te same siedem oczek zajmuje około 3,5 centymetra. To hipotetyczne próbki obliczone przez podzielenie liczby oczek przez liczbę oczek na centymetr; nie są to zalecane maksymalne długości nitek prowadzonych za dzianiną.
Jeśli zmieniasz odstępy między miejscami złapania, obejrzyj zarówno prawą stronę, jak i pozostałe odcinki nitek po lewej stronie. Mniej miejsc złapania oznacza mniej punktów mocowania, ale pozostawia też dłuższe odcinki nitek. Oceń cały efekt, zamiast dobierać odstępy wyłącznie po to, by ukryć drobinki widoczne z prawej strony.
Sprawdź po jednej poprawce naraz
Użyj włóczek przeznaczonych do projektu i małego raportu zawierającego problematyczny odcinek nitki prowadzonej za dzianiną. Jeśli projekt jest przerabiany na okrągło, próbkę również wykonaj na okrągło. Brooklyn Tweed zaleca próbki na drutach z żyłką do okrągłej dzianiny żakardowej oraz wykorzystywanie próbek do ćwiczenia prowadzenia nitek i testowania zestawień kolorów w artykule Stranded Colorwork 101.
Wykonaj krótkie porównanie w następującej kolejności:
- Sprawdź, czy każde nowe oczko zawiera tylko kolor wskazany w diagramie.
- Zachowaj dotychczasowe miejsca złapania i świadomie rozsuwaj przerobione oczka.
- Utrzymując ten sposób regulowania naprężenia, przesuwaj miejsca złapania.
- Zapisz, który układ zastosowano w każdej części próbki.
- Zablokuj próbkę zgodnie z instrukcją pielęgnacji włóczki i porównaj ją po wyschnięciu.
Ta kolejność pomaga oddzielić błąd konstrukcji od skutków naprężenia i rozmieszczenia. Podczas porównania prowadź nitki w ten sam sposób. Jeśli w ramach kolejnego eksperymentu zmienisz rozmiar drutów, przed zastosowaniem tej zmiany w projekcie ponownie sprawdź próbkę ściegu.
Churchmouse zaleca pranie na mokro i blokowanie dzianiny żakardowej, a także blokowanie próbek, aby lepiej poznać włóczkę i wzór splotu, w artykule A Sampling of Stranded Colorwork. Potraktuj wyschniętą próbkę jako wskazówkę, jak zachowuje się Twoje połączenie włóczek i techniki. Blokowanie nie zmienia dwukolorowej pętelki w prawidłowo zbudowane jednokolorowe oczko ani nie przesuwa miejsc złapania ułożonych jedno nad drugim.
Zdecyduj, czy przerobić ponownie problematyczny fragment
Jeśli właśnie popełniono błąd, spruj oczka do miejsca złapania nitki i przerób je ponownie. W przypadku starszego fragmentu najpierw wypracuj zadowalającą metodę na próbce, zanim sprujesz i przerobisz go ponownie. W przeciwnym razie możesz uzyskać ten sam efekt.
Jeśli prawidłowo wykonane i przesunięte względem siebie miejsca złapania pozostają widoczne w równej dzianinie, zastanów się, czy po blokowaniu akceptujesz taki wygląd. Możesz też wypróbować żakard drabinowy jako alternatywny sposób prowadzenia długich nitek za dzianiną. Tworzy on osobną siateczkę po lewej stronie zamiast bezpośrednio mocować każdą nitkę do oczka na prawej stronie dzianiny. Amy Snell wyjaśnia tę różnicę konstrukcyjną w swoim artykule w Modern Daily Knitting. Ta technika wymaga osobnych instrukcji wykonania i wykończenia, dlatego przećwicz ją, zanim zastosujesz ją w projekcie.
Zanim zaczniesz dalej przerabiać, wybierz niewielki fragment dzianiny, na którym poprawkę widać wyraźnie. Sprawdź, czy oczka mają zamierzone kolory, nitki po lewej stronie zapewniają odpowiednią szerokość, a miejsca złapania wyglądają akceptowalnie po blokowaniu. Dzięki temu uzyskasz powtarzalną metodę na resztę dzianiny i konkretną podstawę do zdecydowania, jak dużą część wcześniejszej pracy spruć.
Źródła
- Stranding and Catching in the Back — Knotions
- Catching floats in stranded knitting — Teabreak Knitter
- Three ways to hold yarn for stranded colourwork — Ysolda
- Stranded Colourwork: Tips for Small Circumferences — Ysolda
- Lopi Week: Tips for managing colorwork — blog zespołu projektantów Berroco
- Stranded Colorwork 101 — Brooklyn Tweed
- A Sampling of Stranded Colorwork — Churchmouse Yarns & Teas
- The Answer to Everything that Bugs You About Colorwork — Modern Daily Knitting
