Jak rozplanować zin z dwiema historiami, czytany z obu okładek
Aby stworzyć zin z inną historią na każdym końcu, zaprojektuj dwie krótkie książeczki w zwykłej kolejności czytania, a następnie połącz je w jeden ciąg stron: pierwszą historię pozostaw w prawidłowej orientacji, a strony drugiej ułóż w odwrotnej kolejności i obróć o 180 stopni. Każdy zewnętrzny koniec staje się przednią okładką. Po przeczytaniu jednej historii czytelnicy odwracają zin do góry nogami i zaczynają drugą. Taki układ, w którym książki łączą się tylnymi okładkami, nazywa się tête-bêche. Najważniejsze jest sprawdzenie kolejności czytania przed rozłożeniem stron do druku.
Najpierw zaplanuj obie ścieżki czytania
Zacznij od ustalenia, co zobaczy czytelnik, gdy weźmie do ręki którąkolwiek z okładek. Każdej historii nadaj osobną stronę tytułową lub początek, wyraźną kolejność przewracania stron i zakończenie wypadające na środku zina. Historie mogą mieć wspólny temat lub styl wizualny, ale każda powinna być zrozumiała samodzielnie.
Przygotuj dwie małe mapy stron: jedną dla Historii A, drugą dla Historii B. Ponumeruj strony w kolejności, w jakiej czytelnik będzie je przewracać, uwzględniając okładki i wszystkie zamierzone puste strony. To kolejność redakcyjna, a nie kolejność, w jakiej strony pojawią się w połączonym pliku. Podczas pisania i projektowania trzymaj obie mapy osobno; łatwiej wtedy zauważyć brakujące strony, gdy każda historia ma własny ciąg. Osoba zajmująca się drukiem zaleca przygotowanie obu tytułów osobno, a następnie połączenie ich po obróceniu i odwróceniu kolejności stron drugiego tytułu. Przewodnik Colecandoo po projektowaniu materiałów do książek tête-bêche
Dobierz liczbę stron do oprawy
W przypadku składanej książeczki szytej zeszytowo łączna liczba stron zazwyczaj musi być wielokrotnością czterech: każda złożona karta daje cztery strony. Dlatego krótka historia może wymagać pustej strony lub nieco większej ilości treści, aby pasowała do wybranego składki. Jeśli korzystasz z usług drukarni, sprawdź jej wymagania, ponieważ format papieru, oprawa i metoda produkcji mogą wpływać na przygotowanie pliku.
Przykład pomocny przy planowaniu: załóżmy, że każda historia ma osiem stron, łącznie z okładką. Połączony zin ma 16 stron. Jeśli Historia A zajmuje strony 1–8 połączonego pliku, Historia B zajmuje strony 9–16, ale jej treść trzeba umieścić w odwrotnej kolejności i obrócić. Po odwróceniu gotowego zina do góry nogami ta druga sekwencja będzie się czytać od własnej okładki w stronę środka. To model planowania; przygotuj papierowy makietaż, aby sprawdzić, jak wybrana liczba stron i oprawa stykają się na środku.
Jeśli historie różnią się długością, zaplanuj środek, zanim wypełnisz dodatkowe miejsce. Dodaj zamierzone puste strony lub dostosuj układy, aby przejście nie urywało zdania, obrazu ani sekcji w połowie. Nie zakładaj, że środek automatycznie wypadnie między dwoma sensownymi zakończeniami tylko dlatego, że łączna liczba stron zgadza się matematycznie.
Zachowaj kolejność czytania w pliku roboczym
Przygotuj każdą historię w docelowym formacie po obcięciu jako osobny dokument lub wyraźnie oddzielony zakres stron. Ułóż strony w zwykłej kolejności czytania: Historia A powinna biec od okładki do ostatniej strony, podobnie Historia B. Ułatwia to redagowanie i ogranicza pomyłki dotyczące numerów stron i rozkładówek.
