Bir Alıntı Defterinde Ne Kadar Kaynak Göstermelisiniz?
Kişisel bir alıntı defteri için, orijinal pasajı tekrar bulmaya ve yazarın sözlerini kendi sözlerinizden ayırt etmeye yetecek kadar bilgi kaydedin. Pratik bir kayıt genellikle yazarı, başlığı, sayfayı veya diğer konum bilgilerini ve pasajı aynen mi aktardığınızı, kendi sözlerinizle mi ifade ettiğinizi (parafraz) yoksa özetlediğinizi mi gösteren bir notu içerir. Kaynağa daha sonra yeniden ulaşmanıza yardımcı olacaksa yayın ayrıntılarını veya kalıcı bir bağlantı ekleyin. Bu, her özel defter için geçerli olan resmi bir alıntı stili zorunluluğu değil, faydalı bir kayıt tutma standardıdır.
Defterin amacıyla başlayın
Kişisel okuma için tutulan bir defter sade olabilir. Görevi bir satırı korumak, fikirleri birbirine bağlamak veya neyi tekrar ziyaret edeceğinizi hatırlamanıza yardımcı olmak olabilir. Ancak bu kayıtları daha sonra bir makalede, sunumda, gönderide veya paylaşılan bir belgede yeniden kullanmak oldukça kolaydır. Kaynak ayrıntıları sözlerden ayrılmışsa, pasajı doğrulamak veya kaynağı doğru şekilde belirtmek zorlaşabilir.
Üniversite kütüphanelerinin araştırma notlarına yönelik rehberleri, kaynak bilgilerinin notlarla birlikte tutulmasını önerir. Örneğin, Lehigh Üniversitesi'nin not alma rehberi, bir kaynak kartı kaydetmeyi ve bunun tanımlayıcısını her not kartına eklemeyi tavsiye eder; ayrıca özetleme, kendi sözleriyle ifade etme (parafraz) ve birebir alıntı yapmayı birbirinden ayırır. Bu, araştırma ödevleri için tasarlanmış bir yöntemdir ancak altında yatan fikir kişisel bir deftere de gayet iyi uyarlanabilir: her alıntının kaynağının izlenebilir olmasını sağlayın ve bunun ne tür bir not olduğunu etiketleyin. Bkz. Lehigh Üniversitesi Kütüphaneleri'nin not alma rehberi.
Bir kitap veya makale için neleri kaydetmeli
Basılı bir kitaptan yapılan kısa bir alıntı için kompakt bir kayıt şu şekilde görünebilir:
> Yazar: Ursula K. Le Guin > Başlık: *Yerdeniz Büyücüsü* > Baskı/yayınevi/yıl: [kullanılan nüshanın ayrıntıları] > Sayfa: [sayfa numarası] > Tür: Birebir alıntı > Alıntı: “[kopyaladığınız pasaj]”
Köşeli parantez içindeki alanlar birer hatırlatmadır, tahmin edilecek ayrıntılar değildir. Bunları başlık sayfasından, künye sayfasından veya nüshanın kendisinden doldurun. Boston College Kütüphaneleri'nin kaynak gösterme eğitimi; yazarlar, başlıklar, yayıncılar ve tarihler gibi kaynak ayrıntılarının kitaplarda ve diğer materyallerde nerede bulunabileceğini açıklar: Kaynak Bilgilerini Kaydetme.
Bir makale, bölüm veya deneme için eserin yazarını ve başlığını, ayrıca yer aldığı kitabı veya dergiyi kaydedin. Varsa bir sayfa aralığı veya pasajınızın bulunduğu sayfayı ekleyin. Bir web sayfası için yazarını veya kuruluşunu, sayfa başlığını, faydalıysa site adını, URL'sini ve gösteriliyorsa yayın veya güncelleme tarihini not edin. Tek başına kaydedilmiş bir bağlantı çalışmayı durdurabilir veya değişmiş bir sayfaya yönlendirebilir; bir başlık ve yazar, başlangıçta ne okuduğunuzu tanımlamayı kolaylaştırır.
Her satırın yanına eksiksiz bir kaynakça kaydı kopyalamanıza gerek yoktur. Ayrı bir kaynak listesi tutuyorsanız, her kaynağa kısa bir kimlik (ID) verin, ardından bu kimliği ve konumu ilgili her alıntının yanına yazın. Temel kriter, kaynağı nerede bulduğunuzu aklınızda tutmak zorunda kalmadan onu tanımlayıp tekrar bulup bulamayacağınızdır.
Birebir sözleri, parafrazları ve kendi düşüncelerinizi işaretleyin
Birebir kopyalanan sözler için tırnak işareti kullanın. Yazarın fikrini kendi sözlerinizle yeniden ifade ettiğinizde “parafraz”, daha geniş bir bölümü yoğunlaştırdığınızda ise “özet” gibi bir etiket ekleyin. Kendi tepkinizi görünür şekilde ayrı tutun; örneğin yeni bir satıra “Benim notum:” ile başlayın veya tutarlı bir sembol kullanın. Bu küçük alışkanlık, ileride aklınızda kalan bir fikri kaynağın kendi ifadesiyle karıştırmanızı önlemeye yardımcı olur.
Modern Language Association'ın (MLA) metin içi alıntılara ilişkin rehberi, resmi yazımda izlenebilirlik için faydalı bir model sunar: Bir alıntı, okuyucuları kaynakça listesindeki bir girdiye yönlendirir ve ilgili durumlarda pasaj için bir sayfa numarası veya başka bir konum belirteci içerir. Buradaki resmi kurallar MLA tarzındaki çalışmalar için geçerlidir; kişisel bir defter içinse kaynak kimliğini ve pasaj konumunu kaydederek bu pratik ilkeyi uyarlayın. Bkz. [MLA Style. “In
-Text Citations: An Overview](https://style.mla.org/in-text-citations-overview/).
