Jak przedłużyć dwie proste krawędzie, aby połączyły się w precyzyjny narożnik bez zmiany wymiarów kształtu

Przed edycją rozróżnij trzy miary: całkowitą szerokość i wysokość, położenia i kierunki istniejących boków oraz długości poszczególnych odcinków. Domknięcie niedokończonego narożnika może zachować dwie pierwsze, a jednocześnie zmienić trzecią.

Wyobraź sobie dwa niekompletne boki prostokątnego tułowia postaci. Górna krawędź wyznacza już górną granicę, a prawa krawędź — prawą granicę. Przedłużenie ich aż do połączenia dodaje brakujący narożnik bez przesuwania żadnej z granic. Jeśli jednak dwie ukośne krawędzie spotkają się powyżej obecnego najwyższego punktu, domknięcie narożnika zwiększy wysokość obrysu. Żadna operacja na końcach nie pozwoli jednocześnie osiągnąć tego punktu przecięcia i zachować mniejszej wysokości.

Zapisz zamierzoną szerokość i wysokość, dwa końce znajdujące się po przeciwnej stronie luki oraz dowolny punkt wyrównania używany do ustawienia postaci. Zachowaj kopię oryginalnego obrysu do porównania. Dzięki tym punktom odniesienia odróżnisz prawidłową korektę narożnika od przypadkowej zmiany rozmiaru.

Traktuj każdy prosty odcinek jako część nieskończenie długiej prostej. Punkt przecięcia dwóch nierównoległych prostych na tej samej płaszczyźnie rysunku wyznacza narożnik. Środek między niedokończonymi końcami na ogół nie leży na żadnej z tych prostych, więc przesunięcie obu końców w to miejsce może zmienić kierunek obu krawędzi.

W przypadku krawędzi poziomych i pionowych obliczenie jest szczególnie proste: pobierz współrzędną x z krawędzi pionowej, a współrzędną y z poziomej. Ich połączenie daje punkt przecięcia. W przypadku krawędzi ukośnych użyj polecenia edycji uwzględniającego przecięcia albo oblicz punkt przecięcia przed zmianą końców.

Poniższy przykład posługuje się ilustracyjnymi jednostkami rysunku. Przedstawia niedokończony prostokątny tułów postaci, którego pozostałe krawędzie wyznaczają już całkowitą szerokość 80 jednostek i wysokość 60 jednostek.

Element	Przed edycją	Po edycji
Górna krawędź	(0, 60) do (72, 60)	(0, 60) do (80, 60)
Prawa krawędź	(80, 0) do (80, 52)	(80, 0) do (80, 60)
Wspólny narożnik	Brak	(80, 60)
Całkowita szerokość × wysokość geometryczna	80 × 60	80 × 60

Górna krawędź leży na prostej y = 60, a prawa na prostej x = 80. Ich punkt przecięcia to zatem (80, 60). Każdy niedokończony odcinek zyskuje 8 jednostek, a całkowita szerokość i wysokość obrysu pozostają bez zmian. Kontrola współrzędnych przydaje się również wtedy, gdy edycję wykonuje automatyczne narzędzie: daje niezależnie wyznaczony wynik do porównania.

W przypadku obrysu złożonego z dwóch oddzielnych obiektów liniowych QCAD udostępnia polecenie Trim Both. Wbrew nazwie polecenie może zarówno przedłużyć dwie linie do ich wspólnego punktu przecięcia, jak i je skrócić. Aktualna instrukcja wymienia je w menu Modify → Trim and Divide → Trim Both, pod skrótem sekwencyjnym T, M i nazwami poleceń obejmującymi trim2 i extend2. Instrukcja QCAD: Trim Both

1. Otwórz edytowalny obrys i znajdź dwa proste obiekty liniowe po obu stronach brakującego narożnika.
2. Upewnij się, że są to właściwe krawędzie i że ich przewidywany punkt przecięcia odpowiada wymaganemu obrysowi.
3. Uruchom Trim Both.
4. Kliknij pierwszą krawędź, a następnie drugą.
5. Naciśnij dwa razy Escape, aby zakończyć polecenie.
6. Porównaj uzyskany narożnik z oczekiwanymi współrzędnymi i zapisanymi wymiarami.

Zgodnie z dokumentacją narzędzie doprowadza oba zaznaczone obiekty do wspólnego punktu przecięcia. W powyższym przykładzie oba końce przy luce powinny znaleźć się w punkcie (80, 60). Samouczek QCAD dotyczący modyfikacji wyjaśnia również, jak podczas przycinania zaznaczyć fragmenty, które mają pozostać. Jeśli krawędzie już się przecinają, kliknij uważnie te fragmenty, które chcesz zachować. Instrukcja QCAD: Trim Both, Samouczek QCAD: 1.9 Modyfikacja

Nie zastępuj tej operacji dowolnym zwiększeniem długości, chyba że wcześniej obliczono wymaganą odległość. QCAD opisuje wydłużanie o określoną wartość jako osobną operację. W tym zadaniu operacja oparta na punkcie przecięcia bezpośrednio realizuje zamierzone położenie końca. Samouczek QCAD: 1.9 Modyfikacja

Jeśli obrys postaci jest już edytowalną ścieżką w Inkscape, pracuj na jej węzłach. Narzędzie Węzły pozwala zaznaczać i przesuwać pojedyncze węzły. Przeciągnięcie samego odcinka może zmienić jego krzywiznę, dlatego zaznacz konkretnie koniec ścieżki. Edycja ścieżek za pomocą narzędzia Węzły

W powyższym przykładzie uruchom narzędzie Węzły klawiszem N, zaznacz tylko koniec górnej krawędzi w punkcie (72, 60) i ustaw jego współrzędne na X = 80 i Y = 60. Następnie zaznacz tylko koniec prawej krawędzi w punkcie (80, 52) i podaj te same współrzędne. Narzędzie Węzły w Inkscape zawiera pola liczbowe współrzędnych x i y oraz selektor jednostek. Używaj tych samych jednostek na każdym etapie. Opcje narzędzia Węzły

Te zmiany współrzędnych zachowują kierunki krawędzi z przykładu: koniec górnej przesuwa się poziomo po prostej y = 60, a koniec prawej — pionowo po prostej x = 80. W przypadku krawędzi ukośnych wprowadź obliczony punkt przecięcia. Pozostaw przeciwne końce bez zmian i upewnij się, że każdy edytowany odcinek nadal biegnie po swojej pierwotnej prostej.

