Hoe u foto’s met resten van oude tape beoordeelt en opbergt

Een restant kan een nog vastzittende strook tape zijn, een plek met lijm zonder drager of papiervezels die zijn achtergebleven op de plek waar ooit tape of een bevestiging zat. Deze situaties vragen om verschillende keuzes voor het opbergen. Een droog, plat restant dat beperkt is tot de achterkant of rand, hoeft misschien alleen van andere afdrukken te worden gescheiden. Een losse strook kan ergens achter blijven haken. Kleverige lijm kan worden overgedragen op een hoes, een andere foto of een tegenoverliggende pagina. Als de tape over de afbeelding loopt, de afdruk loskomt of het oppervlak gebarsten is of afbladdert, is het risico groter.

De Library of Congress merkt op dat drukgevoelige tape moeilijk te verwijderen kan zijn en na verloop van tijd problemen met de staat kan veroorzaken. Ook noemt de National Archives aangetaste tape als materiaal dat foto’s kan verkleuren of beschadigen. Deze bronnen ondersteunen de aanpak om een restant te behandelen als een probleem dat beheerd moet worden, in plaats van aan te nemen dat een klein of oud ogend plekje onschadelijk is. Ze bieden geen recept voor thuisbehandeling van een specifieke afdruk, en alleen op basis van het uiterlijk kunt u het fotografische proces of de lijm niet vaststellen. (Library of Congress, “Photographs - FAQ”; National Archives, “How to Preserve Family Archives (papers and photographs)”)

Maak een schoon, droog werkoppervlak vrij, uit de buurt van eten en drinken. Pak de afdruk met schone, droge handen bij de randen vast; de Library of Congress beveelt schone handen of schone nitrilhandschoenen aan en adviseert het beeldvlak niet aan te raken. Handschoenen kunnen de beweeglijkheid van uw vingers beperken en vuil worden, dus voor een gewone papieren afdruk zijn schone handen en voorzichtig vasthouden aan de randen een redelijke keuze. Ondersteun een grote of omkrullende afdruk van onderen, zodat die niet buigt. Druk niet op een restant om het te testen.

Bekijk beide zijden bij goed licht zonder over het gebied te wrijven of het te buigen. Let op of de tapedrager nog vastzit, of de lijm er glanzend uitziet of ergens achter kan blijven haken, of de afdruk eromheen gebogen of gescheurd is en of de beeldlaag gebarsten of los lijkt. Raak de lijm niet aan om de kleverigheid te testen. Als de afdruk vastzit aan een albumpagina, een andere foto of een omslag, stop dan voordat u die losmaakt: vastgeplakte foto’s kunnen bij het verwijderen ernstig beschadigd raken, en de Library of Congress adviseert een fotorestaurator te raadplegen wanneer foto’s aan elkaar of aan glas vastzitten. (Library of Congress, “Photographs - FAQ”)

Schrijf een korte notitie over de staat op de verpakking, niet op de foto; bijvoorbeeld: “Tap restant op achterzijde, bovenrand; geen losse stukjes waargenomen.” Zo krijgt de volgende persoon die de afdruk hanteert een praktische herinnering, zonder dat het oppervlak wordt gemarkeerd. Als u niet zeker weet of een markering lijm, een vlek of onderdeel van de afbeelding is, noteer dan wat u ziet in plaats van die te proberen identificeren of testen.

Stop met zelf hanteren als de tape of lijm de afbeelding raakt, de afdruk nog aan een ander voorwerp vastzit, de afdruk buigt of scheurt wanneer u die verplaatst, of het beeldoppervlak bij het restant loskomt, afbladdert of barst. Hetzelfde geldt als kleverig materiaal zich lijkt te verspreiden of aan een aangrenzend voorwerp vastzit. Dit zijn tekenen dat de afdruk alleen anders opbergen misschien niet veilig maakt om te hanteren. De Library of Congress geeft aan dat problemen met de staat die niet door betere opberging worden verholpen, behandeling door een fotorestaurator kunnen vereisen. De Northeast Document Conservation Center noemt het verwijderen van zelfklevende tape als een van de behandelingen voor foto’s. Dat helpt verklaren waarom tape verwijderen specialistisch werk is en geen gewone stap bij het opbergen. (Library of Congress, “Care, Handling, and Storage of Photographs”; NEDCC, “About Photograph Conservation at NEDCC”)

Houd de afdruk ondersteund en gescheiden van andere foto’s totdat u advies kunt inwinnen. Als de afdruk in een album vastzit, trek die dan niet los alleen om haar in een hoes te doen. Beschrijf wanneer u hulp zoekt waar het restant zit, of de afdruk aan een ander oppervlak vastzit en welke zichtbare schade u hebt opgemerkt. Een restaurator kan de materialen en de staat zelf beoordelen; dit artikel kan niet bepalen of een specifieke lijm of een fotografisch proces veilig te behandelen is.