Kaynakta sayfa numarası yoksa sunduğu en kesin ve kararlı konum belirteciyi kullanın: bir bölüm veya kısım başlığı, gösteriliyorsa paragraf numarası, ses veya video için zaman damgası ya da bir URL ile birlikte bir başlık. Numaralandırılmamış bir web sayfası için sayfa numaraları uydurmayın veya incelediğiniz sürümde kontrol edilemeyen bir konum belirteci kullanmayın.
Ne kadar ayrıntı ekleneceğine dair hızlı bir karar kuralı
Pasajı daha sonra bulmanızı ve doğrulamanızı sağlamaya yetecek en küçük kaydı kullanın:
Durum: Basılı kitap; Minimum faydalı kayıt: Yazar, başlık, sayfa ve sözlerin aynen mi alındığı yoksa parafraz mı yapıldığı
Durum: Makale veya bölüm; Minimum faydalı kayıt: Eserin yazarı ve başlığı, kapsayıcı kaynak başlığı, sayfa veya bölüm ve not türü
Durum: Web sayfası; Minimum faydalı kayıt: Yazar veya kuruluş, sayfa başlığı, URL, gösteriliyorsa tarih ve başlık ya da diğer konum belirteci
Durum: Ses veya video; Minimum faydalı kayıt: İçerik üreticisi veya kuruluş, başlık, URL veya platform ve zaman damgası
Durum: Resmi bir çalışmada kullanabileceğiniz bir kaynak; Minimum faydalı kayıt: Kullanmayı beklediğiniz alıntı stilinin gerektirdiği ayrıntılar artı pasajın tam konumu
Bu pratik bir kontrol listesidir, evrensel bir format değildir. Bir kaynak pek bilinmiyorsa, birden fazla baskısı varsa veya tekrar bulunması zor olabilecekse, o sırada daha fazla ayrıntı kaydedin. Notun yalnızca kişisel bir hatırlatma olduğundan eminseniz daha kısa bir kayıt yeterli olabilir. Daha sonra bu materyali paylaşmaya veya yayınlamaya karar verdiğinizde, geçerli stil kılavuzunu kontrol edin ve her ayrıntıyı orijinal kaynaktan doğrulayın.
Kısa bir kaynak bilgisinin yetersiz kaldığı durumlar
Yalnızca bir soyadı veya başlık bugün sizin için yeterli olabilir ancak daha sonra, özellikle yaygın isimler, aynı yazarın birden fazla eseri veya farklı sayfa numaralandırmasına sahip farklı baskılar söz konusu olduğunda belirsizleşebilir. Bir baskı bilgisi olmadan verilen sayfa numarası da başka bir nüshaya döndüğünüzde yanıltıcı olabilir. Bu belirsizliği gideriyorsa yayıncı, yıl, baskı, bölüm veya URL ekleyin.
Aynı şekilde, tırnak işareti olmadan kopyalanan bir pasajı parafrazdan ayırt etmek zordur. Hangisi olduğunu anlayamıyorsanız, yeniden kullanmadan önce kaynağa geri dönün ve ifadeleri doğrulayın. Deftere, eksik ayrıntıları hafızadan yeniden inşa edeceğiniz bir yer olarak değil, gerçekten incelediğiniz şeylerin bir kaydı olarak yaklaşın.
Bir alıntıyı başka bir yerde yeniden kullanmadan önce
Kişisel bir defter kaydı, bir makale veya kamuya açık bir içerik için kendiliğinden hazır bir alıntı haline gelmez. Yeniden kullanmadan önce:
Orijinal kaynağı bulun ve ifadeleri kaynağa bakarak kontrol edin.
Yazarı, başlığı, baskı veya yayın ayrıntılarını ve konum belirteciyi doğrulayın.
Pasajın birebir alıntı mı, parafraz mı yoksa özet mi olduğuna karar verin ve taslağınızda bunu uygun şekilde etiketleyin.
O çalışma için gereken alıntı stilini veya atıf formatını uygulayın.
Resmi alıntı sistemlerinin kendi kuralları vardır. Örneğin MLA, metin içi bir alıntıyı kaynakça listesindeki bir girdiye bağlar ve kaynak bunu sağlıyorsa ve pasaj konumu önemliyse bir konum belirteci ekler. Bir defter, daha sonra doğru şekilde biçimlendirebilmeniz için ham ayrıntıları şimdiden saklayabilir; ancak seçilen stilin güncel yönergelerini kontrol etmenin yerine geçecek bir araç olarak görülmemelidir.
Zahmetsiz bir şablon
Her not için şunu deneyin:
> Kaynak: Yazar, *Başlık*, baskı veya yayın ayrıntıları > Konum: Sayfa, bölüm, başlık veya zaman damgası > Tür: Birebir alıntı / parafraz / özet > Metin veya fikir: … > Benim yanıtım: …
Gerçekten geçerli olmayan alanları dışarıda bırakın ancak kaynağı tekrar bulmaya yetecek kadarını koruyun. Dolayısıyla, bir alıntı defteri için doğru atıf düzeyi karmaşık değil pratiktir: kaynak kimliğini, kullanılabilir bir konumu ve kaynağın dili ile kendi diliniz arasındaki net sınırı koruyun.