Jeśli oba końce należą do jednej otwartej ścieżki i mają utworzyć połączony narożnik, zaznacz te pokrywające się końcowe węzły i użyj polecenia Połącz (scal) węzły. W dokumentacji Inkscape to polecenie jest opisane osobno od Połącz końcowe węzły nowym odcinkiem, które tworzy odcinek łączący. Ustal prawidłowe położenie narożnika przed połączeniem. Opcje narzędzia Węzły

Łączenie końców rozwiązuje kwestię połączenia: jak mają łączyć się te fragmenty ścieżki? Przedłużanie krawędzi rozwiązuje kwestię geometryczną: gdzie spotykają się ich dotychczasowe kierunki? Najpierw rozwiąż kwestię geometryczną.

W przykładzie prosty łącznik od (72, 60) do (80, 52) utworzyłby przekątną w poprzek brakującego narożnika. Zachowałby granice o wymiarach 80 na 60, ale utworzyłby ścięcie zamiast zamierzonego narożnika w punkcie (80, 60). Same prawidłowe wymiary nie dowodzą więc, że obrys jest poprawny.

Podobnie dwa końce o tych samych współrzędnych nie stanowią wystarczającego dowodu, że ścieżka została zamknięta. Przewodnik Inkscape rozróżnia ścieżki otwarte, które mają końcowe węzły, od ścieżek zamkniętych, których końce są połączone. Jeśli potrzebujesz jednej ciągłej sylwetki postaci, sprawdź połączenie ścieżki. Edycja ścieżek za pomocą narzędzia Węzły

Zanim przesuniesz kolejne punkty, przeprowadź poniższą diagnostykę. Pozwoli ona odróżnić niewłaściwy punkt przecięcia od błędnego zaznaczenia lub niedokończonego połączenia.

Objaw	Sprawdź	Następne działanie
Narożnik znajduje się daleko od postaci	Czy krawędzie są niemal równoległe?	Przedłużeniem sprawdź ponownie, czy są to właściwe krawędzie.
Nie istnieje jednoznaczny narożnik	Czy proste są równoległe lub pokrywają się?	Ponownie oceń zamierzony obrys; samo przedłużenie nie wyznaczy jednoznacznego narożnika.
Postać staje się szersza lub wyższa	Czy punkt przecięcia leży poza pierwotnymi granicami?	Zdecyduj, czy projekt określa punkt przecięcia, czy pierwotne wymiary.
Zmienia się kierunek krawędzi	Czy przesunął się jej przeciwny koniec albo punkt docelowy nie leżał na pierwotnej prostej?	Przywróć punkt odniesienia i użyj właściwego punktu przecięcia.
W poprzek luki pojawia się przekątna	Czy niedokończone końce połączono bezpośrednio?	Cofnij łącznik i najpierw przedłuż obie krawędzie do punktu przecięcia.
Narożnik wygląda na połączony, ale ścieżka pozostaje otwarta	Czy istnieją oddzielne końce o tych samych współrzędnych?	Sprawdź połączenie i scal właściwe końcowe węzły.

W przypadku niemal równoległych prostych niewielka różnica kierunku może sprawić, że punkt przecięcia znajdzie się bardzo daleko. Zaskakujący wynik to powód, by sprawdzić pierwotne kierunki krawędzi przed zaakceptowaniem edycji. Dwie różne proste równoległe nie mają punktu przecięcia, a proste pokrywające się nie wyznaczają jednego, jednoznacznego narożnika.

Najpierw sprawdź geometrię liczbowo, a potem obejrzyj sylwetkę. W powyższym przykładzie oba edytowane końce powinny mieć współrzędne (80, 60), przeciwne końce powinny pozostać w punktach (0, 60) i (80, 0), a cały obrys nadal powinien obejmować 80 na 60 jednostek rysunku.

Porównaj edytowany obrys z zachowaną kopią. Poza naprawianym narożnikiem istniejące krawędzie powinny zajmować te same położenia. Przy narożniku sprawdź, czy nie pozostała szczelina, dodatkowa przekątna, nadmiarowy fragment ani niezamierzona krzywizna. Jeśli potrzebujesz jednego ciągłego obrysu, osobno sprawdź jego połączenie.

Precyzyjna korekta narożnika daje jasny rezultat: obie krawędzie dochodzą do rzeczywistego punktu przecięcia, ich pierwotne kierunki i dalsze końce pozostają bez zmian, a wymiary, które chcesz zachować, nadal się zgadzają. Ustal te warunki przed edycją, a końcowa kontrola będzie prosta.

• Trim Both — instrukcja QCAD
• Samouczek: 1.9 Modyfikacja — QCAD
• Edycja ścieżek za pomocą narzędzia Węzły — przewodnik dla początkujących Inkscape
• Opcje narzędzia Węzły — przewodnik dla początkujących Inkscape