Sulu Boya Kâğıdı Kullanmadan Önce Zor Bir Bina Formunun Pratiği Nasıl Yapılır?
Bir binanın çatı hattını, kulesini veya açılı köşesini çizmek zor geliyorsa sulu boya kâğıdına aktarmadan önce yapısını uygun fiyatlı bir müsvedde kâğıdı üzerinde çözün. Binayı birkaç büyük forma indirgeyin, oranları ve perspektifi kontrol edin, ardından yalnızca binayı tanımlamaya yardımcı olan detayları ekleyin. Odaklanmış kısa bir dizi çalışma, boyamaya başlamadan önce sorunun silüette mi, açılarda mı yoksa pencerelerin yerleşiminde mi olduğunu görmenizi sağlayabilir.
Çözmek için binanın tek bir özelliğini seçin
Net şekilde tanımlayabileceğiniz zorlu bir özelliğe sahip bir referans seçin: örneğin uzun bir cepheye bağlı bir kule, dik bir çatı veya iki duvarın farklı yönlere doğru geriye çekildiği bir köşe. Sizi endişelendiren kısım tek bir kule veya çatıysa işe tüm sokak manzarasıyla başlamaktan kaçının. Binanın dış hatlarını görebilecek kadar çevresel alan bırakarak referansınızı binanın etrafından kırpmak, çalışmayı değerlendirmenizi kolaylaştırır.
Müsvedde çizim kâğıdı, kurşun kalem ve silgi hazırlayın. Sulu boya kâğıdınızı şimdilik bir kenarda tutun. Doğrudan gözlemleyerek çiziyorsanız bir bakış açısı seçin ve ilk oran işaretlemelerinizi yaparken bu açıyı koruyun; konum değiştirmek, kaydetmeye çalıştığınız belirgin ilişkileri değiştirir. Urban Sketchers Chicago, önce büyük kütleleri oluşturup ardından daha küçük mimari detaylara geçilmesini öneriyor ve orantılama (sighting) ölçümlerinin aynı bakış açısını korumaya bağlı olduğu konusunda uyarıyor. (Drawing Architecture: Sighting Size and Proportion)
Başlangıçta her tuğlayı, pervazı veya pencereyi çizmeye çalışmayın. Formu neyin zorlaştırdığına karar verin. Bir kule için bu, ana binaya göre yüksekliği olabilir. Köşe görünümü için görünür iki yüzeyin eğimli kenarları olabilir. Bu zorluğu adlandırmak, her bir pratik çizimine net bir amaç kazandırır.
Tüm silüetin küçük bir taslağını (thumbnail) çıkarın
Kullanacağınız resim alanını temsil etmesi için küçük bir dikdörtgen çizin. İçine yalnızca binanın dış hatlarını ve ona bağlı en büyük kütleleri kabataslak çizin. Dikdörtgen, basamaklı blok, üçgen veya yamuk gibi ana formlar üzerinden düşünün. İç kısma herhangi bir şey eklemeden önce en yüksek noktayı, görünür en alt tabanı ve en sol ile en sağ sınırları işaretleyin.
Bu küçük taslak iki yararlı soruyu yanıtlar: Bina alana sığıyor mu ve küçültüldüğünde genel hatları hâlâ doğru okunabiliyor mu? Kule üst kenarı sıkıştırıyorsa veya bina çok geniş hissettiriyorsa dış formu hemen şimdi ayarlayın. Kent binaları eskiz rehberi de benzer şekilde, detay eklemeden önce ana formu oluşturmayı, ardından oranları ve ufuk çizgisini kontrol etmeyi öneriyor. (How to Sketch Buildings: Urban Sketching Architecture Guide)
Çizimi düzeltebileceğiniz kadar silik tutun. Bu aşamada bitmiş bir çizim yapmıyor, yerleşimi ve oranları sınıyorsunuz. Silüet referansa benzemiyorsa içindeki detayların alttaki sorunu düzeltmesi pek olası değildir.
