Alanınızı Düzenleyerek Günlük Bir Göreve Nasıl Başlarsınız?
Başlamak zor geldiğinde, ilk fiziksel eylemi görmeyi ve yapmayı daha kolay hale getirin. Sıradan bir görev seçin, gereken araçları kullanacağınız yere koyun, uygun bir alanı boşaltın ve küçük bir ilk adıma karar verin. Belirli bir ipucu, yer ve eylem, başlama niyeti ile fiilen başlama arasındaki karar sayısını azaltabilir; ancak devam edeceğinizi veya görevi bitireceğinizi garanti etmez.
Bir görev seçin ve ilk görünür eylemini tanımlayın
“Mutfağı toparlamak” veya “evrak işleriyle ilgilenmek” birkaç ayrı işi içinde barındırabilir. Şu an yapmak istediğinizi seçin, ardından birinin gerçekten gözlemleyebileceği bir eylem tanımlayın: lavaboya üç tabak koymak, klasörü açmak veya çamaşır sepetini kıyafetlerin yanına koymak gibi. İlk eylemi, tamamlandığını anlayabileceğiniz kadar küçük tutun.
Bu, görevi daha somut hale getirmenin pratik bir yoludur; her görevin mutlaka minik bir adıma indirgenmesi gerektiği iddiası değildir. İlk eylem zaten basit hissettiriyorsa, ekstra bir hazırlığa ihtiyacınız olmayabilir. Uygulama niyetleri üzerine yapılan bir araştırma derlemesi, belirli planların özellikle başlanması zor projeler için yararlı olduğunu, daha kolay projelerde ise tamamlanma oranının zaten yüksek olduğunu gösteren önceki çalışmalardan bahsetmektedir. Bu sonuçlar belirli çalışmalardan ve görevlerden elde edilmiştir; herhangi bir bireyin ne yapacağını doğrudan öngörmez. Peter M. Gollwitzer, “Implementation Intentions: Strong Effects of Simple Plans”
Araçları kullanım noktasına koyun
Yalnızca ilk adımın gerektirdiği şeyleri toplayın ve bu eşyaları kullanacağınız noktanın içine veya hemen yanına yerleştirin. Kısa bir yazı görevi için bu, belgeyi açmak ve masaya bir defter ile kalem koymak anlamına gelebilir. Postaları ayıklamak içinse mektupları ve bir geri dönüşüm kutusunu hazır etmek olabilir. Amaç, sizinle görev arasına girecek küçük bir arama veya hazırlık adımını ortadan kaldırmaktır.
Masa başı bir görev için, Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi'nin (NASA) uzaktan çalışma kontrol listesi, sık kullanılan eşyaların elinizin altında tutulmasını önerir. Bu, çalışma alanı kurulumuna yönelik özel bir rehberdir; kişisel görevinizin gerektirdiği araçları hazır bulundurmaya dair daha genel olan öneri, aynı basit fikrin bir uygulamasıdır, NASA'nın ev işlerine başlamaya dair bir bulgusu değildir. NASA, “Take Workplace Ergonomics Principles Home With You”
Hazırlığı yeni ve daha büyük bir projeye dönüştürmekten kaçının. Amacınız bir e-posta yazmaksa, ayrıntılı bir dosyalama sistemi kurmak gerekli bir ilk adım değildir. Temel gereksinimleri ortaya koyun, diğer malzemelere dokunmayın ve çalışma yüzeyini bu görev için yeterince kullanılabilir hale getirin.
Göreve uygun ve erişilebilir bir yer seçin
Ulaşabileceğiniz ve görevin çok az düzenlemeyle başlayabileceği bir yer seçin. En iyi yer asıl işe bağlıdır: bir masa kağıtlarla ilgili bir görev için uygun olabilir; tezgahın boş bir bölümü küçük bir ayıklama işi için yeterli gelebilir. “Erişilebilir”, ideal şekilde organize edilmiş veya özel olarak döşenmiş anlamına değil, şu anda sizin için pratik olarak kullanılabilir olduğu anlamına gelir.
Bariz olan yer doluysa, en yakın uygulanabilir alternatifi seçin ve yalnızca ilk eylemi engelleyen şeyleri kaldırın. Örneğin, tüm odayı yeniden düzenlemeyi beklemek yerine, masanın boş bir köşesine bir klasör ve kalem koyun. Masada oturmak rahatsız edici veya uygunsuzsa, görevi yapmanıza olanak tanıyan başka bir yüzey veya pozisyon düşünün. NASA'nın kontrol listesi, sık kullanılan eşyaları el altında tutmak da dahil olmak üzere bilgisayar çalışması için çalışma istasyonu önerileri sunar; kendi görevinizin ihtiyaçlarını ve mevcut düzeninizi temel alın. NASA, “Take Workplace Ergonomics Principles Home With You”
Düzeni net bir ipucuyla ilişkilendirin
Hazırlanan düzeni ne zaman kullanacağınıza ve ilk olarak ne yapacağınıza karar verin. Faydalı bir format şöyledir: “[Belirli bir an veya ipucu] gerçekleştiğinde, [yer] konumunda [küçük ilk eylem] yapacağım.” Örneğin: “Çay yaptıktan sonra masaya oturup klasörü açacağım.” İpucu fark edebileceğiniz bir şey olmalı ve eylem, genel bir sonuçtan ziyade gerçek bir sonraki adımı belirtmelidir.
