Jak wybrać lekką wirtualną platformę do gry stołowej z mapami i żetonami, bez kart postaci
Jeśli wasza grupa korzysta już z innych narzędzi do obsługi zasad, kości i notatek o postaciach, wybierzcie wirtualną platformę do gry stołowej, sprawdzając, jak łatwo udostępnia mapę, umieszcza i przesuwa żetony oraz zarządza wyrównaniem siatki i ukrytymi obszarami. W przypadku wielu grup grających zdalnie dobrym wyborem na początek jest prosta platforma przeglądarkowa, taka jak Owlbear Rodeo; do gry przy wspólnym telewizorze lub ekranie dotykowym służy Digital TableTops VTT, zaprojektowane z myślą o grze na żywo. Skorzystajcie z poniższych kryteriów, aby sprawdzić, które rozwiązanie pasuje do waszego stołu, zanim przygotujecie całą przygodę.
Określcie, co „lekkość” ma oznaczać dla waszej grupy
Zacznijcie od spisania czynności, które chcecie wykonywać na wspólnym ekranie. Typowy minimalny zestaw to: wyświetlanie mapy, umieszczanie znaczników graczy i stworzeń, przesuwanie ich, wskazywanie miejsc oraz przełączanie się na inną mapę. Dodajcie mgłę wojny, pomiary na siatce lub ukryte obiekty tylko wtedy, gdy korzystacie z nich podczas sesji. Ta lista jest waszym planem testów; samo słowo „lekki” nie pozwala ocenić, czy narzędzie sprawdzi się w waszej grupie.
Określcie też format sesji. Grupa grająca zdalnie potrzebuje wspólnej przestrzeni online, do której gracze mogą dołączyć i którą mogą obsługiwać na własnych urządzeniach. Grupa przy fizycznym stole może chcieć wyświetlać mapę na telewizorze lub ekranie dotykowym, jednocześnie korzystając z fizycznych figurek. To różne zastosowania: Digital TableTops VTT opisuje się jako narzędzie przeznaczone do gry na żywo i wskazuje, że gra zdalna jest opcją dodatkową, wymagającą uruchomienia głównego programu na dedykowanym urządzeniu. Strona produktu wyraźnie zaznacza tę różnicę.
Najpierw sprawdźcie obsługę map i żetonów
Platforma do gry powinna jasno rozróżniać nieruchome obrazy mapy od obiektów, które można przesuwać. Na przykład dokumentacja Roll20 rozróżnia obrazy tła od żetonów i wyjaśnia, że mapy należą do warstwy „Map & Background”, a ruchome elementy do warstw żetonów. Opisuje też bezpośrednie przesyłanie obrazów i przezroczystość PNG. Przegląd platformy Roll20 może posłużyć jako lista kontrolna, nawet jeśli wybierzecie inny produkt.
Podczas testów prześlijcie jedną mapę i kilka żetonów, a następnie spróbujcie je zaznaczać, przesuwać, zmieniać ich rozmiar i blokować. Sprawdźcie, czy przesunięcie żetonu nie przeciąga mapy oraz czy mapa nie zasłania znaczników. Jeśli korzystacie z przezroczystych grafik żetonów, obejrzyjcie je na właściwej mapie. Owlbear Rodeo na przykład rozdziela typy obrazów, takie jak mapy, obiekty i postacie, na warstwy oraz opisuje sterowanie widocznością, blokadą i zmianą rozmiaru. Przewodnik po obrazach podpowiada, co sprawdzić w pracy z mapami i żetonami.
Sprawdźcie wyrównanie siatki i ruch na własnej mapie
Siatka może ułatwiać taktyczne poruszanie się, ale tylko wtedy, gdy zaimportowana mapa jest do niej dobrze dopasowana. Poszukajcie ustawień wyboru siatki kwadratowej lub heksagonalnej, regulacji jej rozmiaru i wyglądu oraz włączania i wyłączania przyciągania. Owlbear Rodeo opisuje te ustawienia oraz proces importowania mapy, który pozwala sprawdzić wyrównanie przed dodaniem jej do sceny. Przewodnik po scenach opisuje siatki kwadratowe i heksagonalne, ustawienia pomiarów oraz wyrównywanie mapy.
Przetestujcie mapę z własnej kolekcji, zamiast oceniać narzędzie na podstawie przykładowej sceny. Umieśćcie żeton na kilku polach siatki i sprawdźcie, czy przyciąga się zgodnie z oczekiwaniami. Jeśli mapa nie ma nadrukowanej siatki, sprawdźcie, czy nakładka ułatwia grę, czy tylko wprowadza wizualny chaos. Jeśli wasza grupa nie mierzy ruchu, zwykła mapa ze swobodnym przesuwaniem żetonów może być prostszym rozwiązaniem niż konfigurowanie siatki.