Gdy historie będą gotowe, utwórz połączony ciąg. Zachowaj kolejność stron Historii A. W przypadku Historii B odwróć kolejność stron i obróć każdą z nich o 180 stopni, a następnie dodaj je za Historią A. Połączony dokument będzie wyglądał nieprawidłowo podczas przeglądania od początku do końca: druga historia będzie odwrócona do góry nogami i wspak. Tak ma być. Gdy czytelnik odwróci zin, strony będą prawidłowo ustawione i ułożone po kolei. Colecandoo opisuje tę samą transformację dla drugiego tytułu w książce tête-bêche. Przygotowanie materiałów do książki tête-bêche
Nadaj obu końcom prawdziwą przednią okładkę
Pierwsza strona połączonego pliku jest przednią okładką Historii A. Ostatnia strona jest przednią okładką Historii B, więc musi być ustawiona zgodnie z kierunkiem czytania tej historii po odwróceniu zina. Potraktuj obie strony jak okładki: umieść na każdej tytuł, charakterystyczny obraz otwierający lub wskazówkę wizualną oraz wystarczająco dużo informacji, by czytelnik wiedział, którą historię zaczyna.
Zadbaj też o przemyślane strony środkowe. Ostatnie strony Historii A i Historii B stykają się na granicy środka. Nie muszą tworzyć jednego ciągłego obrazu, ale mogą nawiązywać do siebie kolorem, powtórzonym kształtem lub wspólnym zwrotem. Sprawdź mapę stron, aby upewnić się, że każda ze ścieżek prowadzi do zakończenia, a nie do przypadkowej pustej strony lub nagłego ciągu dalszego.
Przygotuj połączony plik do druku
Impozycja to rozmieszczenie stron w kolejności czytania na arkuszach drukarskich tak, aby po wydrukowaniu i złożeniu znalazły się we właściwej kolejności. Oddziel ten proces od obracania stron w układzie tête-bêche: najpierw przygotuj prawidłowy połączony ciąg czytania, a następnie użyj funkcji drukowania broszury lub impozycji w programie drukującym. Adobe wyjaśnia, że impozycja broszury tworzy rozkładówki drukarskie, pozostawiając strony dokumentu w zwykłej kolejności czytania. Adobe InDesign: Rozmieszczanie stron do druku broszury
Nie przestawiaj ręcznie stron na rozkładówki drukarskie, jeśli jednocześnie włączasz ustawienie broszury; strony mogą zostać wtedy nałożone dwukrotnie. Postępuj zgodnie z instrukcjami drukarni i sprawdź, czy oczekuje ona pliku PDF w kolejności czytania, czy rozkładówek po impozycji. W przypadku druku w domu gotowy plik PDF zina po impozycji może wymagać drukowania jako zwykłych arkuszy, z wyłączonym ustawieniem broszury. Właściwy wybór zależy od pliku i sposobu pracy drukarki. Przewodnik drukowania Zine Studio
Sprawdź kolejność stron na papierowej makiecie
Zanim wydrukujesz cały nakład, przygotuj tanią próbkę. Wydrukuj lub naszkicuj połączone strony w małym formacie, oznacz każdą numerem i wyraźnie zaznacz jej górną krawędź, a następnie złóż i ułóż je w stos zgodnie z planowaną oprawą. Przeczytaj Historię A od jej okładki. Po jej zakończeniu odwróć całą książeczkę do góry nogami i przeczytaj Historię B od jej okładki. Sprawdź kolejność i orientację stron, okładki, przejście na środku oraz wszystkie puste strony na obu ścieżkach.
W przypadku druku dwustronnego sprawdź też, w jaki sposób drukarka odwraca i ponownie pobiera arkusze. Arkusz próbny pokaże, czy odwroty są prawidłowo ustawione i położone. Adobe zaleca użycie dokumentu testowego, aby określić orientację i kierunek podawania papieru dla konkretnej drukarki. Instrukcje drukowania broszury w Adobe InDesign Jeśli makieta ma strony w złej kolejności, popraw połączony ciąg stron przed zmianą ustawień drukowania. Jeśli kolejność jest prawidłowa, ale odwroty są do góry nogami, sprawdź ustawienia druku dwustronnego lub sposób podawania papieru.
Przeprowadź końcową kontrolę
Przed eksportem sprawdź, czy każda historia ma odrębną okładkę i kompletny ciąg od początku do końca; strony drugiej historii w połączonym pliku są zarówno odwrócone w kolejności, jak i obrócone; łączna liczba stron pasuje do wybranej oprawy; a puste strony są zamierzone. Następnie sprawdź wersję po impozycji lub wydrukowaną, fizycznie obracając książeczkę przy każdej okładce. Sam podgląd na ekranie nie potwierdzi, że arkusze złożą się i ułożą w stos zgodnie z założeniem.