Uygulama niyetleri üzerine yapılan araştırmalar, bir durumu hedeflenen bir tepkiyle bağlayan planları inceler. Gollwitzer'in derlemesi, bu “X olduğunda, Y yap” formatını ve insanların belirli projelere ne zaman ve nerede başlamayı planladıklarına ilişkin çalışmaları açıklamaktadır. Kanıtlar, bir başlangıcı daha belirgin hale getirmenin bir yolu olarak belirli bir planı denemeyi desteklemektedir; ancak bir ipucunun otomatik olarak harekete geçireceği anlamına gelmez. Gollwitzer, “Implementation Intentions: Strong Effects of Simple Plans”
Genç yetişkinlerde prospektif bellek üzerine yakın zamanda yapılan bir çalışma da, uygulama niyetlerini durumsal bir ipucunu amaçlanan bir eylemle ilişkilendirmek olarak tanımlamaktadır. Buradaki görev, evdeki bir çalışma alanını düzenlemekten veya kişisel bir ev işine başlamaktan farklı olarak, hedef bir olaya yanıt vermeyi hatırlamakla ilgiliydi. Bu durum ipucu ve eylem prensibiyle ilgilidir, ancak her günlük görev için doğrudan bir kanıt olarak değerlendirilmemelidir. Kliegel ve ark., “Implementation intentions speed up young adults’ responses to prospective memory targets in everyday life”
Bir engeli azaltın, ardından hazırlanmayı bırakın
İlk küçük sürtünme noktasını arayın: bir araç aramak, bir yeri boşaltmak, doğru belgeyi bulmak veya “başlamanın” ne anlama geldiğine karar vermek. Kolaysa bu engeli ortadan kaldırın. OECD'nin BASIC Araç Seti, küçük engelleri ve gerekli adım sayısını azaltmayı, bir eylemi kolaylaştırmanın yolları olarak tanımlar. Buradaki tartışma, politika ve hizmetlerdeki davranışsal içgörülerle ilgilidir; bu genel sürtünme azaltma fikrini kişisel bir göreve uygulamak pratik bir çıkarımdır, her birey için test edilmiş bir reçete değildir. OECD, “The BASIC Manual: Tools and Ethics for Applied Behavioural Insights: The BASIC Toolkit”
Ardından belirlenen ilk eyleme başlayın. Kendinizi hazırlığa devam ederken bulursanız, kalan hazırlığın o eylem için gerekli olup olmadığını sorun. Gerekli değilse, sonraya bırakın. Düzenlemenin amacı, herhangi bir iş yapmadan önce ideal bir ortam yaratmak değil, ilk adımı hazır hale getirmektir.
İşe yaramadığında düzeni uyarlayın
Düzenlemeyi küçük bir deney olarak ele alın. Araçları bulmak hala zorsa, onları çalışma yüzeyine daha yakın bir yere koyun. Seçilen yer uygun değilse, başka bir yer seçin. İlk adım hala belirsiz görünüyorsa, onu görünür bir eylem olarak yeniden yazın. Değişiklikleri ilgisiz alanları yeniden düzenlemek yerine, gözlemlediğiniz engelle sınırlı tutun.
Bir düzen zamanla geçerliliğini de yitirebilir: araçların yeri değişir, alan işgal edilir veya görev başkalaşır. Bu durumda, ipucunu ve yeri gerçekten mümkün olana göre uyarlayın. Bir plan, sonraki eylemi daha net hale getirdiğinde yararlıdır; koşullar onu pratik olmaktan çıkardığında plana körü körüne bağlı kalınması gerekmez.
Tekrar kullanabileceğiniz bir dakikalık bir düzenek
Önceden seçtiğiniz sıradan bir görev için bir dakikanızı ayırıp şu dört soruyu yanıtlayın: İlk görünür eylem nedir? Bu eylem hangi araçları gerektiriyor? Bunu en az düzenlemeyle nerede yapabilirim? Orada başlamamı hangi belirli ipucu hatırlatacak? Araçları yerine koyun, ardından ipucu gerçekleştiğinde harekete geçin.
Örneğin, küçük bir posta yığınını ayıklamak niyetindeyseniz, ilk eylem ilk zarfı açmak olabilir. Yığını ve bir kalemi boş bir masaya koyabilir, gerekirse elinizin altına bir geri dönüşüm kutusu yerleştirebilir ve ipucunuz olarak “öğle yemeğinden sonra”yı belirleyebilirsiniz. Bu örnek niteliğinde bir düzendir, ölçülmüş bir sonuç ya da görevin mutlaka tamamlanacağına dair bir söz değildir. İlk eylem zaten net ve hazırsa, bu hazırlığı atlayıp doğrudan başlayın.
Yararlı olan değişiklik gözlemlenebilirdir: materyaller hazırdır, yer müsaittir ve sonraki eylem tanımlanmıştır. Bu da yeni bir kendi kendini ikna etme çabasına girmeden size somut bir başlangıç noktası sunar.