Jak wykonywać teksturowane ściegi w dzianinie dwuwarstwowej
Aby wykonywać teksturowane ściegi w dzianinie dwuwarstwowej, zmień sekwencję oczek prawych i lewych dla każdej warstwy, pozostawiając nieużywaną nitkę między warstwami. Oczko lewe w warstwie skierowanej do Ciebie wymaga innego ułożenia nitki niż znany ruch stosowany przy dwustronnym dżerseju.
Ten poradnik jest przeznaczony dla osób, które potrafią już robić oczka prawe i lewe oraz nabierać oczka. Wykonasz płaską próbkę z blokiem lewego dżerseju, ściągaczem dwuwarstwowym i prążkami ściegu francuskiego. Dwie kontrastujące włóczki ułatwią śledzenie, które oczka należą do poszczególnych warstw.
Poznaj zmiany wprowadzane przez fakturę
Dzianina dwuwarstwowa tworzy dwie warstwy na jednym zestawie drutów. W typowej wersji dżersejowej przerabiasz na prawo oczko warstwy skierowanej do Ciebie, a jego odpowiednik w tylnej warstwie na lewo. Oczko lewe widziane z drugiej strony tworzy oczko prawe. Każda para daje więc po jednym oczku na każdej stronie. Brooklyn Tweed wyjaśnia tę strukturę par w swoim poradniku dziania dwuwarstwowego.
Faktura zmienia sposób przerabiania oczka, ale nie zmienia przypisania do warstwy. Na przykład przerobienie oczka warstwy skierowanej do Ciebie na lewo tworzy wypukłość po tej stronie; przerobienie odpowiadającego mu oczka tylnej warstwy na prawo tworzy wypukłość po przeciwnej stronie. Knitting Guild Association potwierdza, że dzianina dwuwarstwowa może obejmować ściegi inne niż dżersej w artykule technicznym Jennifer Kent „Dzianie dwuwarstwowe”.
Rozdziel te dwie decyzje: do której warstwy należy to oczko i jakiego sposobu przerobienia wymaga jego faktura? W poniższej próbce włóczka A zawsze należy do jednej warstwy, a włóczka B do drugiej. W dzianinie nie ma zmian kolorów.
Poznaj dwa sposoby przerabiania par oczek
W tym poradniku określenia „przód” i „tył” opisują położenie względem Ciebie podczas przerabiania danego rzędu. Po obróceniu robótki warstwa, która wcześniej była z tyłu, staje się warstwą skierowaną do Ciebie. Zmieniaj ułożenie nitek, przekładając je między końcówkami drutów.
Używaj oznaczenia F dla nitki należącej do warstwy aktualnie skierowanej do Ciebie, a B dla nitki należącej do tylnej warstwy. Są to role tymczasowe, a nie stałe nazwy kolorów.
| Para | Pierwsze oczko: warstwa skierowana do Ciebie | Drugie oczko: tylna warstwa | Wygląd obu zewnętrznych stron |
|---|---|---|---|
| S: gładka para | Trzymając obie nitki za drutami, przerób na prawo nitką F | Przełóż obie nitki do przodu; przerób na lewo nitką B | Oczko prawe w kształcie V |
| T: teksturowana para | Umieść F z przodu, a B z tyłu; przerób na lewo nitką F | Trzymaj F z przodu, a B z tyłu; przerób na prawo nitką B | Wypukłość oczka lewego |
W parze T nitki pozostają rozdzielone przez cały czas przerabiania pary. Gdy wracasz do pary S, przełóż F za druty, aby obie nitki były gotowe do przerobienia oczka prawego. Ten sposób ułożenia odpowiada objaśnieniu warstwa po warstwie i ruchom dla lewego dżerseju w poradniku Normana dotyczącym ściągacza dwuwarstwowego.
Przed rozpoczęciem próbki poćwicz naprzemienne przerabianie jednej pary S i jednej pary T. Obserwuj nieużywaną nitkę: podczas przerabiania oczka warstwy skierowanej do Ciebie pozostaje ona za tą warstwą; podczas przerabiania oczka tylnej warstwy pozostaje przed nią. Oba ułożenia utrzymują ją wewnątrz dzianiny.
Przygotuj próbną robótkę z 12 parami
Wybierz dwie gładkie włóczki o tej samej grubości, odpowiednie druty, odpinany znacznik i igłę dziewiarską. Kontrastujące jednolite kolory ułatwią rozróżnienie warstw. Dobierz rozmiar drutów na podstawie próbki: napięcie dzianiny dwuwarstwowej może różnić się od napięcia przy zwykłym dzierganiu, jak omówiono w artykule Knitting Guild Association.