Oranları tekrarlanabilir bir birimle kontrol edin
Görünür bir özelliği kaba bir ölçü birimi olarak seçin: kulenin genişliği, bir katın yüksekliği veya tekrarlanan bir pencerenin genişliği. Diğer kısımları bu birimle karşılaştırın. Ana cephenin birkaç kule genişliğinde olduğunu veya bir çatının yükselişinin kabaca kulenin yüksekliğinin yarısını kapladığını fark edebilirsiniz. Bunlar mimari ölçümler değil, görsel karşılaştırmalardır.
Müsvedde kâğıdında bu birimi hafifçe işaretleyin ve ana bölümleri yerleştirmek için kullanın. Doğrudan gözlemleyerek çiziyorsanız bir kalemi kol boyu mesafede tutabilir ve seçilen özelliğin görünür genişliğini ölçmek için başparmağınızı kullanabilir, ardından diğer görünür boyutları bununla karşılaştırabilirsiniz. Bu yalnızca tutarlı bir görsel yardımcı olarak işe yarar: Karşılaştırmaları yaparken kol pozisyonunuzu ve bakış açınızı sabit tutun. Urban Sketchers Chicago örneği, binanın toplam uzunluğunu belirlemek ve ardından daha büyük kütlelerini yerleştirmek için birim olarak kule genişliğini kullanır. (Drawing Architecture: Sighting Size and Proportion)
Ardından en büyük iç bölümleri yerleştirin: Kulenin ana bloğa bağlandığı yer, çatı bölümlerinin başladığı yer veya geniş bir duvarın düzlem değiştirdiği yer gibi. Kapı, pencere veya kemer gibi orta büyüklükteki öğeleri ancak bundan sonra ekleyin. Düzenli görünüyorlarsa tekrarlanan açıklıklar, daha büyük bir açıklık eşit aralıklara bölünerek konumlandırılabilir; aralıkları değiştiğinde ayrı karşılaştırmalar kullanın.
Zor açıları ve perspektifi test edin
Bir cephenin tam karşıdan görünümü için genel oranlarına ve düşey öğelerinin hizalanmasına odaklanın. Bir köşenin etrafındaki görünüm için görünür iki yüzeyi belirleyin ve geriye doğru çekilen kenarlarının yönünü karşılaştırın. Sıradan tek kaçışlı ve çift kaçışlı görünümlerde, geriye çekilen yatay kenarlar bir ufuk çizgisine doğru birleşiyor gibi görünür; görünür yüzeyler ve bakış açısı bu çizgilerin nasıl açılanacağını belirler. Gerçek ufuk gizli olsa bile ufuk çizgisi göz hizasındadır. (How to Sketch Buildings: Urban Sketching Architecture Guide)
Sulu boya eskizi pratiği yapmak için kesin bir perspektif ızgarası oluşturmanıza gerek yoktur. Bunun yerine yardımcı olacaksa ufuk için hafif bir kılavuz çizgi kullanın, ardından çatı kenarlarının, çıkıntıların ve pencere sıralarının açılarını birbiriyle karşılaştırın. Hızlı bir kalemle ölçüm (sighting) kontrolü yardımcı olabilir: Bir kalemi kol boyu mesafede tutun, geriye çekilen bir kenarla hizalayın ve bu yaklaşık yönü çiziminize aktarın. Chicago rehberinin tavsiye ettiği gibi, bu açıları işaretlerken bakış açınızı ve eskiz defterinizin yönünü sabit tutun. (Perspective for the Urban Sketcher: Using the Sighting Technique)
Kenarlar tutarsız görünüyorsa pencereleri detaylandırmadan önce ana açıları düzeltin. Bir bina köşesi çok keskin veya çok sığ görünüyorsa pratik çiziminde görünür iki yüzeyinin göreceli genişliklerini ayarlayın. Sayfadaki her çizgiyi tek bir kaçış noktasında birleşmeye zorlamayın; bu noktalar kâğıdın dışında kalabilir ve bir eskizin yalnızca gözlemlenen formun tutarlı bir okunuşuna ihtiyacı vardır.
