Jak przetłumaczyć wzór sztywnej grzałki na instrukcje szczeliny, dziury i patyka do podbijania
Aby przetłumaczyć wzór sztywnej grzałki, zidentyfikuj, które nici rdzenia muszą znajdować się nad nicią wetną na każdym uderzeniu, przypisz grupy niciowania do dziur i szczelin, a następnie dopasuj każdy wymagany rozwarte do operacji grzałka-patek. Zachowaj kierunek czytania wzoru, powtórzenia i znaczenie symboli przez cały proces konwersji.
Ten przewodnik jest dla tkacza, który już potrafi niciować i tkacze płasko na pojedynczej sztywnej grzędzie i chce przekształcić kompatybilny wzór w zapisane instrukcje krosna. Przykład używa jednego patyka do podbijania za grządką i prowadzi tłumaczenie przez niciowanie, umieszczanie patyka i pełny raport sześciu uderzeń.
1. Ustal, co oznaczają znaki we wzorze
Zanim przypiszesz dziury lub szczeliny, zanotuj kierunek niciowania wzoru, pierwszy rząd tkacki, numerowanie szaftów i konwencję powiązania. Śledź jego strzałki i pisany klucz. Schacht wyjaśnia, że chodzenie zazwyczaj czyta się od góry do dołu, ale publikuje też wzory zaczynające się od dołu; konkretny wzór określa kierunek. Czym jest wzór tkacki i jak z niego korzystać?
Do tego tłumaczenia przepisz każde uderzenie jako grupy, które muszą być nad nicią wetną. W powiązaniu wznoszącym są to wskazane grupy podnoszone. W powiązaniu opuszczającym wskazane grupy idą pod nitką wetną, więc użyj ich dopełnienia wśród wszystkich grup we wzorze. Schacht demonstruje tę relację między powiązaniami wznoszącymi i opuszczającymi. Wyjaśnienie powiązań Schacht
Rozdzielaj trzy rodzaje znaków: znaki niciowania przypisują końcówki rdzenia do grup; znaki chodzenia wybierają operację przez powiązanie; znaki rysunku opisują pojedyncze przecinania rdzenie-wetna. Numer chodła nie jest więc automatycznie numerem szaftu ani pozycją grzałki.
Skopiuj też wszelkie instrukcje poza siatkami. Na przykład „użyj płaskiego” może wymagać naprzemiennych uderzeń płaskich między uderzeniami wzorowymi wyświetlanymi. Te dodatkowe uderzenia należą do Twojej końcowej zapisanej sekwencji. Przewodnik czytania wzorów Schacht
2. Przypisz niciowanie do dziur, szczelin i wybranych końcówek szczelin
W konwencjonalnym ustawieniu z jedną grządką do podbijania używaj trzech etykiet roboczych:
- H: wszystkie końcówki dziur.
- P: końcówki szczelin wybrane na patyk do podbijania.
- Q: końcówki szczelin pozostawione niewybrane.
Umieść grządkę w dół podczas instalowania patyka za nią. To oddziela końcówki szczelin od opuszczonych końcówek dziur. Wybierz tylko wymagane końcówki szczelin: instrukcje Liz Gipson wyjaśniają, że końcówki szczelin poruszają się swobodnie, podczas gdy końcówki dziur są ograniczone przez swoje dziury. Tkactwo patykiem do podbijania, Liz Gipson
Numerowana grupa we wzorze nie jest uniwersalną instrukcją użycia konkretnego otwarcia. Potrzebujesz mapy dostarczonej przez projektanta lub mapy odtwarzającej każde wymagane przecinanie. W poniższym przykładzie ilustracyjnym jawnie definiujemy grupę 1 = P, grupę 2 = H i grupę 3 = Q. To mapowanie należy do tego przykładu; nie stosuj go automatycznie do innego wzoru.
Przeczytaj ósemkowy niciowanie tego przykładu od lewej do prawej, widziane z pozycji tkackiej:
| Nić rdzenia | Grupa wzoru | Ostateczne otwarcie | Wybór patyka do podbijania |
|---|---|---|---|
| 1 | 1 | Szczelina | Wybrana |
| 2 | 2 | Dziura | — |
| 3 | 3 | Szczelina | Niewybrana |
| 4 | 2 | Dziura | — |
| 5 | 1 | Szczelina | Wybrana |
| 6 | 2 | Dziura | — |
| 7 | 3 | Szczelina | Niewybrana |
| 8 | 2 | Dziura | — |
Otrzymane niciowanie to szczelina, dziura, szczelina, dziura, szczelina, dziura, szczelina, dziura. Sekwencja grup to 1, 2, 3, 2, 1, 2, 3, 2. Zachowaj jakąkolwiek sekwencję kolorów rdzenia obok tych instrukcji, aby zmiana notacji nie zmieniła kolejności kolorów.
