Jak wyrównać grafikę na dwóch klockach, aby uzyskać czysty wielokolorowy druk

Pasowanie to powtarzalne ustawianie papieru i klocka tak, aby każda barwa znalazła się w zamierzonym miejscu. W druku z dwóch klocków mogą wystąpić dwa źródła przesunięcia: arkusz może poruszyć się między odbitkami, a klocki mogą być za każdym razem inaczej ustawione względem arkusza. Niezawodny system kontroluje oba te elementy. Arkusz rejestracyjny lub prowadnica mogą określać położenie klocka na łożu prasy oraz położenie papieru nad nim, jak opisano w przewodniku UNSW po druku wypukłym.

Ten przewodnik dotyczy ręcznego lub prasowego druku wypukłego na papierze, wykonywanego z dwóch oddzielnych klocków. Nie obejmuje sitodruku ani drukowania kilku kolorów z jednego klocka rzeźbionego etapami. W obu przypadkach podstawowa zasada jest taka sama: zachowaj tę samą orientację i położenie papieru, a następnie wymieniaj klocki bez przesuwania ich względem obrazu.

Przed wycinaniem zdecyduj, które kształty znajdą się na każdym klocku i gdzie powinny stykać się ich krawędzie. Jeśli jeden kolor tworzy szerokie tło, a drugi dodaje ciemny kontur lub szczegóły, najpierw drukuj szeroki, jaśniejszy obszar, a potem ciemniejszy klocek kluczowy. Podręcznik technik druku wypukłego zaleca drukowanie najpierw najjaśniejszych kolorów, a następnie nakładanie najciemniejszego, oraz odczekanie, aż warstwa całkowicie wyschnie, zanim zostanie zadrukowana; rzeczywisty czas schnięcia zależy od farby i papieru, dlatego stosuj się do wskazówek producenta farby i przetestuj materiały (podręcznik Relief Printing Techniques).

W przypadku granic, które mają się stykać, rozważ zaprojektowanie niewielkiego nakładania się kolorów. Na przykład poprowadź ciemną linię kluczową tuż nad krawędzią kolorowego kształtu, zamiast wymagać idealnego zetknięcia dwóch wyciętych krawędzi. To praktyczny sposób na uwzględnienie tolerancji: wąskie nakładanie może ukryć niewielki błąd położenia papieru, natomiast celowa przerwa może odsłonić papier, jeśli warstwy się rozsuną. Odpowiednia szerokość zależy od grafiki i widoczności linii; wykonaj odbitkę próbną w docelowym rozmiarze, zamiast polegać na podglądzie na ekranie. W instrukcji tworzenia dwukolorowego linorytu twórca również zauważa, że stosunkowo grube linie kluczowe zapewniają pewien margines dla różnic w pasowaniu (przewodnik Essdee po wieloklockowym druku dwukolorowym).

Przenieś ten sam wzór na oba klocki, zachowując tę samą skalę i orientację. Druk wypukły odwraca obraz w poziomie, dlatego przy projektowaniu napisów lub asymetrycznych motywów sprawdź kierunek na odbitce; przewodnik UNSW wyraźnie zwraca uwagę na to odwrócenie. Jeśli klocki różnią się rozmiarem, użyj wspólnego początku obrazu lub krawędzi odniesienia, zamiast niezależnie centrować każdy klocek. Identyczne wymiary zewnętrzne są wygodne, ale najważniejsze jest takie samo położenie obrazu.

Do prostego ręcznego druku użyj sztywnej, płaskiej płyty i ogranicznika w kształcie litery L albo dwóch oporów, które ustalają położenie narożnika papieru. Dodaj osobną, dopasowaną ramkę lub opory dla klocka, aby nie mógł się przesuwać ani obracać. Zaznacz górną krawędź płyty i każdego klocka; włożenie klocka obróconego lub odwróconego uniemożliwi dokładne wyrównanie. Podręcznik technik druku wypukłego opisuje listwę pasującą w kształcie litery L jako jedną z metod.

Na łożu prasy lub przy powtarzanym nakładzie papierowe zakładki i kołki pasujące zapewniają dokładniejsze, powtarzalne położenie. Przy każdym przejściu zakładki papieru osadza się na kołkach w ten sam sposób, a ramka lub stałe opory ustalają położenie klocka. Instrukcje Hickman Design opisują zarówno tymczasowe kołki mocowane taśmą, jak i trwalszy układ przykręcany, a także dopasowaną ramkę, która zapobiega przesuwaniu się linoleum (przewodnik konfiguracji kołków pasujących). Wybierz system, który możesz utrzymać w stabilnym i prostopadłym ustawieniu przez cały nakład; kosztowny osprzęt nie zrekompensuje luźnego klocka ani poruszającej się podstawy.

