Cara Menjadikan Arahan Navigasi Permainan Teka-teki Digital Jelas kepada Pemain
Bagi permainan teka-teki digital, arahan navigasi yang jelas memberitahu pemain perkara yang boleh dilakukan seterusnya, tempat untuk melakukannya dan cara mendapatkan semula arah jika mereka tersesat. Biarkan pemain menemui sendiri penaakulan teka-teki itu; pastikan laluan, kawalan, objek yang boleh berinteraksi dan kemajuan mudah disemak. Objektif yang sentiasa kelihatan, mercu tanda yang mudah dikenal pasti, petunjuk interaksi yang jelas dan petunjuk pilihan boleh digabungkan tanpa menjadikan setiap teka-teki sekadar satu set anak panah.
Asingkan petunjuk teka-teki daripada petunjuk navigasi
Mula-mula tentukan perkara yang perlu difahami oleh pemain. Jika cabarannya ialah menyahkod urutan simbol, arahan tidak sepatutnya mendedahkan urutan itu; sebaliknya, arahan perlu menjelaskan tempat simbol berada, cara memeriksanya dan cara memasukkan jawapan. Jika cabarannya ialah mencari panel tersembunyi, pencarian itu sendiri mungkin teka-tekinya, jadi elakkan daripada menyerlahkan panel sebelum pemain mempunyai sebab untuk mencarinya.
Tulis langkah seterusnya sebagai tindakan dan sasaran: “Putarkan tiga jubin di sebelah pintu berkunci” lebih mudah dilaksanakan berbanding “Selesaikan bilik ini.” Jika pemain perlu membuat inferens tentang tindakan yang perlu dilakukan, berikan petunjuk yang jelas dalam dunia permainan dan jadikan objek yang berkaitan mudah dibezakan daripada hiasan. Pembahagian ini ialah panduan reka bentuk: kekalkan ketidakpastian tentang penyelesaian sambil mengurangkan ketidakpastian yang berpunca daripada terlupa kawalan atau interaksi yang tidak kelihatan.
Beritahu pemain perkara yang perlu dilakukan, tempat untuk melakukannya dan cara bertindak
Bagi setiap titik kemajuan yang bergantung pada navigasi, semak tiga soalan: Apakah tindakan yang tersedia? Objek atau tempat manakah yang terlibat? Input apakah yang melaksanakan tindakan itu? Letakkan peringatan kawalan bersebelahan dengan adegan atau antara muka yang berkaitan, dan gunakan ikatan input semasa supaya teks tidak menjadi salah selepas pemetaan semula atau apabila peranti lain digunakan.
Utamakan kata kerja yang ringkas dan khusus seperti “periksa,” “pusingkan,” “letakkan” atau “kembali.” Apabila teka-teki mempunyai prasyarat, nyatakan perkara yang masih perlu dilakukan: “Cari kedua-dua jubin loyang” atau “1 daripada 2 suis diaktifkan.” Panduan kejelasan objektif Microsoft menyarankan agar pemain boleh menyemak objektif, melihat kemajuan ke arah keperluan dan mendapatkan pilihan titik laluan, laluan atau petunjuk apabila mereka buntu. Corak ini berguna untuk permainan teka-teki, walaupun tahap panduan yang sesuai bergantung pada perkara yang perlu ditemui oleh pemain dalam teka-teki itu.
Gunakan mercu tanda dan istilah ruang yang konsisten
Jika pemain perlu melintasi bilik atau kembali ke kawasan sebelumnya, rujuk mercu tanda yang kekal: “gerbang biru,” “meja peta” atau “tangga dengan tanglung tergantung.” Elakkan arahan seperti “pergi ke kiri” melainkan kamera dan orientasi ditetapkan; arah kiri boleh berubah apabila pemain berpusing atau melihat bilik dari sisi lain. Jika permainan mempunyai peta, gunakan nama yang sama pada peta dan dalam objektif.
Peta tidak semestinya memberikan arahan laluan. Peta boleh menunjukkan hubungan antara bilik, kedudukan pemain atau tempat yang telah berubah; penanda atau laluan pula boleh memberi panduan yang lebih langsung. Penyelidikan tentang kartografi permainan menerangkan bahawa peta menyokong pelbagai aktiviti, termasuk mencari arah, merancang dan menyelaras. Pilih maklumat peta berdasarkan tugas: teka-teki dalam bilik kecil mungkin memerlukan rajah berlabel, manakala urutan yang melibatkan beberapa bilik mungkin mendapat manfaat daripada peta yang merekodkan kawasan yang telah ditemui. Toups Dugas et al., “Menjadikan peta tersedia untuk permainan”
Jadikan objek interaktif mudah dikenal pasti
Gunakan petunjuk yang konsisten apabila objek boleh diperiksa atau dimanipulasi: sorotan apabila objek difokuskan, label ringkas, perubahan kursor atau gesaan interaksi yang kelihatan. Berikan maklum balas apabila tindakan berjaya, gagal atau mengubah keadaan teka-teki supaya pemain dapat mengetahui sama ada mereka memilih objek yang betul atau masih ada syarat lain yang belum dipenuhi. Pastikan elemen hiasan tidak menggunakan petunjuk yang sama seperti elemen yang boleh ditindak kecuali kekaburan itu disengajakan.