Poniższa próbka to autorskie ćwiczenie oparte na opisanych wyżej zasadach przerabiania par oczek. Obejmuje 24 pojedyncze oczka: 12 par, czyli po 12 oczek na każdej stronie. Nie dodawaj oczek brzegowych.
- Używając wyłącznie włóczki A, nabierz 24 oczka zwykłym nabieraniem długim końcem.
- Rząd podstawowy 1: powtarzaj przez cały rząd: 1 oczko prawe włóczką A, 1 oczko lewe włóczką B. Dodaj włóczkę B przy pierwszym oczku lewym, pozostawiając końcówkę do późniejszego schowania. Zastosuj sposób przerabiania nitek dla pary S.
- Obróć robótkę. Rząd podstawowy 2: przerób 12 par S, tym razem robiąc oczka prawe włóczką B, a lewe włóczką A.
- Przerób jeszcze dwa rzędy podstawowe parami S, używając włóczki A jako nitki warstwy skierowanej do Ciebie w trzecim rzędzie, a włóczki B w czwartym.
- Oznacz stronę A. Dla każdej z poniższych sekcji teksturowanych zacznij liczenie rzędów od nowa.
Po pierwszym rzędzie podstawowym rozpoznawaj oczka po kolorze włóczki, a nie po tym, czy wyglądają na prawe czy lewe. W rzędach, w których strona A jest skierowana do Ciebie, pary to A, a następnie B; w rzędach, w których skierowana jest strona B, pary to B, a następnie A.
Aby połączyć boczne krawędzie, skrzyżuj obie nitki robocze raz na początku każdego rzędu, a następnie ułóż je odpowiednio do przerobienia pierwszej pary. Skrzyżowanie powinno być luźne. Brooklyn Tweed opisuje krzyżowanie nitek na brzegu rzędu w celu połączenia warstw podczas przerabiania dzianiny dwuwarstwowej na płasko.
Wykonaj blok lewego dżerseju po obu stronach
Przerabiaj następującą sekwencję w każdym rzędzie przez osiem rzędów: 2 pary S, 8 par T, 2 pary S. Przez cały czas przypisuj każdą włóczkę do jej własnej warstwy.
Środkowe osiem kolumn otrzyma wypukłe oczka lewe widoczne na zewnątrz obu warstw. Dwie gładkie kolumny po bokach wyraźnie oddzielają blok i ułatwiają porównanie powierzchni. Lewy dżersej to dżersej oglądany od strony oczek lewych; instrukcje Jill Wolcott dotyczące lewego dżerseju wyjaśniają tę zależność między oczkami prawymi i lewymi.
Ponieważ blok jest symetryczny, jego sekwencja pozostaje taka sama po obróceniu robótki. Nadal jednak zamieniasz role przedniej i tylnej nitki: A jest F w rzędach ze stroną A skierowaną do Ciebie, a B jest F w rzędach ze stroną B skierowaną do Ciebie.
Po ośmiu rzędach teksturowanych przerób cztery rzędy wyłącznie parami S. Zanim przejdziesz dalej, obejrzyj obie strony. Na każdej powinien być widoczny centralny prostokąt z wypukłościami, otoczony gładką dzianiną. Sprawdź, czy nadal masz 24 pojedyncze oczka.
Wykonaj ściągacz dwuwarstwowy 2×2
W następnej sekcji zacznij liczyć rzędy od nowa, trzymając stronę A skierowaną do siebie. Przerób osiem rzędów, powtarzając poniższy schemat dwóch rzędów:
- Rząd 1, strona A skierowana do Ciebie: powtórz trzy razy: 2 pary S, 2 pary T.
- Rząd 2, strona B skierowana do Ciebie: powtórz trzy razy: 2 pary T, 2 pary S.
- Powtórz te dwa rzędy łącznie cztery razy.
Kolejność w rzędzie powrotnym ma znaczenie. Po obróceniu robótki napotykasz kolumny w odwrotnej kolejności: dwie teksturowane kolumny przerobione na końcu rzędu 1 napotkasz jako pierwsze w rzędzie 2. Rozpoczęcie tego rzędu powrotnego od par T utrzymuje teksturowane kolumny w jednej linii.
