Zamień jeden cel długoterminowy w plan, który możesz modyfikować

Osobisty cel długoterminowy opisuje coś, czego chcesz stopniowo wprowadzać więcej do swojego życia. Może dotyczyć nauki, kreatywności, relacji, społeczności lub sposobu spędzania wolnego czasu. Oto przykłady:

To punkty wyjścia, a nie standardy, które trzeba spełnić. Przydatny cel jest powiązany z tym, co cenisz, może współistnieć z innymi ważnymi aspektami życia i uwzględniać nowe informacje. Wskazówki Harvard Extension School dotyczące wyznaczania celów i równowagi opisują sensowne, elastyczne cele i zalecają rozważenie, jak łączą się ze sobą różne priorytety.

Kierunek i termin pełnią różne funkcje. „Poznać fotografię” to kierunek: pomaga zdecydować, czego spróbować. „Zrobić 20 zdjęć w tę sobotę” to bliskie w czasie działanie, któremu przypisano konkretny termin. Możesz wyznaczyć datę określonej aktywności lub przeglądu, ale nie musisz zamieniać całego osobistego zamiaru w sztywną prognozę tego, jak ma wyglądać Twoje życie za wiele lat.

Zacznij od pytania o to, jakiego życia chcesz doświadczać, zamiast o rezultat, którego — jak sądzisz — oczekują od Ciebie inni: Na co chciałbym/chciałabym poświęcać więcej czasu, czego się dowiedzieć, co sprawiać sobie przyjemność lub czym dzielić się z innymi? Zapisz kilka odpowiedzi, nie układając ich od razu w kolejności ważności.

Następnie wybierz jeden kierunek na teraz. Sprawdź go, zadając sobie trzy praktyczne pytania:

Wybierasz cel na najbliższy okres, a nie składasz trwałą obietnicę. Jeśli dwa cele konkurują o te same wolne godziny, wypróbuj najpierw jeden, a drugi zostaw do późniejszego przeglądu. Harvard Extension School zaleca ocenę priorytetów i modyfikowanie planów, gdy zobowiązania ze sobą kolidują. W artykule wykorzystano przykłady związane z nauką i pracą, ale ta zasada planowania sprawdza się także w codziennych aktywnościach.

Podziel cel na ciąg etapów: kierunek → następny eksperyment → aktywność, którą można powtarzać → przegląd. Każdy etap odpowiada na inne pytanie. Kierunek wskazuje, czego chcesz więcej; eksperyment pozwala tego spróbować; powtarzalna aktywność znajduje miejsce w codziennym życiu; przegląd pomaga zdecydować, co zmienić.

Wyobraź sobie na przykład, że Twoim kierunkiem jest „zrobić więcej miejsca na kreatywność”. To wciąż szeroki cel, więc wybierz jeden eksperyment: poświęć w tym tygodniu 30 minut na ćwiczenie rysunkowe. Potem zastanów się, czy podobała Ci się ta aktywność, czy pora była odpowiednia i czy chcesz spróbować ponownie. Jeśli tak, możesz zarezerwować krótką sesję w dniu, który zwykle jest mniej zajęty. Jeśli nie, kreatywność może dla Ciebie oznaczać gotowanie, robienie zdjęć lub tworzenie czegoś z przyjacielem.

Przykładowe 30 minut to ilustracja, a nie zalecana norma. Wybierz działanie na tyle małe, by dało się je wypróbować w Twoich rzeczywistych okolicznościach. Powinno być też na tyle konkretne, by można było stwierdzić, czy je wykonano: „sprawdzić ofertę jednego kursu dla początkujących” łatwiej zrealizować niż „stać się lepszym artystą”.

Academic Resource Center na Harvardzie zaleca zapisywanie celów, dzielenie ich na kroki, umieszczanie kroków w kalendarzu i sprawdzanie, czy cały plan jest realistyczny. Wskazówki dotyczące zarządzania czasem są skierowane do studentów, ale te kroki pomogą każdemu ocenić, czy zamiar mieści się w dostępnym czasie. W przypadku osobistego celu uwzględnij w tej ocenie resztę życia: obecne zobowiązania, posiłki, odpoczynek i przestrzeń na zmiany planów. Plan, który nie pozostawia miejsca na oddech, może wymagać ograniczenia liczby kroków lub łagodniejszego tempa.

Posłuż się dwoma horyzontami czasowymi:

Podczas przeglądu zapytaj: Czy sprawiło mi to przyjemność? Czy łatwo było znaleźć na to czas? Czy coś stało na przeszkodzie? Czy chcę to powtórzyć, zmienić czy wypróbować powiązaną aktywność? Opuszczona sesja mówi coś o planie lub okolicznościach; nie musi być powodem do osądzania siebie. Jeśli dany krok regularnie nie pasuje do Twojego życia, zmniejsz go, zmień porę jego realizacji albo wybierz inny sposób podążania w tym samym kierunku.

Academic Resource Center na Harvardzie sugeruje przetestowanie tygodniowego harmonogramu, sprawdzenie, czym różnił się od planu, i dostosowanie kolejnego tygodnia do tego, co się wydarzyło. Zwraca też uwagę, że wraz ze zmianą okoliczności może być konieczna ponowna ocena celów i priorytetów. W przypadku osobistego celu na co dzień może wystarczyć prosta comiesięczna rozmowa z samym/samą sobą; wybierz taki odstęp, który pozwala zauważyć zmiany, ale nie zamienia planowania w dodatkowy ciężar.

Najpierw ustal, co się zmieniło. Być może masz teraz mniej wolnego czasu, aktywność wymaga więcej energii, niż się spodziewałeś/spodziewałaś, albo po jej wypróbowaniu zmieniły się Twoje zainteresowania. Następnie wybierz najmniejszą użyteczną zmianę:

Jeśli cel stale konkuruje z innymi ważnymi dla Ciebie sprawami, zastanów się ponownie nad jego zakresem. Satysfakcjonujący plan nie musi zajmować każdej wolnej godziny ani prowadzić do spektakularnego rezultatu. Może ograniczać się do jednej przyjemnej aktywności, na którą częściej znajdujesz czas.

Zapisz krótkie odpowiedzi na te pytania:

Trzymaj plan w miejscu, do którego możesz wrócić. Jeśli kolejny krok jest oczywisty, wykonaj go. Jeśli już Ci nie odpowiada, zaktualizuj plan, uwzględniając to, czego się nauczyłeś/nauczyłaś. Chodzi o to, by dać osobistemu celowi długoterminowemu praktyczne miejsce w codziennym życiu, pozostawiając otwartą możliwość zmiany drogi.

Powyższe definicje i strategie opisane pochodzą z wymienionych źródeł. Przykładowe plany, zdania i pytania kontrolne to redakcyjne adaptacje przeznaczone do codziennego użytku; nie gwarantują określonego wyniku.