Gebruik voor een stabiele afdruk met een restant dat niet uitsteekt of ergens achter blijft haken een afzonderlijke papieren envelop of map die voor foto’s is gemaakt en de Photographic Activity Test (PAT) heeft doorstaan, of een inerte hoes van polyester, polypropyleen of polyethyleen. De National Archives raadt kantoorpapier, kraftpapier, pvc-kunststoffen en glassine af voor fotoverpakkingen. Ook de Library of Congress geeft aan dat materialen voor foto-opslag moeten voldoen aan ISO-specificaties en de PAT moeten doorstaan. De aanduiding “archival” op een productetiket geeft op zichzelf onvoldoende informatie om de geschiktheid te bevestigen; kijk naar expliciete informatie over fotoveiligheid of de PAT. (National Archives, “Photographs”; Library of Congress, “Care, Handling, and Storage of Photographs”)

Kies de verpakking op basis van het restant en hoe vaak u de afdruk hanteert. In een papieren envelop is de afbeelding afgeschermd van licht en kunt u een etiket aanbrengen, maar om de afdruk te bekijken moet u die eruit halen. Met een transparante, inerte hoes kunt u de afdruk bekijken zonder die eruit te halen, maar gebruik plastic alleen in een stabiele omgeving met een gematigd klimaat: de Library of Congress waarschuwt dat fotografische emulsies bij een hoge relatieve luchtvochtigheid aan plastic kunnen kleven. Voor een restant dat uitsteekt, ergens achter kan blijven haken of een andere foto kan raken, biedt een ruime papieren verpakking of map afscheiding zonder dat het aangetaste gebied tegen een naburig voorwerp wordt gedrukt. Die laatste keuze is een praktische toepassing van de richtlijnen uit de bronnen over beschermende verpakking en het vermijden van contact; het is geen beproefde herstelmethode.

Als u een papieren verpakking gebruikt, plaats de afdruk dan zo dat de beeldzijde van de envelopnaden af is gericht. De National Archives geeft deze aanwijzing om mogelijke blootstelling van de afbeelding aan lijm van de naden te beperken. Doe geen twee afdrukken in één hoes; NARA raadt aan om waar mogelijk één afdruk per verpakking te bewaren en, als er toch twee samen in moeten, ze met de achterzijden tegen elkaar te leggen. Een afdruk met tape afzonderlijk verpakken is de eenvoudigste manier om te voorkomen dat het restant een andere afbeelding raakt. (National Archives, “Photographs”)

Schuif de afdruk niet langs de rand van de verpakking als het restant ergens achter kan blijven haken. Pak de afdruk bij de randen vast en ondersteun haar van onderen terwijl u haar in een envelop of map laat zakken. Als de tape door die beweging langs de verpakking zou schuren, stop dan en kies een grotere opening of een verpakking waarin u de afdruk kunt leggen zonder te schrapen. Een afdruk met grote scheuren of schade kan tijdens het verplaatsen ondersteuning nodig hebben; NARA merkt op dat archiefkwaliteitspapier onder een beschadigde foto ondersteuning kan bieden bij het hanteren. Klem geen extra papier tegen kleverige lijm en gebruik geen geïmproviseerd inlegvel dat aan het restant kan blijven kleven.

Controleer na het opbergen of geen enkel deel van de afdruk buiten de verpakking steekt, of het restant niet door een krappe pasvorm onder druk staat en of de verpakking kan sluiten zonder de foto te buigen. Bewaar informatie van het oorspronkelijke album die helpt de foto te identificeren, maar noteer die op de verpakking of in een apart briefje. Plak geen tape, zelfklevende notitieblaadjes of fotoh hoekjes op de afdruk en gebruik geen lijm, paperclips of elastiekjes. Zowel de Library of Congress als de National Archives waarschuwen tegen het aanbrengen van lijm op foto’s. (Library of Congress, “Care, Handling, and Storage of Photographs”; National Archives, “How to Preserve Family Archives (papers and photographs)”)

Leg de ingepakte foto in een schone, fotoveilige doos die zo groot is dat de afdruk niet buigt, niet te veel schuift en niet door andere inhoud wordt platgedrukt. Doe de doos niet te vol. Een kleine afdruk kan rechtop worden bewaard als de doos haar ondersteunt zonder dat ze doorbuigt; plat opbergen is een verstandige keuze voor een te grote, broze of opgeplakte afdruk. Bewaar de afdruk op een koele, relatief droge plek met stabiele omstandigheden, uit de buurt van vochtige kelders, hete zolders, waterlekken, radiatoren en direct licht. De Library of Congress noemt voor foto-opslag als algemene richtwaarde een relatieve luchtvochtigheid van 30–50% en een temperatuur van 70°F of lager. De aanbevelingen van de National Archives voor familiearchieven adviseren temperaturen onder 75°F en een relatieve luchtvochtigheid onder 65%. Dit zijn algemene aanbevelingen, geen reden om thuis plotselinge veranderingen in de omgeving aan te brengen. (Library of Congress, “Care, Handling, and Storage of Photographs”; National Archives, “How to Preserve Family Archives (papers and photographs)”)

Controleer de doos nadat u die op een plank hebt gezet: hij mag niet worden platgedrukt, vochtig zijn of worden blootgesteld aan grote temperatuurschommelingen. Bewaar hem niet naast negatieven of andere materialen waarvoor mogelijk andere opslagomstandigheden nodig zijn. Voor de meeste huishoudelijke collecties is een stabiele, droge kamer uit de buurt van lekkages en warmte praktischer dan een gespecialiseerde koude opslag, waarvoor geschikte verpakking en zorgvuldige hanteringsprocedures nodig zijn.

Het doel is eenvoudig: ondersteun de afdruk, voorkom dat het restant andere voorwerpen raakt en maak van een keuze over opbergen geen poging tot herstel. Als het materiaal instabiel is of de foto vastzit, laat de behandeling dan over aan een restaurator die de afdruk rechtstreeks kan onderzoeken.