W tym ćwiczeniu każdy kolor pozostaje po jednej stronie. Poradnik Normana dotyczący ściągacza dwuwarstwowego pokazuje również zmiany kolorów w ściągaczu, ale jest to dodatkowa możliwość. Najpierw opanuj układanie nitek przy stałych kolorach warstw.
Po ściągaczu przerób cztery rzędy parami S. Zanim wykorzystasz tę samą liczbę oczek w większym projekcie, porównaj szerokość sekcji ściągaczowej z szerokością gładkiej sekcji.
Utwórz prążki ściegu francuskiego, naprzemiennie przerabiając całe rzędy
Zacznij liczyć rzędy w tej sekcji od nowa, trzymając stronę A skierowaną do Ciebie. Przerób osiem rzędów według następującego schematu: rząd 1 — same pary S; rząd 2 — same pary T.
To przydatne zastosowanie systemu par. W ciągu tych dwóch rzędów warstwa A jest przerabiana na prawo od obu swoich stron, a warstwa B — na lewo od obu swoich stron. W obu przypadkach powstaje faktura ściegu francuskiego. Instrukcje wynikają z zasad przerabiania warstw, a nie są kopią osobnego opublikowanego wzoru.
Wyraźnie rozróżniaj naprzemienne przerabianie rzędów i kolumn. Zmiana S na T w obrębie rzędu tworzy poziomy układ różnych ściegów; zmiana całych rzędów S na T tworzy sekcję ściegu francuskiego w tej próbce.
Zakończ czterema rzędami par S. Aby uzyskać proste wykończenie próbki, użyj włóczki A do przerobienia na prawo i zamknięcia w tradycyjny sposób wszystkich 24 pojedynczych oczek, przekładając każde poprzednie oczko nad nowo przerobionym. W ten sposób połączysz warstwy u góry, a krawędź w kolorze A będzie widoczna po obu stronach. Odetnij włóczki i schowaj końcówki.
Sprawdź błędy, zanim powiększysz wzór
Po każdej zmianie faktury obejrzyj kilka par oczek. Łatwiej odtworzyć krótki fragment, gdy pamiętasz, jakiego ruchu użyłaś lub użyłeś.
| Co widzisz | Co sprawdzić | Co zrobić dalej |
|---|---|---|
| Kontrastowa nitka biegnąca po zewnętrznej stronie | Nieużywana włóczka mogła zostać pozostawiona na zewnątrz swojej warstwy | Spruj do tego oczka i przywróć właściwe położenie nitki |
| Nieoczekiwane oczko w kontrastowym kolorze | Oczko mogło zostać przerobione włóczką należącą do drugiej warstwy | Sprawdź kolor oczka poniżej i przerób je ponownie przypisaną włóczką |
| Kolumny ściągacza zmieniają fakturę co drugi rząd | Sekwencja rzędu powrotnego mogła zostać odwrócona w niewłaściwy sposób | Zastosuj podaną sekwencję z parami T na początku rzędu powrotnego |
| Więcej lub mniej niż 24 oczka | Nitka mogła przejść nad drutem albo dwa oczka mogły zostać przerobione razem | Zanim przejdziesz dalej, znajdź miejsce, w którym po raz pierwszy zmieniła się liczba oczek |
W tej próbce o stałych kolorach niepołączony obszar między warstwami jest zjawiskiem prawidłowym. Sama faktura niekoniecznie łączy warstwy wewnątrz dzianiny; połączenia po bokach zapewniają skrzyżowania nitek na brzegach. Objaśnienie struktury przygotowane przez Knitting Guild Association rozróżnia oddzielne warstwy i połączenia uzyskane przez skrzyżowanie nitek.
Wykorzystaj gotową próbkę, aby wybrać fakturę i ocenić jej wymiary przed zaplanowaniem większego projektu. Zanotuj obok sekwencję par, kolejność w rzędzie powrotnym i rozmiar drutów. Gdy nauczysz się zachowywać właściwe ułożenie nitek przy przejściu z S na T, będziesz mieć praktyczny sposób na rozmieszczanie gładkich i wypukłych ściegów po obu stronach dzianiny dwuwarstwowej.
Źródła
- Brooklyn Tweed, „Jak robić na drutach: praca z kolorami w dzianinie dwuwarstwowej”.
- Jennifer Kent, The Knitting Guild Association, „Dzianie dwuwarstwowe”, Cast On, wiosna 2024.
- Nimble Needles, „Ściągacz dwuwarstwowy”.
- Jill Wolcott Knits, „Lewy dżersej, czyli lewa strona dżerseju”.