Detayları katmanlar halinde ekleyin, ardından karşılaştırın
Binayı tanımlayan detayları eklemek için ikinci bir aşamaya geçin: belirgin bir çatı kırılması, bir kemer sırası, merkezi bir giriş veya pencerelerin ritmi gibi. Büyük özelliklerden daha küçüklere doğru ilerleyin. Her katmandan sonra duraklayın ve sonucu referansla karşılaştırın. Detayların kütlenin doğru kısmında yer alıp almadığını ve tekrarlanan özelliklerin hedeflediğiniz aralıklara sahip olup olmadığını kontrol edin.
Yararlı bir karşılaştırma yöntemi, çizime kısa bir mesafeden bakmak veya gözlerinizi hafifçe kısmaktır. Bu, küçük çizgilerin etkisini azaltır ve genel silüet ile büyük bölümlerdeki farkları fark etmeyi kolaylaştırır. Çizim en küçük detaylar olmadan da net bir şekilde okunabiliyorsa bu detaylar nihai sulu boya eskizinde sade tutulabilir. Okunmuyorsa daha fazla süsleme eklemek yerine dış hata, oranlara veya perspektife geri dönün.
İkinci bir küçük taslağı (thumbnail) yalnızca belirli bir düzeltmeyi test edecekse çizin. Örneğin, aynı binayı daha dar bir yan yüzeyle veya daha kısa bir kuleyle yeniden çizin, ardından alternatifleri karşılaştırın. Bu, pratiği bir karara dönüştürür: Yapıyı sulu boya kâğıdına aktarmadan önce hangi oranın referansınızla daha iyi eşleştiğini görebilirsiniz.
Sulu boya kâğıdını yıpratmadan çizimi aktarın
Pratik eskiz doğru genel forma, oranlara ve açılara ulaştığında, sulu boya kâğıdınıza temiz ve hafif bir çizim yapın. Arayış aşamasındaki her çizgiyi kopyalamak yerine pratik çalışmanızı bir kılavuz olarak kullanın. Dış silüeti, ana bölümleri ve kilit açıklıkları işaretleyin; araştırma niteliğindeki kılavuz çizgilerini geride bırakın. Temiz ve sade bir çizim, yoğun bir kurşun kalem çizgisi ağı olmadan geniş duvar ve çatı formlarını boyamanız için size alan tanır.
Kâğıt seçimini ve hazırlığını ne kadar sulu çalışmayı planladığınıza göre yapın. Sulu boya kâğıdı suyu emmek üzere üretilmiştir ve daha gramajlı kâğıtlar daha az hazırlık gerektirebilir; kâğıdı gerdirmek, çok su kullanırken dalgalanmayı sınırlandırmaya yardımcı olabilir. (What paper should I use for watercolour?, Do I need to stretch watercolour paper?) Bir tabakayı gerdirmeyi seçerseniz sahip olduğunuz kâğıt ve malzemeler için güvenilir bir yöntem izleyin. Winsor & Newton, yetersiz ıslatmanın ve yapışkanlı kâğıt bant yerine sıradan maskeleme bandı kullanmanın gerdirme işleminin başarısız olmasındaki yaygın nedenler olduğunu belirtir. (What happens if watercolour paper fails to stretch?)
Boyamaya başlamadan önce aktarılan çizimi bir kez daha kontrol edin: En yüksek nokta istediğiniz yere yerleştirildi mi? Büyük kütleler sayfaya sığıyor mu? Geriye çekilen kenarlar seçilen bakış açısıyla uyuşuyor mu? Açıklıklar doğru duvar düzleminin içinde mi? Yanıtlardan biri hayır ise bu düzeltmeyi çizim henüz hafif tonlardayken yapın.
Kısa bir kontrol listesi kullanın
Müsvedde kâğıdından sulu boya kâğıdına geçmeden önce şu noktaları doğrulayın:
Zor bir bina formu, kararları birbirinden ayırdığınızda yönetmesi daha kolay hale gelir: önce dış hatlar, ardından oranlar, sonra açılar ve son olarak tanımlayıcı detaylar. Pratik eskiziniz bu kontrolleri geçiyorsa basitleştirilmiş yapısını sulu boya kâğıdına aktarın ve daha net bir planla boyamaya başlayın.