Zdecydujcie, ile pracy chcecie włożyć w obsługę mgły wojny
Ręczne odkrywanie i automatyczne określanie widoczności to różne rozwiązania. Przy ręcznej mgle prowadzący przygotowuje ukryte obszary i odsłania je w miarę eksploracji przez grupę. Dokumentacja mgły w Owlbear Rodeo pokazuje, jak wypełnić widok mgłą i wycinać kształty, aby odkrywać pomieszczenia; opisuje też podgląd widoku graczy, który pozwala sprawdzić, co jest odsłonięte. Przeczytajcie przewodnik po mgle i przetestujcie własną mapę, ponieważ nieregularne pomieszczenia mogą wymagać więcej pracy niż prostokątne.
Jeśli grupa potrzebuje automatycznej aktualizacji widoczności podczas przesuwania żetonów, sprawdźcie, czy dokładnie taka funkcja jest dostępna w wybranym produkcie i planie. Nie zakładajcie, że podstawowe narzędzie mgły zapewnia określanie widoczności na podstawie żetonów: ręczne odkrywanie i dynamiczna widoczność to odrębne wymagania. Jeśli rzadko ukrywacie mapę, pomińcie tę funkcję podczas wyboru i postawcie na prostszą konfigurację.
Dopasujcie sposób udostępniania do osób przy waszym stole
Przed sesją zdalną sprawdźcie, jak gracze dołączają, czy potrzebują kont oraz co się dzieje po dołączeniu. Dokumentacja pokoi Owlbear Rodeo informuje, że gospodarz udostępnia link do pokoju, gracze proszą o dołączenie, a użytkownicy anonimowi mogą dołączyć bez tworzenia konta; zaznacza też, że anonimowi gracze nie mogą tworzyć własnych pokoi, scen ani obrazów. Przewodnik po pokojach opisuje ten proces. Przetestujcie dołączanie z drugą osobą przed wieczorem gry, także na urządzeniu, z którego będzie korzystać.
W przypadku gry na żywo sprawdźcie układ ekranu i sterowania: kto obsługuje mapę, czy gracze mogą z nią wchodzić w interakcję oraz czy nadal korzystacie z fizycznych figurek lub papierowych notatek. Digital TableTops VTT deklaruje działanie lokalnie, bez połączenia z internetem, oraz obsługę telewizora lub ekranu dotykowego, fizycznych figurek i zdalnego przesuwania żetonów w przeglądarce. Są to funkcje opisane przez producenta, dlatego sprawdźcie zgodność sprzętu z własną konfiguracją, zamiast zakładać, że każdy ekran będzie działać tak samo.
Porównujcie całkowity nakład pracy, a nie liczbę funkcji
Przydatne porównanie zmieści się na jednej stronie. Każde narzędzie oceńcie jako spełniające, częściowo spełniające lub niespełniające wymagań w zakresie: importowania map, przesuwania żetonów, sterowania siatką, obsługi mgły, dołączania graczy i konfiguracji preferowanych urządzeń. Następnie zanotujcie wszelkie wymagane dodatki. Na przykład grupa, która chce tylko wspólnej mapy i ruchomych znaczników, może wybrać rozwiązanie wymagające mniej konfiguracji; grupa potrzebująca automatycznego oświetlenia lub złożonej automatyzacji powinna zaakceptować dodatkowe ustawienia, jeśli narzędzie rzeczywiście spełnia te potrzeby.
Zanim poświęcicie czas na konfigurację, sprawdźcie aktualne limity planów i wymagania sprzętowe. Dostępność funkcji może zależeć od planu lub zmieniać się z czasem. Strona produktu Roll20 opisuje szeroki zestaw narzędzi do gry stołowej, obejmujący mapy, żetony, karty postaci i inne funkcje. Dlatego grupa, która nie korzysta z kart, powinna ocenić rzeczywisty sposób pracy z mapami i aktualne szczegóły planu, zamiast zakładać, że ogólna liczba funkcji narzędzia przewiduje łatwość obsługi. Strona z cennikiem i funkcjami Roll20 zawiera aktualne informacje podane przez dostawcę.
Przeprowadźcie krótką próbę z jednym starciem
Przygotujcie małą scenę testową, zanim zaimportujecie materiały do całej kampanii. Dodajcie jedną mapę, kilka różnych żetonów i jeden ukryty obszar, jeśli korzystacie z mgły. Zaproście gracza i poproście go o przesunięcie żetonu oraz wskazanie miejsca, a następnie przełączcie scenę lub mapę. Zwróćcie uwagę na chwile zawahania: wyrównywanie mapy, zaznaczanie, uprawnienia, powiększanie lub sterowanie mgłą. Podczas prawdziwej sesji te utrudnienia mają większe znaczenie niż długa lista funkcji.
Wybierzcie narzędzie, które spełnia najważniejsze wymagania grupy i wymaga najmniej powtarzanej pracy. Jeśli sprawnie obsługuje mapę, żetony, ruch, udostępnianie i potrzebne metody odkrywania, nadaje się do tego zadania. Wróćcie do wyboru dopiero wtedy, gdy zmieni się sposób gry grupy — na przykład gdy przejdziecie od wspólnego telewizora do sesji zdalnych albo uznacie, że automatyczne określanie widoczności jest teraz niezbędne.