3. Przekształć ciąg szczelin w jednowzorcową instrukcję podbijania
Usuń końcówki dziur z sekwencji liczenia przy pisaniu instrukcji podbijania. W przykładzie końcówki szczelin to nici rdzenia 1, 3, 5 i 7. Ich sekwencja wyboru to wybrana, niewybrana, wybrana, niewybrana.
Pełna instrukcja brzmi: Z grządką w dół, pracuj za grządką od lewej krawędzi przykładu. Włóż patyk pod końcówkę szczelin 1, przejdź nad końcówką szczelin 2 i powtarzaj przez cztery końcówki szczelin. Pozostaw wybrane końcówki spoczywające nad patykiem. W numeracji całego rdzenia te wybrane końcówki to 1 i 5.
To rozróżnienie zapobiega częstemu błędu liczenia. „Wybierz jedną, pomiń jedną” tutaj liczy tylko końcówki szczelin. Liczenie każdej nici rdzenia uwzględniłoby pośrednie końcówki dziur i dałoby inny wybór.
Używaj „wybrana” i „niewybrana” w notatkach, jeśli skrót „góra” i „dół” wzoru wydaje się dwuznaczny. Napisz, które nitki spoczywają nad patykiem i określ początkową krawędź. Opublikowany przykład Gipson podobnie podaje oddzielną sekwencję wyboru dla końcówek szczelin i parkuje patyk w tyłu krosna do momentu potrzeby. Ustawienie podbijania Gipson
4. Dopasuj każdą wymaganą kombinację grup do rzeczywistej operacji
Dla tego konwencjonalnego ustawienia poniższe cztery operacje dostarczają klucz tłumaczenia. Zaparkowany patyk leży płasko w stronę belki tylnej. Aktywny patyk jest przyciągany do przodu za grządką.
| Grupy nitki rdzenia nad nicią wetną | Pozycja grzałki | Pozycja patyka do podbijania | Zapisany skrót |
|---|---|---|---|
| H: wszystkie końcówki dziur | Góra | Płaski i zaparkowany z tyłu | U |
| P + Q: wszystkie końcówki szczelin | Dół | Płaski i zaparkowany z tyłu | D |
| P: tylko wybrane końcówki szczelin | Neutralna | Do przodu, ustawiony na krawędzi | N + P |
| H + P: końcówki dziur plus wybrane końcówki szczelin | Góra | Do przodu, trzymany płaski | U + P |
Te pozycje są udokumentowane w kluczu samouczka podbijania: grzałka w górę, grzałka w dół, w górę z patykiem do przodu i płaskim oraz neutralna z patykiem do przodu na krawędzi. Jak używać patyka do podbijania
Dwie operacje z aktywnym patykiem tworzą różne kombinacje. Dla N + P patyk podnosi wybrane końcówki szczelin nad pozostałym rdzeniem. Dla U + P grzałka w górę dostarcza końcówki dziur, podczas gdy do przodu przesunięty, płaski patyk dodaje wybrane końcówki szczelin. Ustawienie patyka na krawędzi w obu przypadkach wymazałoby istotne rozróżnienie w instrukcjach.
Sprawdź wymaganą kombinację przed wyborem skrótu. Z mapowaniem naszego przykładu grupy 1 + 3 oznaczają D; grupa 2 oznacza U; grupa 1 oznacza N + P; a grupy 1 + 2 oznaczają U + P. To wnioski z podanego mapowania i tabeli operacji.
5. Przeprowadź pełne tłumaczenie sześciu uderzeń
Poniższy jest ilustrującym ćwiczeniem wzorem, a nie raportem z utkanego próbnika. Jego ósemkowe niciowanie jest tym wyżej. Jego powiązanie jest jawnie wznoszącą, z tymi czterema kolumnami operacji:
- A: podnieś grupy 1 i 3.
- B: podnieś grupy 1 i 2.
- C: podnieś grupę 2.
- D: podnieś grupę 1.
