İki kişilik bir hane için aylık gider listesi nasıl oluşturulur
İki kişilik bir aylık gider listesi; neyin haneye ait olduğunu, her faturayı kimin ödediğini ve gerçekte ne kadar harcandığını açıklamalıdır. Tamamlanmış bir aylık kayıtla başlayın ve planlanan tutarları gerçekleşen tutarların yanında tutun. İkiniz arasındaki bir ödeme, başka bir ev alışverişi haline gelmek yerine bir mahsuplaşma notunda yer almalıdır. Amaç, her iki tarafın da ayı yeniden yapılandırmasını istemeden anlayabileceği bir listedir.
Listede nelerin yer alacağı konusunda anlaşın
Ortak ve kişisel giderler arasındaki sınırla başlayın. Kira, faturalar, ortak yemekler ve temizlik malzemeleri dahil edilebilir; bireysel ulaşım ve hobiler ayrı kayıtlarda kalabilir. Sırf birlikte yaşıyorsunuz diye her alışverişi birleştirmenize gerek yoktur. Bir süpermarket fişinde ev eşyaları kişisel eşyalarla karıştığında, yalnızca üzerinde anlaşılan hane payını girin. Emin olmadığınız bir kalemi, yanına bir soru işareti koyarak kısa bir bekleme listesine alın. Her şeyi sessizce ortak olarak sınıflandırmak yerine bu soruyu birlikte çözün. Bu, listeyi her özel seçimin kaydına dönüştürmeden kullanışlı tutar.
İlk versiyonu fişlerden oluşturun
Her kişi, aynı tamamlanmış ay boyunca ödediği ortak alışverişleri getirir. Kart işlemlerinin yanı sıra nakit fişlerini ve yinelenen ödemeleri de dahil edin. CFPB harcama takipçisi, gerçek harcamaların gözlemlenmesiyle başlar. Kendi başlangıç noktanızı belirlemek için bu gözlemleri kullanın; başka bir hanenin yayınlanan toplamı, evinizin maliyetinin ne olması gerektiğini size söyleyemez. Girişleri barınma, yemek, ulaşım, temel ihtiyaçlar ve ortak aktiviteler gibi amaçlarına göre gruplandırın. Kullanmadığınız kategorileri kaldırın. Gerçek maliyetlerden oluşan sade bir listenin bakımı, boş satırlarla dolu ayrıntılı bir çalışma sayfasına göre daha kolaydır.
Her satıra bir tutar ve bir sorumlu atayın
Kalemi, planlanan tutarı, gerçekleşen tutarı, son ödeme tarihini, ödemeyi yapan kişiyi, her bir kişinin anlaşılan katkı payını ve kısa bir notu kaydedin. Örneğin bir internet faturası; örnek olarak 120'lik bir toplamı, ayın on beşinde A kişisi tarafından yapılan ödemeyi ve kişi başı 60'lık katkıyı gösterebilir. Bu rakamlar satırı örneklendirmek içindir; bir fiyat tahmini değildir. Ödemeyi yapan kişi, maliyetin tamamını üstlenen kişi olmak zorunda değildir. Microsoft'un bütçe kılavuzu, planlanan ve gerçekleşen tutarları birbirinden ayırır. Bir fatura geldiğinde orijinal planın üzerine yazmak yerine farkın görünür kalması için her iki sütunu da tutun.
Gelecek için ayrılan payları şimdi ödenen faturalardan ayırın
Yıllık ortak bir gider, hem gerçek ödeme tarihine hem de kenara para ayrıldığına dair bir nota ihtiyaç duyar. Örnek olarak 600'lük bir ödemenin vadesi altı ay sonraysa ve henüz hiçbir şey ayrılmamışsa, her ay 100 kenara koymak bu özel örneği karşılayacaktır. Sadece iki ay kaldığında aynı hesaplama işe yaramayacaktır. Ayrılan bu payı halihazırda yapılmış alışverişlerin toplamının dışında tutun. Aksi takdirde, şimdi para ayırıp faturayı daha sonra ödemek aynı maliyeti iki kez sayabilir. Tutarın bilinmediği durumlarda, kesin bir rakam uydurmak yerine bir fiyat teklifi alınması gerektiğini yazın.
Listeyi tek bir mahsuplaşma ile test edin
Ortak alışverişin toplam 200 tuttuğunu varsayalım. Anlaşma her birine 100 atarken, A kişisi 150 ve B kişisi 50 ödedi. B, A'ya 50 transfer eder. Bu transferden sonra hane alışverişi 200 olarak kalır; 250 olmaz. Transferi; göndereni, alıcıyı, tutarı ve tamamlanma durumunu gösteren bir mahsuplaşma alanına ekleyin. Bir iade, varış tarihi belirtilerek orijinal alışverişin karşısına aittir. Bir iade hesaba geçene kadar, onu harcanabilir bir para olarak saymak yerine beklemede olarak işaretleyin. Bu küçük test, alışverişleri takip etmekle hesap hareketlerini takip etmek arasındaki yaygın bir farkı ortaya koyar.
Ayı faydalı bir düzeltmeyle kapatın
Planlanan ve gerçekleşen toplamları karşılaştırmadan önce eksik fişleri, mükerrer girişleri, iadeleri ve tamamlanmamış mahsuplaşmaları kontrol edin. Anlamlı bir farkın oluştuğu yerlere kısa bir açıklama ekleyin. Mutfak masraflarının daha yüksek olması, evde daha fazla yemek yenildiğini yansıtabilir; bu nedenle tek başına tutar bu değişikliği açıklamaz. Tek seferlik alışverişleri etiketleyin, böylece kalıcı aylık varsayımlara dönüşmezler. Ardından, bir sonraki ay yalnızca etkilenen satırları ayarlayın. Her iki kişi de bir sonraki faturayı, faturanın ödeme sorumlusunu ve çözülmemiş herhangi bir kalemi belirleyebilmelidir. Liste bu soruları zaten yanıtlıyorsa, daha fazla kategori ve grafik bir zorunluluk değil, tercihtir.