Hoe je verschillende witbalansen in de lichte en donkere delen van één foto corrigeert

Verschillende delen van een scène kunnen door ander licht worden beschenen. Een oppervlak in de zon en een oppervlak in de schaduw kunnen daarom verschillende correcties nodig hebben, ook als ze bij hetzelfde object horen. De tutorial van Capture One over gemengde verlichting laat zien hoe blauw hemellicht extra zichtbaar kan worden nadat schaduwpartijen zijn opgelicht. Capture One: geen compromissen meer met de witbalans!

De nuttige diagnostische vraag is: Volgt de ongewenste kleur de helderheid, de locatie of het materiaal zelf? Een donkerblauw object hoeft niet automatisch warmer te worden gemaakt. Zoek liever naar een oppervlak waarvan je weet dat het neutraal hoort te zijn, of vergelijk verschillende belichte delen van hetzelfde materiaal.

Identificeer vóór het bewerken drie referentiegebieden: het deel waarvan de kleur al overtuigend oogt, het deel met de ongewenste kleurzweem en de overgang daartussen. Zo heb je een praktisch doel: verbeter het tweede gebied, behoud het eerste en zorg dat de overgang geloofwaardig blijft.

Begin indien mogelijk met het oorspronkelijke RAW-bestand. JPEG-bestanden kun je ook aanpassen, maar door de bestaande bewerking bieden ze minder ruimte voor aanpassingen aan de witbalans dan RAW-bestanden. Houd je verwachtingen gematigd wanneer een JPEG een grote kleurverandering nodig heeft. Capture One: overzicht van het witbalanstool

Open in Lightroom Classic de module Ontwikkelen en gebruik de Witbalanskiezer in het deelvenster Standaard op een oppervlak dat neutraal lichtgrijs hoort te zijn. Vermijd volledig witte of spiegelende hooglichten. Adobe raadt een neutraal lichtgrijs monster aan, omdat de kiezer dat gebied gebruikt om de correctie in te stellen. Adobe: de afbeeldingtone en kleur aanpassen

Kies een referentie onder het licht dat je als basis voor de afbeelding wilt gebruiken. Bij een stilleven naast een raam kan dat de kant van het hoofdobject zijn die door het raamlicht wordt beschenen. Blijf niet afwisselend een warm en een koel gebied kiezen met de algemene pipet; kies één basis en corrigeer de resterende afwijking vervolgens lokaal.

Breng de algehele belichting redelijk dicht bij het beoogde resultaat voordat je de kleurzweem beoordeelt. Pas de belichting met mate aan in plaats van alle schaduwen evenveel op te lichten. Het doel in deze fase is de afbeelding goed genoeg te kunnen zien om te bepalen welke gebieden daadwerkelijk kleurcorrectie nodig hebben.

Gebruik het volgende hulpmiddel om je eerste selectie te kiezen. Dit zijn praktische aanbevelingen op basis van de manier waarop de maskeringstools pixels selecteren, geen vaste regels voor elke foto.

Waar de kleurzweem voorkomt	Beginmasker	Waar je op let
In vergelijkbare donkere of lichte tinten overal	Luminantiebereik	Andere objecten met een vergelijkbare helderheid
In één onregelmatige vlek	Penseel	Overloop buiten het getroffen oppervlak
Over een brede, geleidelijke lichtovergang	Lineair verloop	Of de vervaging het licht volgt
Alleen in de donkere delen van één gebied	Penseel doorsneden met Luminantiebereik	Gaten en abrupte toonovergangen

Open in Lightroom Classic Maskeren en kies Luminantiebereik om op helderheid te selecteren. Neem een monster van het getroffen gebied en verfijn het bereik. Gebruik Penseel of Lineair verloop voor een selectie op basis van locatie. Open het menu met de drie puntjes van het masker en kies de optie voor doorsnede om locatie en helderheid te combineren; selecteer vervolgens Luminantiebereik. Adobe beschrijft deze selectiemethoden en mask doorsneden in de maskeringsgids voor Lightroom Classic.

Controleer de overlay voordat je de kleur verandert. Vraag jezelf af of elk geselecteerd gebied dezelfde correctie nodig heeft. Als een schaduwmasker ook een blauwe vaas bevat die er al goed uitziet, sluit de vaas dan uit of beperk de selectie tot een specifiek gebied. Het label ‘schaduwen’ beschrijft de helderheid; je bewerkingsdoel is de ongewenste kleurzweem.

Verberg de maskeroverlay terwijl je de kleur beoordeelt. Gebruik Temperatuur voor het verschil tussen warm en koel en Tint voor het verschil tussen groen en magenta. Bij Adobe voegen aanpassingen van Temperatuur richting de warme kant warmte toe; Tint past de balans tussen groen en magenta aan. Adobe: de afbeeldingtone en kleur aanpassen

Werk in kleine stappen:

1. Pas Temperatuur aan totdat de blauwe of gele kleurzweem minder afleidt.
2. Controleer of er nog een groene of magenta zweem is en pas zo nodig Tint aan.
3. Schakel de correctie aan en uit terwijl je een bekend neutraal oppervlak in de gaten houdt.
4. Verminder de correctie als het gebied de tegenovergestelde kleurzweem begint te krijgen.