Załóżmy, że chodzenie, czytane od wskazanego pierwszego rzędu, to A, B, A, C, D, C. Rozstrzygnij każdą literę przez powiązanie przed przetłumaczeniem na ruchy krosna.
| Uderzenie | Operacja wzoru | Grupy nad wetną | Całkowite końcówki rdzenia nad wetną | Instrukcja krosna |
|---|---|---|---|---|
| 1 | A | 1 + 3 | 1, 3, 5, 7 | D; patyk zaparkowany |
| 2 | B | 1 + 2 | 1, 2, 4, 5, 6, 8 | U + P; patyk do przodu i płaski |
| 3 | A | 1 + 3 | 1, 3, 5, 7 | D; patyk zaparkowany |
| 4 | C | 2 | 2, 4, 6, 8 | U; patyk zaparkowany |
| 5 | D | 1 | 1, 5 | N + P; patyk do przodu na krawędzi |
| 6 | C | 2 | 2, 4, 6, 8 | U; patyk zaparkowany |
Twoja gotowa instrukcja tkacka to więc D, U + P, D, U, N + P, U; powtarzaj. Każdy wpis oznacza jeden przejazd wetny przez określony rozwarte. Opusc patyk płasko i zaparkuj go przed operacją płaską; przyciągnij go do przodu ponownie tylko tam, gdzie jest określone. Ten jawne reset ułatwia śledzenie sekwencji.
Zwróć uwagę na rozróżnienie między operacją wzoru D a skrótem krosna D. Pierwszy to tylko etykieta kolumny w tym ćwiczeniu; drugi oznacza grzałkę w dół. W swoich notatkach roboczych rozpisz „kolumna wzoru D” lub zamień litery kolumn na pełne ruchy po konwersji.
6. Sprawdź, czy jeden patyk może odtworzyć cały wzór
Użyj tabeli operacji jako testu kompatybilności. Z tym mapowaniem jeden zapamiętany wybór dostarcza H, P + Q, P i H + P. Jeśli następny rząd wzoru wymaga Q samotnej, albo H + Q, tabela nie ma pasującej operacji.
Ten wniosek wynika z wybranych grup: patyk przechowuje P, podczas gdy grzałka kontroluje H. Pisanie innego skrótu nie da istniejącemu patykowi niezależnego wyboru Q. Ponownie sprawdź zamierzone ustawienie projektanta przed kontynuowaniem.
Inny wzór może wymagać innego wyboru podbijania, dodatkowych grządek lub pręta grzałki. Yarnworker definiuje „ciąg” rdzenia jako jego ułożenie przez grządkę lub grządkie, patyki do podbijania i/lub pręty grzałki. Terminy do poznania
Użyteczna reguła stopu jest precyzyjna: jeśli którykolwiek wymagany rząd nie ma pasującej operacji, proponowana konwersja jest niekompletna. Zanotuj niezgodną kombinację i rozwiąż jej wymagania niciowania lub sprzętowe przed nazwaniem instrukcji skończonymi. Samo liczba szaftów we wzorze nie ustanawia, że Twoje wybrane mapowanie zadziała.
7. Zweryfikuj przecinania przed tkaczem pełnego raportu
Sprawdź jeden raport niciowania przeciwko każdej odrębnej operacji. W tym przykładzie uderzenie 5 musi umieścić tylko końcówki rdzenia 1 i 5 nad nicią wetną. Na widzianej twarzy nitka wetna zatem przechodzi nad końcówkami 2–4 i 6–8. Te trzykońcowe biegi wynikają bezpośrednio z niciowania ilustracyjnego; są one użytecznym sprawdzeniem tłumaczenia.
Dla uderzenia 2 górne końcówki muszą być zamiast tego 1, 2, 4, 5, 6 i 8. Jeśli podniesiono tylko 1 i 5, wykonałeś rozwarte wybranej szczeliny zamiast łączonego rozwarte dziur i wybranej szczeliny. Sprawdź zapisaną operację przed zmianą niciowania.
Sprawdź te cztery rzeczy przed kontynuowaniem:
- Liczba nitki: każda końcówka wzoru ma odpowiadające ostateczne otwarcie.
- Liczba wyboru: instrukcje podbijania liczą końcówki szczelin i zachowują wszelkie wyjątki krawędziowe.
- Przecinania: górne końcówki każdego rzędu zgadzają się z wymaganymi górnymi grupami wzoru.
- Granica raportu: ostatnie uderzenie i pierwsze uderzenie następnego raportu zachowują zamierzony ciąg.
Trzymaj gotową mapę niciowania, instrukcję wyboru szczelin i tabelę uderzeń razem obok krosna. One zapewniają śladowalną trasę od każdego znaku wzoru do każdego ruchu, więc możesz utkać raport i wrócić do jakiegokolwiek niepewnego uderzenia bez odtwarzania tłumaczenia.