Przydatna zasada: punkty odniesienia dla klocka i papieru powinny być różne, ale zgodne. Klocek wymaga oporów ustalających położenie jego krawędzi; papier wymaga oporów lub zakładek ustalających jego krawędź. Nie zakładaj, że zewnętrzna krawędź arkusza jest prosta ani że ręcznie wycięte klocki mają idealnie takie same wymiary. Do rozplanowania prowadnicy użyj kątownika i linijki, a także pozostaw wystarczający margines papieru, by arkusz można było w pełni osadzić bez wchodzenia kołków lub zakładek w obszar zadruku.

Po sprawdzeniu systemu wydrukuj kilka arkuszy próbnych, zanim użyjesz dobrego papieru. Pozostaw klocek w ramce, dosuwaj każdy arkusz do tych samych oporów lub kołków i opuszczaj go kontrolowanym ruchem, zamiast przesuwać po zetknięciu z klockiem. Przy użyciu barena lub łyżki utrzymuj papier nieruchomo podczas docierania; przy prasie nie zmieniaj położenia łoża ani arkusza rejestracyjnego. Procedura drukowania UNSW również podkreśla, że przed drukiem należy wyrównać klocek i papier względem prowadnicy pasującej.

Wydrukuj pierwszy kolor na wszystkich arkuszach, a następnie pozwól im wyschnąć na tyle, by można było nałożyć drugą odbitkę wybraną farbą i papierem. Podczas schnięcia zachowuj tę samą orientację arkuszy. Przy drugim przejściu umieść drugi klocek w tej samej ramce i dosuń każdy arkusz do ustalacza papieru. Nie próbuj korygować źle położonego koloru, przesuwając pojedyncze arkusze na oko; w ten sposób jeden systematyczny błąd zamienia się w wiele niespójnych.

Jeśli kolory stykają się, ale nie nakładają, dokładnie obejrzyj kilka odbitek próbnych, zanim będziesz kontynuować. Czysty wygląd jednego arkusza może być przypadkowy, jeśli papier lub klocek za każdym razem ustawiono ręcznie w innym miejscu. Sprawdź, czy krawędzie są równo dopasowane na kilku odbitkach, i kontynuuj nakład dopiero wtedy, gdy system powtarza wyniki w akceptowalny sposób.

Jeśli drugi kolor jest przesunięty w tym samym kierunku na każdym arkuszu, podejrzewaj stały błąd ustawienia: obraz na drugim klocku może być przeniesiony poza środek, jego ramka może ustalać inne położenie albo prowadnica papieru może być nieprawidłowa. Porównaj obrysy klocków i znaki odniesienia, a następnie wyreguluj opory klocka lub położenie obrazu i wykonaj nową odbitkę próbną.

Jeśli wielkość lub kierunek przesunięcia różni się między arkuszami, podejrzewaj ruch. Sprawdź, czy papier jest całkowicie osadzony, czy zakładki lub kołki są stabilne, czy klocek nie przesuwa się w ramce oraz czy płyta się nie poruszyła. Farba na główkach kołków lub zakładkach może również utrudniać ich osadzanie; przewodnik konfiguracji kołków zaleca wycieranie ich główek, aby zakładki nadal prawidłowo się na nich opierały. Wprowadzaj po jednej kontrolowanej zmianie, a następnie wykonaj kolejny zestaw odbitek próbnych.

Jeśli przy jednej krawędzi wyrównanie jest dobre, ale przy drugiej stopniowo się pogarsza, arkusz lub klocek mogą być przekrzywione. Ponownie sprawdź, czy krawędzie odniesienia są prostopadłe i czy papier za każdym razem styka się z obiema powierzchniami ustalającymi. Jeśli wyrównanie jest prawidłowe, ale granica kolorów nadal wygląda nierówno, wróć do wycinania i nakładania się elementów w projekcie: pasowanie może zapewnić powtarzalne położenie obu klocków, ale nie skoryguje kształtu przeniesionego lub wyciętego niedokładnie.

Przed wydrukowaniem całego nakładu sprawdź kilka arkuszy próbnych, przechodząc od pierwszego koloru do drugiego. Upewnij się, że marginesy są prawidłowe, papier osadza się bez zahaczania, a klocki wracają na opory w tej samej orientacji. Oznacz górną krawędź płyty, ramki i klocków, aby łatwo odtworzyć ustawienie po przerwie. Przy układzie z kołkami upewnij się, że każda zakładka jest całkowicie osadzona i nie przenosi farby do kolejnego przejścia.

Zapisz praktyczne decyzje wpływające na powtarzalność: który klocek drukuje pierwszy, w jakiej orientacji jest każdy klocek, gdzie osadza się papier i czy przed drugim przejściem trzeba poczekać na wyschnięcie. Takie notatki są szczególnie przydatne, gdy drukowanie odbywa się podczas więcej niż jednej sesji. Czysty dwukolorowy efekt uzyskuje się przez dopasowanie układu obrazu do stabilnej fizycznej prowadnicy, sprawdzenie obu klocków względem tej samej pozycji arkusza oraz skorygowanie źródła przesunięcia przed kontynuowaniem.