Houd aanpassingen van de helderheid apart terwijl je de kleurverandering beoordeelt. Temperatuur en Tint zijn gericht op kleur, terwijl Belichting en Schaduwen de toonhelderheid regelen. Adobe maakt dit onderscheid in de referentie voor lokale aanpassingen.

Misschien heb je maar één lokale correctie nodig. Als de basis al goed past bij het lichte gebied, laat dat dan ongemoeid. Maak pas een tweede masker als een ander gebied nog een afzonderlijk beoordeelde aanpassing nodig heeft. Geef maskers een naam op basis van hun doel, zoals ‘koel schaduwrijk tafelblad’, zodat hun functie duidelijk blijft.

Denk aan dit illustratieve bewerkingsscenario: een foto toont een grijze keramische pot op een licht tafelblad. De kant bij het raamlicht oogt iets warm, terwijl de kant in de schaduw sterk blauw lijkt. Dit is een hypothetische werkwijze, geen gemeten test of gerapporteerd bewerkingsresultaat.

Stel eerst de algemene balans in aan de hand van een geschikte neutrale plek op het verlichte tafelblad. Bepaal hoeveel warmte je daar wilt behouden. Bekijk daarna het tafelblad en de pot in de schaduw: als ze allebei dezelfde blauwe zweem hebben, kunnen ze samen één lokale correctie krijgen.

Begin met een masker voor het Luminantiebereik van de donkere tinten. Stel dat de overlay ook een donkerblauw ornament elders in beeld selecteert. Beperk het masker dan tot de pot en het nabijgelegen tafelblad door een ruimtelijke selectie te doorsnijden met de helderheidsselectie.

Maak het geselecteerde gebied geleidelijk warmer. Let op het grijze keramiek, niet op het blauwe ornament als referentie. Stop wanneer het keramiek in de schaduw bij de rest van de scène past; het hoeft niet identiek te worden aan de verlichte kant. Controleer tot slot de gebogen overgang van licht naar schaduw op de pot. Als er een warme streep verschijnt, pas de selectie dan opnieuw aan voordat je verder corrigeert.

Dit voorbeeld levert een herhaalbare volgorde van beslissingen op: stel het referentielicht in, identificeer de resterende kleurzweem, kies de selectie, sluit ander materiaal uit en beoordeel de overgang. De schuifregelaarwaarden komen als laatste, omdat die afhangen van het daadwerkelijke bestand.

Een correctie moet worden aangepast wanneer de omtrek ervan opvalt. Met de instelling Doezelen van het Penseel in Lightroom Classic maak je de overgang zachter; verlopen zorgen voor een geleidelijke vervaging. Gebruik die regelaars waar de verlichting zelf geleidelijk verandert. Adobe: het maskeringstool van Lightroom Classic

Zie de volgende verschijnselen als aanleiding om de bewerking opnieuw te controleren:

• Er verschijnt een warme of koele rand: controleer of het masker is uitgelopen en of de overgang breed genoeg is.
• Sommige objecten verbeteren terwijl andere verkeerd verschuiven: verdeel de selectie op basis van verlichting of materiaal.
• Het gebied wordt grijs en levenloos: maak een eventuele verzadigingsverlaging ongedaan en beoordeel Temperatuur en Tint opnieuw.
• Door het oplichten ontstaat storende korrel: verminder de oplichting voordat je de kleur verder aanpast.

Door schaduwen op te lichten kan luminantieruis zichtbaarder worden, zoals Adobe vermeldt in de documentatie over regelaars voor lokale aanpassingen. Behandel niet elk klein gekleurd of korrelig plekje als een aparte lichtzone die een nieuw masker nodig heeft.

Controleer ook of je referentie echt neutraal is. Crèmekleurige verf, blauwgrijs glazuur en gereflecteerde kleuren kunnen een correctie op basis van de pipet misleidend maken. Als de werkelijke kleur van het materiaal onzeker is, pas dan de kleur met mate aan en beschouw het monster niet als een objectieve witbalansmeting.

Beoordeel de hele compositie in de schermvullende weergave: oogt het hoofdobject samenhangend en heeft het licht nog steeds het karakter dat je voor ogen had? Zoom vervolgens in om maskerranden, smalle gaten en kleine oppervlakken bij de overgang te controleren.

Schakel elke lokale correctie afzonderlijk aan en uit. Behoud de correctie als deze het bedoelde gebied verbetert zonder elders een storende verandering te veroorzaken. Als de bewerking alleen overtuigend oogt wanneer alle schaduwen neutraal zijn gemaakt, overweeg dan of een deel van de oorspronkelijke koelte bij de scène hoort.

Rond af wanneer de lichte en donkere gebieden passen bij de manier waarop je het licht wilt weergeven. Een goede correctie behoudt materiaalkleuren en vloeiende overgangen, terwijl er ruimte blijft voor bewust aangebrachte warmte en koelte. De beste leidraad is een duidelijke referentie en een goed gericht masker, gevolgd door de kleinst mogelijke aanpassing die het doel bereikt.

• Het maskeringstool van Lightroom Classic — Adobe
• De afbeeldingtone en kleur aanpassen en in grijstinten werken in Lightroom Classic — Adobe
• Regelaars voor lokale aanpassingen — Adobe
• Overzicht van het witbalanstool — Capture One
• Geen compromissen meer met de witbalans! — Capture One