Jangan bergantung pada warna sahaja untuk membezakan sasaran atau keadaan. Gabungkan warna dengan bentuk, label, garis luar, kedudukan atau perubahan lain yang dapat dilihat. Jika boleh, sampaikan maklumat penting melalui lebih daripada satu saluran yang dapat dirasai: contohnya, bunyi boleh mengiringi pengesahan visual dan bukannya menjadi satu-satunya isyarat bahawa suis telah diaktifkan. Panduan Microsoft tentang saluran petunjuk visual dan audio tambahan menerangkan sebab petunjuk satu saluran boleh menyebabkan pemain terlepas maklumat permainan yang penting.
Sediakan bantuan tanpa memaksakannya
Tawarkan peringatan yang boleh dibuka oleh pemain pada bila-bila masa: objektif semasa, kawalan, petunjuk yang telah ditemui dan langkah yang telah diselesaikan. Untuk teka-teki yang jawapannya patut ditemui sendiri, gunakan petunjuk berperingkat. Petunjuk pertama boleh menyatakan semula petunjuk yang berkaitan atau mengarahkan pemain ke sesuatu kawasan; petunjuk seterusnya boleh mencadangkan hubungan antara objek; petunjuk terakhir boleh menerangkan tindakan seterusnya. Biarkan pemain memilih masa untuk melihat tahap petunjuk seterusnya dan bukannya memaparkan penyelesaian penuh secara automatik.
Aliran pemulihan yang berguna ialah: nyatakan semula matlamat semasa, imbas kembali kemajuan yang berkaitan, kemudian tawarkan petunjuk arah yang lebih langsung jika pemain memintanya atau terus tidak aktif. Panduan peringatan objektif dalam Garis Panduan Kebolehcapaian Permainan menerangkan peringatan berterusan, atas permintaan dan yang dicetuskan oleh ketidakaktifan sebagai pendekatan yang boleh digunakan. Anggap ketidakaktifan sebagai isyarat untuk menawarkan bantuan, bukan bukti bahawa pemain keliru; mereka mungkin sedang berfikir, berehat atau meneroka.
Semak arahan melalui ujian permainan ringkas
Berikan kawalan kepada pemain baharu dan biarkan mereka bermain bahagian yang pendek tanpa penerangan lisan. Perhatikan tempat mereka berhenti atau meneka: adakah mereka tahu matlamat semasa, mengenal pasti sasaran, memahami input dan mengenali hasilnya? Minta mereka menerangkan perkara yang mereka rasa patut dilakukan seterusnya sebelum memberikan bantuan. Penjelasan mereka membantu menunjukkan sama ada arahan itu tidak jelas, petunjuknya sukar dilihat atau teka-teki itu sendiri memerlukan satu lagi langkah.
Ulangi semakan selepas mengubah kata-kata, petunjuk interaksi atau peta. Uji juga selepas pemain meninggalkan dan kembali ke permainan kerana mereka mungkin perlu mengingati semula kedudukan mereka dalam urutan. Catat tempat pemain hilang arah dan maklumat yang mungkin membantu pada ketika itu; elakkan menyelesaikan setiap kebuntuan dengan menambah titik laluan kerana tindakan itu boleh menghilangkan penerokaan yang diperlukan oleh teka-teki.
Pilih petunjuk paling ringkas yang menyelesaikan masalah
Gunakan mercu tanda dalam dunia permainan apabila pemain memerlukan orientasi, peringatan objektif apabila mereka terlupa tugas, gesaan kawalan apabila mereka tidak tahu cara bertindak dan petunjuk apabila mereka memerlukan bantuan untuk menaakul. Jika pemain sudah boleh mencari dan mengendalikan objek tetapi tidak dapat menyelesaikan polanya, arahan navigasi mungkin bukan perkara yang kurang. Jika mereka memahami pola itu tetapi tidak dapat mencari atau mengaktifkan objek, jelaskan sasaran atau interaksinya.
Semakan praktikalnya ialah sama ada pemain boleh menyatakan matlamat semasa, mengenal pasti tempat untuk bertindak dan memahami input yang tersedia, sambil tetap membuat kesimpulan penting dalam teka-teki itu sendiri. Ubah petunjuk yang gagal dalam semakan itu, kemudian uji semula dengan pemain baharu.